Problematyka ochrony dóbr osobistych ma, jak wiadomo, istotne znaczenie także w działalności podmiotów świadczących usługi medyczne. Zagadnienia z tym związane dotyczą w pierwszym rzędzie kwestii ochrony dóbr osobistych pacjentów. W prawie cywilnym wypracowano szereg zasad związanych z tą ochroną, przede wszystkim w zakresie ochrony prawa do prywatności pacjenta, co wiąże się z ochroną tajemnicy medycznej. Inne dobra osobiste pacjenta, które potencjalnie mogą być naruszone w związku z leczeniem, także oczywiście podlegają ochronie prawa cywilnego. Kwestia ochrony dóbr osobistych może jednak pojawić się także w innym aspekcie, który na ogół nie jest jasno postrzegany. Chodzi o ochronę dóbr osobistych lekarzy i innych osób zaangażowanych w proces leczenia. Pojawia się bowiem pytanie o ochronę przed bezpodstawnymi oskarżeniami o niezgodne ze sztuką lekarską lub etyką postępowanie.

Problem stwierdzenia zgonu odgrywa ważne znaczenie w sferze stosunków prawnych a zwłaszcza w prawie cywilnym. Zgon człowieka to dla prawa cywilnego ustanie praw i obowiązków przysługujących osobie fizycznej, min: z tą chwilą następuje otwarcie spadku i powołanie do spadkobrania. Niektóre czynności prawne dopiero z chwilą śmierci uzyskują skuteczność prawną np. testament. Ze względu na doniosłość znaczenia śmierci i jej konsekwencje prawne tak ważne staje się precyzyjne stwierdzenie chwili śmierci oraz odpowiednie jej udokumentowanie.

Czy lekarz może odpowiadać karnie na podstawie art. 155 Kodeksu karnego za śmierć płodu w 34 tygodniu ciąży, która nastąpiła przed rozpoczęciem porodu, a pacjentka przebywała w oddziale patologii ciąży? Proszę o uwzględnienie komentarzy do Kodeksu karnego w zakresie odpowiedzialności lekarzy profesorów A. Zolla i M. Filara.

eHealth to aplikacja informacyjna i technologie komunikacji, które oddziałują na sektor zdrowia. eZdrowie także może oznaczać, bardziej ogólnie, użycie internetu albo innych elektronicznych mediów do przekazywania zdrowia skorelowanego z informacją albo usługami. eZdrowie to wszelkie zastosowania technologii teleinformatycznych w zapobieganiu chorobom, diagnostyce, leczeniu, kontroli oraz prowadzeniu zdrowego stylu życia. Narzędzia te przyczyniają się do usprawnienia komunikacji pomiędzy pacjentem a usługodawcami z branży opieki zdrowotnej, przekazywaniu danych pomiędzy poszczególnymi instytucjami oraz bezpośrednim kontaktom, zarówno między pacjentami, jak i pracownikami opieki zdrowotnej. Mogą one także obejmować sieci informacji na temat zdrowia, elektroniczne kartoteki, usługi telemedycyny oraz przenośne lub nadające się do noszenia na sobie urządzenia komunikacyjne, służące do wspomagania pacjenta i monitorowania jego stanu zdrowia. Narzędzia z zakresu eZdrowia mogą przynieść znaczące korzyści całemu społeczeństwu, dzięki poprawie dostępu do opieki zdrowotnej i jej jakości, skoncentrowaniu systemu opieki zdrowotnej na potrzebach pacjenta oraz poprawie skuteczności i wydajności funkcjonowania całego systemu ochrony zdrowia.

1. Formy doskonalenia zawodowegoJedną z podstawowych zasad wykonywania zawodu pielęgniarki jest udzielanie świadczeń zdrowotnych zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej. Zasadę tę wyraża art. 18 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 602 z późn. zm.; dalej jako: u.z.p.p.). Aby powyższe założenie znajdowało odzwierciedlenie w stanie faktycznym, aby udzielane świadczenia rzeczywiście odpowiadały stanowi aktualnej wiedzy w zakresie świadczeń pielęgniarskich, na pielęgniarki nałożony został obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych (art. 10b ust. 1 u.z.p.p.). Obowiązek ten koresponduje z przyznanym pielęgniarkom prawem do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.Generalną zasadą kształcenia podyplomowego jest bowiem w świetle art. 10b ust. 2 u.z.p.p. realizacja treści programowych zgodnych z aktualnym stanem wiedzy medycznej.