Czy wysłanie decyzji do stron zmarłych jest rażącym naruszeniem prawa?

Organ I instancji wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. Od tej decyzji odwołały się strony. Organ wyższego rzędu uchylił decyzję w całości i przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W 2010 r. inwestor złożył wniosek do organu I instancji o wycofaniu wniosku o pozwolenie na budowę. Organ I instancji nie rozpatrzył decyzji i bez zgody stron umorzył postępowanie. Strona postępowania złożyła wniosek do organu II instancji o stwierdzenie nieważności decyzji umarzającej, ponieważ decyzja organu I instancji była wysłana do stron zmarłych. Czy wysłanie decyzji do stron zmarłych jest rażącym naruszeniem prawa?

Kwalifikowana wada prawna

Skierowanie decyzji do osoby nieżyjącej traktowane jest jako kwalifikowana wada prawna skutkująca stwierdzeniem nieważności decyzji, niemniej jednak doktryna dopuszcza stwierdzenie nieważności decyzji w części w jakiej skierowana jest do osoby nieżyjącej niebędącej wnioskodawcą (adresatem rozstrzygnięcia).

Samo wydanie decyzji umarzającej postępowanie było słuszne, a argumenty za tym przemawiające przedstawiono w uprzednio wydanej odpowiedzi. Jeżeli jednak decyzja taka została skierowana do osoby nieżyjącej, dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - dalej k.p.a. Nie wynika to z braku zasadności umorzenia postępowania, ale z wadliwego skierowania decyzji. Osoba nieżyjąca nie może być uznana za stronę postępowania, a zatem próba doręczenia jej decyzji uznawana jest jako rażące naruszenie prawa. Tutaj jednak wydaje się, że jeżeli osobą nieżyjącą nie jest inwestor, można rozważyć częściowe stwierdzenie nieważności takiej decyzji, tj. w zakresie w jakim została skierowana do osoby nieżyjącej. Umorzenie postępowania ma charakter czysto formalny i spowodowane jest wycofaniem wniosku. W doktrynie dopuszcza się w takich przypadkach częściowe stwierdzenie nieważności decyzji, natomiast niewątpliwym jest, że doręczenie decyzji osobie nieżyjącej (niezależnie, czy organ mógł dysponować w tym względzie jakimikolwiek informacjami) stanowi kwalifikowaną wadę prawną.

Tomasz Gawroński