Organy podatkowe mogą domagać się dodatkowych kwot związanych z unikaniem opodatkowania. Wysokość domiaru jest uzależniona od wartości stwierdzonej w postępowaniu korzyści podatkowej. Maksymalnie może wynieść nawet 120 proc. Prawo to ma zapobiec zaniżaniu podstawy opodatkowania.
Nadrzędnym celem sankcji, jak tłumaczył ustawodawca, było penalizowanie podatników za stosowanie nierynkowych mechanizmów prowadzących do zaniżania podstawy opodatkowania. Zastrzeżenia ekspertów budziły jednak zarówno proponowane nowe rozwiązania, czy nawet sam język i poziom legislacji.
Dodatkowe zobowiązanie może wynieść nawet 40 proc. kwoty korzyści podatkowej. Korzyścią podatkową jest rezultat postępowania podatnika, polegający na:
Przepisy przewidują także, że jeżeli wydawana będzie decyzja w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podstawą opodatkowania będzie dochód, dodatkowe zobowiązanie podatkowe wyniesie 10 proc. sumy składników wynikających z tej decyzji. Na wysokość domiaru wpływ będą miały także sytuacje, w której w wyniku weryfikacji rozliczeń podatkowych zidentyfikowane zostaną inne nieprawidłowości (np. nieuprawnione zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów określonych wydatków). W przypadku wydawania decyzji w zakresie innych podatków, dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynosi 40 proc. kwoty korzyści podatkowej w zakresie wynikającym z tej decyzji.
Zobacz również:
Członek zarządu łatwo od odpowiedzialności się nie uwolni >>
WSA: Odmowa umorzenia zaległości podatkowej wymaga dokładnych ustaleń >>
Obowiązujące przepisy przewidują także podwojenie stawek. Zgodnie z art. 58c ordynacji podatkowej stawki w wysokości 40 proc. oraz 10 proc. ulegają podwojeniu, jeżeli:
Przedłożenie niekompletnej dokumentacji, a następnie jej uzupełnienie w pełnym zakresie wskazanym w wezwaniu przez organ podatkowy w określonym terminie nie będzie wywierało negatywnych skutków. Zwracano na to uwagę w uzasadnieniu projektu. Jedną z przesłanek zastosowania podwojonej stawki, do całej wartości korzyści podatkowej, będzie uprzednie otrzymanie przez stronę postępowania ostatecznej decyzji z zastosowaniem art. 119a par. 1 lub środków ograniczających umowne korzyści. Regulacja ta ma dodatkowo skłonić podatników do odstąpienia od przeprowadzania agresywnych optymalizacji podatkowych, jeżeli ich działania zostały już wcześniej zakwestionowane przez organ podatkowy. W szczególności jednak ta przesłanka skierowana jest do podatników, którzy stosują schematy optymalizacyjne dające korzyści podatkowe uzyskiwane przez wiele lat.
Z przepisów wynika także, że w niektórych sytuacjach stawka może być nawet trzykrotnie podwyższona. Będzie tak w sytuacji, gdy podstawa do ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego przekroczy 15 mln zł oraz strona nie przedłoży organowi dokumentacji podatkowej w zakresie cen transferowych. Zdaniem ustawodawcy potrojenie stawki jest celowe z uwagi na penalizację zachowań najbardziej ryzykownych z punktu widzenia potencjalnych strat w budżecie państwa.
Zobacz procedurę w LEX: Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania >
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
