Od 1 stycznia 2026 r. obowiązuje zmieniony wykaz paliw ciekłych, których przywóz do Polski może wymagać wpisu do rejestru podmiotów przywożących. Zmiana dotyczy m.in. biopaliw ciekłych, HVO oraz alkoholu etylowego. Regulacja może mieć znaczenie także dla przedsiębiorców spoza klasycznego rynku paliwowego. Weryfikacji mogą wymagać m.in. niektóre produkty przeznaczone do spalania, np. wybrane wyroby oferowane jako bioetanol do kominków – pisze Krzysztof Wiński, wspólnik w Thedy and Partners.
Zmiana została wprowadzona rozporządzeniem ministra energii z 23 grudnia 2025 r. i weszła w życie z początkiem 2026 r.
Na pierwszy rzut oka jest to kwestia techniczna, istotna przede wszystkim dla podmiotów z sektora paliwowego. W praktyce jej znaczenie może być szersze, ponieważ przepisy dotyczące biopaliw ciekłych mogą dotyczyć także przedsiębiorców, którzy nie postrzegają swojej działalności jako działalności paliwowej.
Zmienione brzmienie par. 2 rozporządzenia obejmuje m.in. biopaliwa ciekłe klasyfikowane do:
Co istotne, przepis obejmuje również inne biopaliwa ciekłe bez względu na kod CN. Jednocześnie przewidziano wyłączenie dla biopaliw ciekłych stanowiących dodatki do paliw ciekłych oraz dla biopaliw ciekłych przeznaczonych na cele inne niż opałowe, napędowe lub żeglugowe. Aktualne brzmienie wykazu wskazuje więc, że znaczenie może mieć nie tylko kod CN, ale również przeznaczenie produktu.
Właśnie ten element może być problematyczny w praktyce. Przedsiębiorcy przywożący produkty przeznaczone do spalania poza klasycznym sektorem paliw silnikowych mogą nie zakładać, że powinni analizować przepisy prawa energetycznego. Przykładem mogą być niektóre wyroby oferowane jako bioetanol do kominków. Nie chodzi o automatyczne przesądzenie, że każdy taki produkt jest objęty obowiązkiem wpisu do rejestru podmiotów przywożących. Taka ocena wymaga indywidualnej analizy składu, pochodzenia, klasyfikacji CN, przeznaczenia oraz sposobu wykorzystania produktu.
Sama nazwa handlowa nie powinna być decydująca. Produkt określany jako bioetanol do kominka może w konkretnym przypadku mieć różny skład, różną klasyfikację i różne przeznaczenie regulacyjne. Może też korzystać z wyłączenia, jeżeli nie spełnia przesłanek wynikających z rozporządzenia. Nie można jednak z góry wykluczyć, że niektóre tego rodzaju produkty powinny zostać przeanalizowane pod kątem przepisów o przywozie paliw ciekłych.
Znaczenie ma również definicja biopaliw ciekłych zawarta w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Ustawa wskazuje m.in. na bioetanol jako alkohol etylowy wytworzony z biomasy oraz zalicza do biopaliw ciekłych bioetanol stanowiący samoistne paliwo. To nie oznacza automatycznie, że każdy alkohol etylowy oferowany jako produkt opałowy będzie biopaliwem ciekłym. Pokazuje jednak, że w określonych przypadkach analiza nie powinna ograniczać się wyłącznie do potocznego rozumienia pojęcia „paliwo”.
Wątpliwości potęguje skala ujawnień w rejestrze. Jeżeli w publicznym rejestrze Urzędu Regulacji Energetyki jedynie kilkanaście podmiotów posiada wpis obejmujący biopaliwa ciekłe, to powstaje pytanie, czy zmiana od 1 stycznia 2026 r. została rzeczywiście zauważona poza wąskim gronem przedsiębiorców paliwowych. Oczywiście sama liczba wpisów nie przesądza o naruszeniach. Część przedsiębiorców może działać w innym reżimie, np. na podstawie koncesji, część produktów może być wyłączona z regulacji, a część może w ogóle nie spełniać definicji biopaliwa ciekłego. Mimo to, tak ograniczona liczba wpisów może wskazywać, że temat wymaga szerszej uwagi.
Rejestr podmiotów przywożących nie jest przy tym wyłącznie formalnością. Zgodnie z Prawem energetycznym prezes URE prowadzi rejestr podmiotów przywożących, a rejestr zawiera m.in. informacje o rodzajach paliw ciekłych będących przedmiotem przywozu. Podmiot przywożący może rozpocząć działalność w zakresie przywozu paliw ciekłych dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru.
Praktyczny wniosek jest prosty: przedsiębiorcy sprowadzający do Polski produkty zawierające alkohol etylowy, HVO (odnawialny olej napędowy) albo inne wyroby określane jako biopaliwa powinni sprawdzić, czy po 1 stycznia 2026 r. ich działalność nie wymaga wpisu do rejestru podmiotów przywożących albo aktualizacji dotychczasowego zakresu wpisu. Szczególnej uwagi wymagają produkty przeznaczone do spalania, ogrzewania lub zasilania urządzeń, nawet jeżeli w obrocie handlowym nie są opisywane jako klasyczne paliwa.
Nie chodzi więc o stwierdzenie, że wszystkie produkty z kategorii bioetanolu, paliw do biokominków czy podobnych wyrobów są objęte obowiązkiem wpisu do rejestru. Chodzi o to, że po zmianie przepisów od 1 stycznia 2026 r. niektóre z nich mogą wymagać indywidualnej oceny regulacyjnej. A jeżeli taka ocena nie została przeprowadzona, przedsiębiorca może nieświadomie funkcjonować poza właściwym reżimem prawa energetycznego.
Autor: Krzysztof Wiński, wspólnik w Thedy & Partners
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
