Fakt, że wjt (burmistrz, prezydent), w trybie art. 26a ustawy o samorządzie gminnym powołał swego zastępcę, nie przenosi na tego zastępcę wszelkich kompetencji organu wykonawczego gminy. Z faktu zastępowania burmistrza przez jego zastępcę nie można wnioskować, że zastępstwo to powoduje automatyczne przejęcie przez zastępcę burmistrza kompetencji burmistrza.

W myśl art. 33 ust. 14 ustawy o samorządzie gminnym do wjta, co do zasady, należą zadania związane z kierowaniem i organizacją urzędu gminy. Jedynymi osobami, ktrym wjt może w zgodzie z ustawą powierzyć prowadzenie takich zadań związanych z kierowaniem urzędem gminy, są sekretarz gminy i zastępca wjta. Powierzenie zadań pracownikowi urzędu na stanowisku inspektora jest sprzeczne zarwno z powołanymi przepisami, jak i ze statutem gminy i regulaminem urzędu.

Przepis art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wsplnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.) wyznacza przesłanki i formę ingerencji wjta (burmistrza, prezydenta miasta). Nie można z niego wyprowadzać wniosku prowadzącego do zawężenia kompetencji wjta do prawa powołania organw spłki w nowym pełnym składzie bez możliwości wymiany poszczeglnych członkw zarządu.

Odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego ma charakter kompetencji władczej, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty, określonych w przepisach mających charakter publicznoprawny. Personalny charakter aktu odwołania z funkcji kierowniczej nie stanowi zatem o jego prywatnoprawnym charakterze, gdyż obsada stanowiska kierowniczego w szkole jest formą zarządzania szkołą publiczną, a zarządzanie szkołą wchodzi w zakres administracji publicznej. Okoliczność, że akt taki wywołuje konsekwencje w sferze prawa pracy, ma jedynie ten skutek, że osoba odwołana może własnego interesu prawnego w sferze stosunkw pracowniczych dochodzić przed sądem pracy.

Przepisy art. 5 ust. 7 pkt 1 i 34a ustawyo systemie oświaty nie mogą stanowić podstawy do zmiany siedziby szkoły przez organ wykonawczy gminy.

Zwolnienie przez wjta kierownika gminnej jednostki organizacyjnej, stanowiło sprawę publiczną o znaczeniu lokalnym, a więc należącą do zakresu działania gminy, w rozumieniu art. 6 ustawyo samorządzie gminnym.

Powierzenie określonych kompetencji do wykonywania oznacza dekoncentrację kompetencji. Wjt może jej dokonać w zakresie swojej właściwości w regulaminie organizacyjnym, w zakresie czynności lub odrębnym upoważnieniem. Taka dekoncentracja ma cechy trwałości, nie traci mocy obowiązującej ze zmianą lub brakiem piastuna organu.

Powierzenie funkcji pełnomocnika do spraw, ktre mieszczą się w zakresie kompetencji wjta związanych z prowadzeniem określonych spraw gminy, pełnomocnikowi - pracownikowi urzędu na stanowisku inspektora, zamiast sekretarzowi lub zastępcy wjta narusza przepisy art. 33 ust. 1-5 ustawy o samorządzie gminnym i może być uznane za prbę obejścia prawa w kontekście ustrojowej pozycji sekretarza gminy.

Podstawą do ustalenia obowiązku podatkowego jest ustalenie na podstawie dokumentu urzędowego, jakim jest dowd rejestracyjny, rodzaju pojazdu i na tej podstawie, czy posiadacz tego pojazdu jest obowiązany do uiszczenia podatku od środkw transportowych. Takie stanowisko wyraził WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 1 grudnia 2010 r., I SA/Gl 734/10.

Akt administracyjny wydawany przez wjta w trybie nadzoru, o ktrym mowa w art. 23 ustawy o zagospodarowaniu wsplnot gruntowych jest innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 2 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i jako taki nie podlega nadzorowi w trybie ustawy o samorządzie gminnym.

Praca na stanowisku wjta (burmistrza, prezydenta miasta) nie może być uznana za staż pracy w pomocy społecznej, o ktrym mowa w art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Żądanie wydania uwierzytelnionych odpisw operatw szacunkowych, mimo, że kwestia ta została uregulowana w art. 156 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgłoszone w sprawie prowadzonej w trybie przepisw ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega wyłączeniu określonemu w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. h) ustawy z 2006 r. o opłacie skarbowej.

Legitymacja do wniesienia środka ochrony prawnej służy tylko takiemu podmiotowi, ktry wykaże interes w uzyskaniu zamwienia. Nie spełnia tego warunku wykazanie posiadania interesu, rozumianego jako zainteresowanie w rozstrzygnięciu, ktre nie może być poparte normą prawa materialnego - uznała Krajowa Izba Odwoławcza.

Oparcie wniosku na art. 55 pkt 3 Prawa budowlanegonie zwalnia inwestora z dopełnienia wymogw, o jakich mowa w art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego.

Nie występuje w przepisach prawa - w stosunku do pozwolenia konserwatorskiego odpowiednik przepisu art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego - przewidującego skutek wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji nie podjęcia robt budowlanych w oznaczonym terminie.

Legitymacja do wystąpienia z żądaniem dokonania zmian w ewidencji gruntw i budynkw przysługuje jedynie właścicielowi względnie organom i jednostkom organizacyjnym, o ktrych mowa w 10 i 11 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntw i budynkw (Dz. U. Nr 38, poz. 454).

W rozpoznawanej sprawie spłka zgłosiła zamiar budowy wolnostojącego nośnika reklamowego. Z opisu technicznego obiektu wynikało, że tablica będzie związana z gruntem poprzez słup osadzony w prefabrykowanym, żelbetowym fundamencie.

Przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego nie kreuje odrębnego stosunku administracyjno-prawnego pomiędzy organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę a organem wyższego stopnia, ponieważ sankcja, o ktrej mowa w tym przepisie jest integralnie związana ze sprawą o pozwolenie na budowę jak rwnież prawem strony do załatwienia sprawy w określonym terminie.

Warunek wydania decyzji o warunkach zabudowy, o ktrym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawyo planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest spełniony, jeżeli dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne, wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntw rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.).

Ocena zarzutu przekroczenia rozsądnego terminu do rozpatrzenia sprawy nie może nie uwzględniać przeciętnego czasu oczekiwania na rozpoznanie sprawy w prawidłowo funkcjonującym sądzie.