Spółka świadcząca usługi na rzecz niepowiązanego kontrahenta, którego rzeczywistym beneficjentem jest tzw. podmiot rajowy, nie jest zobowiązana do sporządzania dokumentacji cen transferowych, skoro to ona jest rzeczywistym właścicielem należności wypłacanych jej przez kontrahenta. Potwierdza to interpretacja podatkowa dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (nr 0111-KDIB1-1.4010.237.2022.1.AW).
Zgodnie z obowiązującymi od początku ubiegłego roku regulacjami (art. 11o ust. 1a ustawy o CIT) do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych są zobowiązani podatnicy dokonujący transakcji, w których rzeczywisty właściciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w tzw. raju podatkowym o wartości przekraczającej 500 tys. zł za rok podatkowy. Jednocześnie na potrzeby stosowania przepisów domniemywa się, że rzeczywisty właściciel jest tzw. podmiotem rajowym, jeżeli druga strona transakcji dokonuje w roku podatkowym rozliczeń z podmiotem mającym siedzibę lub zarząd w raju podatkowym.
We wniosku o wydanie interpretacji spółka wskazała, że świadczy odpłatnie usługi na rzecz niezależnego kontrahenta, a wartość transakcji w roku podatkowym przekroczyła kwotę 500 tys. zł. Spółka powzięła więc wątpliwość, czy jest zobowiązana do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych w odniesieniu do tej transakcji na podstawie art. 11o ust. 1a ustawy o CIT. Kontrahent spółki dokonywał bowiem w analizowanym okresie rozliczeń z osobą fizyczną, zamieszkałą w jednym z tzw. rajów podatkowych. Dodatkowo osoba ta jest beneficjentem rzeczywistym kontrahenta w myśl ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Natomiast w odniesieniu do analizowanej transakcji rzeczywistym właścicielem należności pieniężnych wypłacanych spółce przez kontrahenta za wykonane usługi jest spółka.
Zobacz również: Będzie mniej biurokracji w sprawach cen transferowych >>
Dyrektor KIS stwierdził, że spółka nie jest zobowiązana do sporządzenia dokumentacji cen transferowych w odniesieniu do analizowanej transakcji, ponieważ to ona jest rzeczywistym właścicielem należności wpłacanych jej przez kontrahenta. Podkreślił jednocześnie, że rzeczywistym właścicielem należności w transakcji może być jedynie ich odbiorca (sprzedający), a zgodnie z przedstawionym przez spółkę stanem faktycznym, odbiorcą w transakcji jest sama spółka.
Jak podkreślił organ, weryfikacji pod kątem powstania obowiązku dokumentacyjnego podlegają transakcje zakupowe z perspektywy podatnika, czyli takie, w których nabywa on towary lub usługi związane z transferem należności do drugiej strony transakcji. Powyższe oznacza, że zasadniczo nie podlegają weryfikacji na gruncie dokumentowania tzw. pośrednich transakcji rajowych transakcje, w ramach których to podatnik sprzedaje towar lub świadczy usługę na rzecz drugiej strony transakcji, gdyż są one związane z uregulowaniem należności na rzecz podatnika.
Co istotne, powyższe podejście jest w pełni spójne ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów, zaprezentowanym w Objaśnieniach podatkowych z 21 grudnia 2021 r., w których wprost wskazano, że weryfikacji pod kątem powstania obowiązku z art. 11o ust. 1a ustawy o CIT podlegają transakcje związane z uregulowaniem należności drugiej strony transakcji (transakcje zakupowe). Jako pozytywny należy ocenić fakt, iż organy podatkowe prezentują spójne, korzystne dla podatników stanowisko w tej materii.
Jagoda Trela, partner w ID Advisory
Sławomir Buszko, partner w ID Advisory
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
