Zdaniem organów podatkowych, mechanizm odwrotnego obciążenia stosuje się w przypadku ciągłości wykonywania robót budowlanych na poszczególnych etapach obrotu. Gdy kontrahent dokonuje zakupu określonych usług podmiot, który je wykonuje nie jest podwykonawcą dla potrzeb VAT. Eksperci są jednak innego zdania.
Interpretacja Dyrektora Krajowa Informacji Skarbowej nr 0114-KDIP1-2.4012.392.2018.2.RD dotyczyła podwykonawcy, który świadczył na rzecz wykonawcy usługę mieszczącą się w katalogu zawartym w załączniku nr 14 (poz. 2–48) do ustawy o VAT, natomiast wykonawca, na rzecz którego ta usługa była świadczona, sam nie świadczył żadnej z usług z tego katalogu, jednak zakupiona przez niego od podwykonawcy usługa była niezbędna dla wyświadczenia przez niego swojej usługi.
Zobacz również: Nowe przepisy podatkowe już do poprawki >>
Kasy fiskalne: W 2019 roku jeszcze nie online >>
Polski ustawodawca, korzystając z możliwości wynikającej z art. 119 ust. 2 dyrektywy 2006/112, wskazał w art. 17 ust. 1h ustawy o VAT, że w przypadku świadczenia usług, o których mowa w załączniku nr 14 (poz. 2–48) do ustawy o VAT, warunkiem zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia jest to, aby podatnik, który świadczy taką usługę, działał jako podwykonawca. Zdaniem autora artykułu pt. Odwrotne obciążenie. Interpretacja contra legem opublikowanego w styczniowym numerze Przeglądu Podatkowego w ustawie o podatku od towarów i usług brak jest jakiejkolwiek normy, która wskazywałaby, że warunkiem zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia jest to, iż usługa, którą świadczy nabywca usługi wykonanej na jego rzecz przez podwykonawcę, była usługą, o której mowa w załączniku nr 14 (poz. 2–48) do ustawy o VAT.
Zdaniem autora, prezentowana interpretacja indywidualna dyrektora KIS w części, w której stwierdza, że mechanizm odwrotnego obciążenia występuje w przypadku ciągłości wykonywania robót budowlanych na poszczególnych etapach obrotu. W sytuacji, gdy kontrahent dokonuje zakupu określonych usług wymienionych w poz. 42 załącznika nr 14 do ustawy o VAT w celu realizacji świadczeń niewymienionych w załączniku. Wnioskodawca, który świadczy na rzecz kontrahenta przedmiotowe usługi nie jest podwykonawcą, o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy, jest interpretacją nieznajdującą podstaw prawnych w obowiązujących w Polsce przepisach w zakresie podatku od towarów i usług i jest ona z tym przepisami sprzeczna.
