SN: Gdy postępowanie kasacyjne trwa 8 miesięcy, nie można mówić o przewlekłości postępowania
Z przepisów nie wynika, jaki okres czasu oczekiwania na wydanie orzeczenia przez sąd należy uznać za rodzący przewlekłość postępowania. Zasadniczo przyjmuje się, że skarga na przewlekłość postępowania jest uzasadniona, gdy bezczynność sądu polega na niewyznaczeniu rozprawy przez co najmniej dwanaście miesięcy - orzekł Sąd Najwyższy.

Strona wniosła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej. Jej zdaniem postępowanie przed Sądem Najwyższym (Wydziałem Karnym) było prowadzone opieszale. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że postępowanie w sprawie rozpoznania kasacji od prawomocnego wyroku sądu jest przewlekłe. Domagał się zlecenia Sądowi Najwyższemu, aby sprawę rozpoznał niezwłocznie. Autor skargi domagał się jednocześnie zasądzenia na jego rzecz kwoty 10.000 zł z powodu zwłoki w rozpoznawaniu sprawy. Skarżący wyjaśnił, że po upływie 6 miesięcy od wniesienia kasacji, sprawa nie została rozpoznana, co godzi w jego dobra osobiste.
Zobacz procedurę w LEX: Badanie wymogów formalnych skargi na przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego >
Skarga na przewlekłość postępowania przed SN
Sąd Najwyższy oddalił wniesioną skargę. Została uznana za niezasadną. Podstawą żądania skarżącego były przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r. poz. 75 z późn. zm.) – wskazał Sąd Najwyższy.
Czytaj: Przewlekłość wciąż kulą u nogi polskich procesów>>
Na podstawie przepisów tej ustawy strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego.
Zobacz procedurę w LEX: Wniesienie skargi na przewlekłość postępowania sądowoadministracyjnego >
SN wskazał, że w ocenie zasadności skargi kluczowe są terminowość rozpoznawania sprawy oraz prawidłowość podejmowanych czynności.
Zobacz linię orzeczniczą w LEX: Rozsądny termin rozpoznania sprawy >
Ocena terminowości czynności w sądzie
Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł kasację, która do Sądu Najwyższego wpłynęła we wrześniu 2019 r. Pierwszą czynnością było zarejestrowanie sprawy, przydzielenie jej do rozpoznania określonemu w zarządzeniu sędziemu. W styczniu 2020 r. wyznaczono skład orzekający sprawy. Sprawa skarżącego została zakwalifikowana do rozpoznania dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Nie zdecydowano się bowiem na wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym.
Zobacz procedurę w LEX: Wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym >
Okres, który podlegał ocenie wyniósł 8 miesięcy. Nie można uznać, że w tym czasie doszło do przewlekłego rozpoznawania sprawy zainicjowanego kasacją. - W orzecznictwie wskazuje się, że przepisy prawa nie precyzują wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy może być uznany za nieuzasadnioną zwłokę - wskazał SN.
Zobacz linię orzeczniczą w LEX: Skutek wniesienia skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu sprawy karnej >
Przyjmuje się - dodał -, że jeśli bezczynność sądu polega na niewyznaczeniu rozprawy, która trwa co najmniej dwanaście miesięcy, stan ten można kwalifikować jako przewlekłe rozpoznawanie sprawy. Takie stanowisko wyraził w szczególności w postanowieniu z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie III SPP 96/05 (LEX nr 163945), postanowieniu z dnia 16 marca 2006 r. w sprawie III SPP 10/06 (LEX nr 244097) oraz w postanowieniu z dnia 22 stycznia 2019 r. w sprawie I NSP 71/18 (LEX nr 2623730).
- Tym samym, wniesioną skargę należało uznać za niezasadną. Jako taka podlegała oddaleniu – podsumował SN.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 10 czerwca 2020 r., I NSP 67/20, LEX nr 3012321.







