Niezwłoczne działania zapobiegawcze to obowiązek przy bezpośrednim zagrożeniu wystąpienia szkody środowiskowej

Jakie kroki należy podjąć w przypadku wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku?Pytanie pochodzi zprogramu Prawo Ochrony Środowiska.

Jakie kroki należy podjąć w przypadku wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku? Jakie organy środowiskowe należy powiadomić i w jakiej formie powinno zostać wysłane powiadomienie?

Odpowiedź:
Bezpośrednim zagrożeniem szkodą w środowisku jest wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia szkody w środowisku w dającej się przewidzieć przyszłości - art. 6 pkt 1 uz dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 210, z późn. zm.) – dalej u.z.s.ś.n.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.z.s.ś.n., w przypadku bezpośredniego zagrożenia wystąpienia szkody środowiskowej podmiot korzystający ze środowiska, o którym mowa w u.z.s.ś.n., jest obowiązany do podjęcia niezwłocznie działań zapobiegawczych. Na podstawie art. 6 pkt 4 u.z.s.ś.n. takie działania zapobiegawcze podejmowane są w związku ze zdarzeniem, działaniem lub zaniechaniem powodującym bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku, w celu zapobieżenia szkodzie lub zmniejszenia szkody, w szczególności w celu wyeliminowania lub ograniczenia emisji do środowiska.

Zakres niezbędnych działań zapobiegawczych powinien być dostosowany do możliwej szkody. Ustawa szkodowa ani dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2004/35 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (Dz. U. UE L 143 z dnia 30 kwietnia 2004 r., str. 56), której przepisy zostały transponowane do u.z.s.ś.n., nie precyzują zakresu wymaganych działań. Ocena taka należy do podmiotu, które ma je wykonać.

W przypadku natomiast, gdy w wyniku przeprowadzenia działań zapobiegawczych ryzyko wystąpienia szkody w środowisku nie zostało zażegnane (lub wystąpiła szkoda), podmiot korzystający ze środowiska powinien na podstawie art. 11 ust. 1 u.z.s.ś.n. zgłosić ten fakt organowi ochrony środowiska i wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
Zgłoszenie o szkodzie powinno zawierać następujące elementy:

• imię i nazwisko albo nazwę podmiotu korzystającego ze środowiska oraz jego adres zamieszkania albo adres siedziby;
• określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) - w wypadku wykonywania tej działalności;
• określenie rodzaju, opis, wskazanie miejsca i datę wystąpienia bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku;
• opis działań zapobiegawczych i naprawczych podjętych do chwili zgłoszenia.

Zgłoszenie powinno zostać opracowane w formie pisemnej, a dodatkowo - w miarę możliwości - powinno zawierać dokumentację potwierdzającą wystąpienie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku.

Zgodnie z art. 7 u.z.s.ś.n., organem właściwym w sprawach odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i naprawę szkód w środowisku jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Jeżeli bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku wystąpiły na obszarze dwóch lub więcej województw, właściwy jest RDOŚ, który pierwszy powziął informację o ich wystąpieniu. RDOŚ podejmuje swoje działania w porozumieniu z wojewodą, na którego obszarze działania wystąpiło bezpośrednie zagrożenie szkodą lub szkoda w środowisku.

Jeśli zagrożenie szkodą nie zostało zażegnane lub wystąpiła szkoda w środowisku, fakt ten powinien zostać zgłoszony RDOŚ oraz WIOŚ. Organem wyższego stopnia w stosunku do RDOŚ jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (art. 7a u.z.s.ś.n.).

Pytanie pochodzi z programu Prawo Ochrony Środowiska.