Sąd wojskowy pomylił się w obliczeniach czasu spędzonego w więzieniu przez opozycjonistkę o sześć miesięcy. Wobec tego zasądzona kwota odszkodowania i zadośćuczynienia była niższa niż ustawa to przewiduje. Dostrzegł to Sąd Najwyższy, a Rzecznik Praw Obywatelskich i Prokurator Generalny wnieśli kasację, która okazała się oczywiście słuszna.

Odpowiedzialności karnej nie podlega właściciel psa, jeśli nie sprawuje nadzoru nad zwierzęciem, który czasowo przejmuje inna osoba. Nie spełnia się wówczas przesłanka odpowiedzialności karnej właściciela, wynikająca z zaniechania właściwego nadzoru nad zwierzęciem – orzekł Sąd Najwyższy. I nie zezwolił na uchylenie immunitetu sędziego, którego pies pogryzł dziecko.

Czy masowe wezwania do zapłaty pod groźbą procesu karnego w celu ochrony praw autorskich były naruszeniem zasad etyki zawodowej adwokatów? Na to pytanie Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego jednak nie odpowiedział. Sprawy od 2014 roku się przedawniły. Proces toczył się długo z powodu skomplikowanych okoliczności i nielegalnej Izby Dyscyplinarnej.

Sąd Najwyższy w składzie siedmiorga sędziów oddalił skargę Komitetu Wyborczego Ruch Narodowy na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z listopada 2019 r. o odrzuceniu sprawozdania partii politycznej o pozyskaniu pieniędzy, w tym z kredytów bankowych. Naruszenie polegało na opłaceniu gotówką przez osobę fizyczną, z jej prywatnych środków, faktury wystawionej na rzecz tego Komitetu.

Nieodprowadzanie podatków i składek przez dwa lata zostało ukarane „śmiercią zawodową”. Nie może budzić wątpliwości, że samorządy zawodowe muszą dbać o dobre imię zawodu. Dlatego najsurowsza z możliwych kar wymierzona przez sądy korporacyjne – kara pozbawienia prawa do prowadzenia kancelarii notarialnej jest zgodna z prawem – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

W interesie Polski i jej obywateli, władze naszego kraju powinny przyjąć ustawę i rozważyć zniesienie Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. A wszystko to w celu zapewnienia obywatelom prawa do bezstronnego sądu – uważają dwaj sędziowie tej Izby. Na razie postępowania w sprawie protestów wyborczych w wyborach do Parlamentu Europejskiego powinny być zawieszone. To odpowiedź na uchwałę o ważności tych wyborów wydaną przez kwestionowaną Izbę SN.

Wykroczenie polegało na nieuprawnionej regulacji poziomu wody w rzece. Karalność przypisanego obwinionemu wykroczenia ustała we wrześniu 2023 roku. Zatem Sąd Okręgowy w Białymstoku nie mógł merytorycznie orzekać 20 października 2023 r., lecz powinien był uchylić wyrok Sądu Rejonowego i umorzyć postępowanie – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Kasacja wniesiona przez Rzecznika Praw Obywatelskich okazała się zasadna.

Skazanego za wymuszenie wierzytelności, groźby karalne i pobicie sąd nie może umieścić w zakładzie psychiatrycznym. Wobec takiego sprawcy mogą być stosowane jedynie środki zabezpieczające, takie jak elektroniczna kontrola miejsca pobytu, terapia i terapia uzależnień – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Powód uważał, że istnieją wątpliwości, czy jego sprawa zostanie rozpoznana w bezstronny sposób, ponieważ wypowiadał się w mediach na temat wadliwości powołania sędziego. Sąd Najwyższy nie podzielił tych obaw i uznał, że publicznie wyrażane poglądy nie mogą stanowić jedynej i wystarczającej podstawy do uznania, że sędzia, którego te zapatrywania dotyczą, nie rozpozna sprawy w bezstronny sposób.

Organ przyznał doradcy podatkowemu, który został wyznaczony tymczasowym pełnomocnikiem szczególnym, wynagrodzenie w obniżonej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że obowiązujące przepisy nie dają do tego podstaw. W szczególności brak było możliwości zastosowania w drodze analogii regulacji, która na gruncie postępowania sądowo-administracyjnego przyznaje sądowi kompetencję do obniżenia wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi.

Sędzia, co do którego złożono wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, ma prawo zapoznać się z dokumentami włączonymi do akt. Odmowa udostępnienia dokumentacji w sprawie obwinionego o niedopuszczalne przetwarzanie danych osobowych nie została dostateczne uzasadniona i brak było podstaw do uwzględnienia zastrzeżenia Prokuratora Regionalnego – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

Zawarcie z bankiem umowy o wykup wierzytelności leasingowej, gdy umowa leasingu miała charakter fikcyjny, doprowadziło do milionowych strat pokrzywdzonego. Wprowadzało to bank w błąd co do istnienia przedmiotu leasingu i zamiaru umowy - orzekł sąd. Jednak obrońca skazanego próbował wznowić postępowanie, dowodząc, że nie ma szkody, są nowe zeznania i klient nie popełnił zarzucanego mu czynu. Jak stwierdził Sąd Najwyższy - bezskutecznie.

Udowodnienie, że strona zawarła umowę w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podjęcie decyzji i wyrażenie woli, wymaga najczęściej przesądzenia tej kwestii przez specjalistów - biegłych sądowych. Niejednokrotnie spory w tym przedmiocie trafiają na wokandy sądowe i trwają latami. Sądy, jak wynika z orzecznictwa, stoją jednak na stanowisku, że jeśli strona nie miała świadomości tego, co podpisuje, to umowa jest nieważna.

Gdyby chodziło o kontakty oskarżonego i sędziego wykraczające poza zwykłe relacje zawodowe, mające cechę zażyłości, to właściwą do zastosowania instytucją byłoby wyłączenie sędziego i nie mogą temu stać na przeszkodzie względy natury organizacyjnej – orzekł Sąd Najwyższy. Nie przychylił się jednak do wniosku o zmianę sądu, gdy nie można wątpić w brak obiektywizmu.

Pełnomocnik kredytobiorcy zapomniał w skardze kasacyjnej wskazać zakresu postulowanej ingerencji Sądu Najwyższego w zaskarżone orzeczenie. Samo żądanie uchylenia to za mało. Ta wada powoduje odrzucenie takiej skargi, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków. Nie można jej usunąć w trybie przewidzianym dla usuwania braków formalnych pisma procesowego.

Jeśli opiekun osoby ubezwłasnowolnionej zachowuje się nieetycznie albo trwoni majątek podopiecznego, to nie czyni zadość zasadom współżycia społecznego i wynagrodzenie za złą opiekę powinno być mu przyznane od państwa. Wykładnia językowa art. 162 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego prowadzi zatem do absurdalnych wniosków i niczego nie wyjaśnia. Dlatego Sąd Okręgowy zwrócił się do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym w celu rozstrzygnięcia problemu.

Sąd Apelacyjny w Warszawie, badając sprawę kontroli operacyjnej, powziął wątpliwość, czy na mocy decyzji prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska na wniosek Prokuratora Generalnego Adama Bodnara, Jacek Bilewicz został skutecznie powołany na stanowisko I Zastępcy Prokuratora Generalnego, pełniącego obowiązki Prokuratora Krajowego. I czy prokurator Bilewicz mógł skutecznie powierzyć Piotrowi Kowalikowi pełnienie funkcji Prokuratora Okręgowego w Warszawie.

Ochrona przewidziana w dyrektywie w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich przysługuje każdemu konsumentowi, a nie tylko temu, którego można uznać za „właściwie poinformowanego oraz dostatecznie uważnego i rozsądnego przeciętnego konsumenta” – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Problem dotyczył wzorów umownych uznanych przez prezesa UOKIK za niedozwolone.

Skoro nie ma normy prawnej jednoznacznie zobowiązującej dyrektora zakładu karnego do wydania zaświadczenia o stanie finansów osadzonego w kilku egzemplarzach, to nie można czynić skutecznego zarzutu bezczynności dyrektora. Choćby dlatego, że organ ten terminowo wydał zaświadczenia w dwóch kopiach – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga nie odnosiła się jedynie do sposobu wykonywania czynności przez dyrektora aresztu śledczego.

Nie jest trafne twierdzenie, że w sytuacji, gdy Krajowa Rada Sądownictwa w konkursie, w którym startuje jeden kandydat na stanowisko sędziowskie, pozytywnie oceni spełnianie przez niego kryteriów formalnych wskazanych w ustawie Prawo o ustroju sądów powszechnych, powinna wystąpić do Prezydenta RP z wnioskiem o powołanie tej osoby na stanowisko – stwierdziła Izba Kontroli Nadzwyczajnej SN.