Osoba wracająca do Polski po kilkuletnim pobycie za granicą może skorzystać z ulgi podatkowej, jeśli udokumentuje pobyt w innym kraju. Takim dowodem może być certyfikat podatkowy, który potwierdza, że osoba ta była rezydentem podatkowym innego państwa. Brak certyfikatu oraz rodzina w Polsce mogą sprawić, że podatnik straci prawo do ulgi - wynika z wyroku WSA w Gdańsku.
Nie wystarczy kilkuletnia praca za granicą, by skorzystać z ulgi na powrót. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał rację fiskusowi w sprawie dotyczącej udokumentowania prawa do preferencji.
Sprawa dotyczyła kobiety, która od marca 2017 r. do końca 2023 r. była zatrudniona legalnie przez agencję pracy w Holandii i nieprzerwanie wykonywała tam pracę na podstawie umowy o pracę. Początkowo była to umowa na czas określony (tzw. faza A w holenderskim systemie zatrudnienia), a następnie na czas nieokreślony. Nie było przerw między umowami, a praca była wykonywana stale u tego samego pracodawcy, Wnioskodawczyni posiada więc świadectwo pracy, które to potwierdza.
Kobieta nie miała meldunku w Holandii. Mimo to, przez cały okres zatrudnienia mieszkała na terytorium Holandii i tam podlegała obowiązkowi podatkowemu jako nierezydent. Składała coroczne zeznania podatkowe w Holandii jako osoba nierezydent. Płaciła podatki w Holandii jako nierezydent (z uwagi na brak meldunku), a jednocześnie - z obowiązku wynikającego z posiadania adresu zameldowania w Polsce - składała również deklaracje PIT-36 w Polsce.
W Polsce nie miała w tym czasie żadnych dochodów, ale przyjeżdżała do kraju na wakacje. Kobieta rozwiodła się przed wyjazdem, a jej 15-letni w chwili wyjazdu syn (obecnie pełnoletni) został pod opieką ojca. Miała tu otrzymany w darowiźnie dom i konto bankowe, które służyło do wspierania rodziny.
Od 2024 r. przez siedem miesięcy pobierała w Holandii zasiłek dla bezrobotnych. W sierpniu 2024 r. wróciła na stałe do Polski. Wystąpiła o interpretację, czy przysługuje jej ulga na powrót.
Przypomnijmy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT zwolnione z podatku są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
Trzeba jednak będzie spełnić kilka warunków. Ze zwolnienia skorzysta ten, kto w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium RP będzie podlegał tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. To znaczy musi płacić w Polsce podatki od wszystkich przychodów, także uzyskanych za granicą.
Osoba korzystająca z ulgi nie może też mieć miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym ponownie zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Chodzi więc o osoby, które przed powrotem przebywały i rozliczały się z całości za granicą przez ponad trzy lata.
Zainteresowany może skorzystać ze zwolnienia od początku roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski albo od początku roku następnego. Ulga może być zastosowana już w trakcie roku, ale ostatecznego rozliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym.
Czytaj też w LEX: Ulga na powrót - podatkowa zachęta dla podatników, którzy przeniosą swoją rezydencję podatkową do Polski >
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził w interpretacji, że kobieta nie ma prawa do ulgi, ponieważ w czasie gdy pracowała w Holandii, jej centrum interesów życiowych znajdowało się w Polsce. Nie była uznawana za rezydenta podatkowego Holandii w okresie przebywania w tym państwie. Z całokształtu przedstawionych okoliczności wynika, że celem wyjazdu były względy zarobkowe, natomiast w Polsce miała Pani ośrodek interesów osobistych. W Polsce został jej małoletni syn i rodzina, którą wspierała finansowo. Podejmowane przez nią działania nie świadczą o tym, by wyjechała na stałe. To w Polsce posiadała własne mieszkanie, w Holandii natomiast mieszkała w wynajętym pokoju pracowniczym, który utraciła wraz z zakończeniem pracy.
Zobacz też procedurę w LEX: Zmiana ośrodka interesów życiowych >
Kobieta złożyła skargę na interpretację, ale WSA w Gdańsku przyznał rację fiskusowi. Sąd zauważył, że - jak wynika z treści wniosku - skarżąca wspierała finansowo członków rodziny, przekazywała im prezenty, udostępniała im swoje mieszkanie, czas wolny od pracy spędzała w Polsce u rodziny lub znajomych. Na tej podstawie WSA uznał, że z uwagi na powiązania z Polską, kobieta - pomimo podjęcia pracy zarobkowej w Holandii i faktycznego zamieszkania tam na okres świadczenia pracy - nie przestała być polskim rezydentem podatkowym, tj. osobą posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
Sprawdź w LEX: Jak powinien rozliczać się podatnik, który w trakcie roku zmienia rezydencję podatkową? >
- Rezydencję podatkową ustala się na podstawie zaistniałych faktów, nie zaś zamiarów czy woli skarżącej. Ulga na powrót nie przysługuje, bowiem w związku z planami, jakie mieli podatnicy wyjeżdżając do pracy poza terytorium Polski. Na jej zastosowanie pozwala rzeczywiste zaistnienie w życiu podatnika takich okoliczności faktycznych, które powodowały, że nie był on polskim rezydentem podatkowym i że w wyniku przeprowadzenia się do Polski stał się polskim rezydentem podatkowym (art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o PIT). Co więcej, okoliczności te wymagają udokumentowania (art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy) - przy czym potwierdzającym je dowodem może być certyfikat podatkowy, który potwierdza, że podatnik przed powrotem/przeniesieniem się do Polski był rezydentem podatkowym innego państwa albo inne dokumenty potwierdzające rezydencję podatkową w innym państwie np. zeznania podatkowe składane w okresie sprzed powrotu/przeniesienia się do Polski - orzekł WSA.
Zobacz też procedurę w LEX: Polski Ład – Ulga na powrót >
