Zasady obliczania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 roku w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

Dla laboratoriów diagnostycznych nie istnieje obowiązek stosowania sprzętu i odczynników wyłącznie z certyfikatem CE.

Rodzice, którzy wyjeżdżają, mogą zostawić u lekarza pierwszego kontaktu pisemną informację o wyrażeniu zgody na udzielanie świadczeń dzieciom, które będą przybywać pod opieką babci. Notarialne poświadczenie nie jest konieczne, ale poświadczenie podpisu może być pomocne.

Zakład ubezpieczeń może wnioskować o udostępnienie dokumentacji medycznej, jednak podobnie jak wszystkie inne podmioty, które wymienia ustawa o prawach pacjenta, może to uczynić tylko za zgodą pacjenta na taki właśnie dostęp.

Obcokrajowiec może złożyć oświadczenie o prawie do świadczeń zdrowotnych w przypadku gdy E-WUŚ tego nie potwierdza, wyłącznie jeśli posiada statusu świadczeniobiorcy.

Finansowanie bądź współfinansowanie świadczeń związanych z leczeniem zaćmy przez pacjenta, jako zabieg prowadzący do podwójnego finansowania części przynajmniej świadczenia, nie znajduje w obecnym stanie prawnym żadnego uzasadnienia.

Z ustawy o działalności leczniczej wynika, że podmiot wykonujący działalność leczniczą podaje do wiadomości publicznej informacje o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Treść i forma tych informacji nie mogą mieć cech reklamy.

Szpital nie będący szpitalem psychiatrycznym nie ma obowiązku tworzenia w swoich strukturach stanowisk dedykowanych specjalnie prawom pacjenta.

Podmiot leczniczy może zobowiązać pielęgniarki do podpisania umowy o zakazie konkurencji.

Obowiązujące przepisy przewidują wprowadzanie podpisu fizjoterapeuty tylko w przypadku gdy wchodzi on w skład zespołu wykonującego zabieg leczniczy w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Brak jest przesłanek, aby pielęgniarka uprawniona była do stwierdzania zgonu pacjenta w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym. Stwierdzenie zgonu pacjenta należy do kompetencji lekarza.

Ustawodawca polski nie planuje obecnie wprowadzania jakichkolwiek zmian w dotychczasowej ustawie o ochronie danych osobowych. Związane jest to z faktem rozpoczęcia bezpośredniego stosowania rozporządzenia unijnego.

W przypadku zakończenia wykonywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, pacjent wpisany na listę osób oczekujących na udzielenie świadczenia u świadczeniodawcy, który wykonywał tę umowę, może wpisać się kolejno na listę oczekujących prowadzoną przez innego świadczeniodawcę .

Deklaracje wyboru do lekarza, pielęgniarki i położnej podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) nie stanowią dokumentacji medycznej i z założenia stanowią podstawę dokonywania rozliczeń z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Lekarz nie powinien wyrażać zgody na używanie swego nazwiska i wizerunku dla celów komercyjnych. Za złamanie tego zakazu lekarz musi liczyć się, że zostanie wszczęte wobec niego postępowanie w związku z odpowiedzialnością zawodową jaką ponosi za naruszenie zasad etyki lekarskiej. Bez znaczenia tu pozostaje fakt, czy aktywnie praktykuje świadczenie usług medycznych czy też nie.

Jeśli osoba bliska zmarłego pacjenta nie udzieliła lekarzowi (zasadne jest wskazanie konkretnego lekarza) zgody na ujawnienie tajemnicy nie można jej ujawnić. Uprawnienia takiego nie ma pełnomocnik.

Przepisy ustawy z 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych odnoszą się nie do kwalifikacji ‘posiadanych’ przez pracownika, lecz do kwalifikacji ‘wymaganych’ na danym stanowisku.

Po upływie terminu składania ofert oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania i nie może zmienić zaoferowanych warunków. Wyjątkiem jest zaoferowana liczba i cena świadczeń, które mogą ulec zmianie w drodze negocjacji.

Pracownik, jako osoba korzystająca z uprawnień przynależnych pacjentowi, może - z punktu widzenia jego uprawnień jako pacjenta - odmówić poddania się określonym badaniom wskazanym przez pracodawcę, czyli nie może być ono egzekwowane na drodze przymusu bezpośredniego.

W obowiązujących przepisach brak jest instrumentów pozwalających na skuteczne domaganie się przez pacjenta udostępnienia mu treści korespondencji prowadzonej przez szpital oraz pracodawcę.