NSA: Zabudowa plombowa wykluczała ustalenie warunków zabudowy
Organ odmówił ustalenia warunków zabudowy, ponieważ uznał, że planowane zamierzenie budowlane nie spełnia zasady dobrego sąsiedztwa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zwykle zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna może bezkolizyjnie współistnieć z zabudową wielorodzinną. W realiach rozpatrywanej sprawy było to jednak nie do pogodzenia, ponieważ inwestor planował tzw. zabudowę plombową.

Inwestor zwrócił się z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego.
Spór o zasadę dobrego sąsiedztwa
Organ pierwszej instancji odmówił ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Wydana w tym przedmiocie decyzja została utrzymana w mocy przez samorządowe kolegium odwoławcze. Uznano bowiem, że zamierzona inwestycja nie kontynuuje funkcji zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w obszarze analizowanym, więc nie została spełniona zasada dobrego sąsiedztwa. Tym samym nie można było wydać pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Wniesiona skarga została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Nie zakończyło to jednak sporu, ponieważ inwestor złożył skargę kasacyjną. W piśmie podkreślił, że zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji zabudowy występującej w obszarze analizowanym.
Czytaj też w LEX: Kościuk Dominik J., Dom jednorodzinny na wsi - dopuszczalność lokalizowania zabudowy jednorodzinnej i zagrodowej a zasada dobrego sąsiedztwa>
Warunki muszą zostać spełnione łącznie
W myśl art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: u.p.z.p.), wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia kilku warunków. Zgodnie z jednym z nich, co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, musi być zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (art. 61 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Jest to tzw. zasada dobrego sąsiedztwa. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę, że w realiach niniejszej sprawy zlokalizowanie planowanej zabudowy wielorodzinnej było nie do pogodzenia z dotychczasową funkcją zabudowy na obszarze analizowanym, czyli z funkcją zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej.
Czytaj też w LEX: Bursztynowicz Michał, Budowa przydomowej oczyszczalni i zbiornika na ścieki>
Zabudowa plombowa była niedopuszczalna
Sąd podkreślił, że w świetle art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., zwykle zabudowa jednorodzinna może bezkolizyjnie współistnieć z zabudową wielorodzinną. Odmiennie należy jednak ocenić sytuację, w której zabudowa wielorodzinna ma być wprowadzona na zasadzie tzw. zabudowy plombowej na terenie, który był dotychczas jednolicie zagospodarowany zabudową jednorodzinną. NSA podkreślił, że z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. W takim przypadku zabudowa wielorodzinna godzi w ład przestrzenny, ponieważ nie tworzy harmonijnej całości z otoczeniem. Sąd zwrócił uwagę, że wynikające z tego ograniczenia nie uderzają w istotę prawa własności. Inwestor zachowuje bowiem prawo do zabudowy mieszkalnej, tyle że może to być zabudowa jednorodzinna. Mając powyższe na uwadze, skarga kasacyjna została oddalona.
Wyrok NSA z 29 maja 2025 r., sygn. akt II OSK 2350/24
Czytaj też w LEX: Makuch Jakub, Czy postanowienia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy wiążą organ przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy>
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.









