Większość skarg na brak dostępności nie jest rozstrzygana
Po dwóch latach działania mechanizmu skargowego na brak dostępności instytucji publicznych, do PFRON do końca sierpnia wpłynęło zaledwie kilkadziesiąt skarg. Może to wynikać z braku informacji o takiej możliwości, ale też niezrozumienia przepisów dotyczących składania skarg. Dotąd bowiem większość z nich nie jest rozstrzygana z powodu braków formalnych. Tak też było w pierwszym roku działania mechanizmu, zatem niewiele się zmieniło w tym zakresie.

Skargę na brak dostępności instytucji publicznej pod względem architektonicznym i informacyjno-komunikacyjnym można złożyć do PFRON od 6 września 2021 r. Możliwość taką daje ustawa z 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.
– Od tego momentu do końca sierpnia do PFRON wpłynęło w sumie 69 skarg – mówi Łukasz Iwancio, naczelnik Wydziału ds. Postępowań Skargowych PFRON.
- w 2021 r. było ich 14,
- w 2022 r.– 27
- do końca sierpnia 2023 r. - 28.
– Dynamika wzrostu skarg jest, ale nie za wielka, jednak z miesiąca na miesiąc jest ich więcej – komentuje Łukasz Iwancio. Pomimo, że PFRON promował mechanizm skargowy – wydano m.in. dwie broszury w języku łatwym do czytania i zrozumienia (ETR) oraz w języku prostym, jak skorzystać z prawa do dostępności – to wciąż nie wszyscy wiedzą o możliwości złożenia skargi. Problemem jest też często niezrozumienie przepisów i zasad dotyczących złożenia skargi.
Czytaj też w LEX: Postępowanie skargowe w przypadku braku dostępności architektonicznej lub informacyjno-komunikacyjnej >
– Nawet my, będąc blisko tematów związanych z niepełnosprawnością, późno dowiedzieliśmy się o możliwości złożenia skargi – mówi Katarzyna Padło z portalu Rampa-pokonajmy bariery. Niewiele zatem zmieniło się w stosunku do pierwszego roku działania mechanizmu skargowego, o czym pisaliśmy na Prawo.pl. Przeczytaj więcej: Skargę na brak dostępności można złożyć, ale najpierw ma być wniosek o jej zapewnienie
Najczęściej skargi dotyczą braku dostępności architektonicznej
Dwie trzecie skarg, które wpłynęły dotąd do PFRON dotyczy braku dostępności architektonicznej np. brak wind i podjazdów, pozostałe skargi odnoszą się do problemów komunikacyjnych. – Najczęściej dotyczą braku tłumacza polskiego języka migowego lub systemu językowo-migowego – zaznacza Łukasz Iwancio. Niemal 90 proc. skarg nie jest rozstrzyganych ze względu na braki formalne. Przykładem takiego braku może być np. brak wskazania w skardze interesu faktycznego, czyli określenia potrzeby skorzystania z usług instytucji publicznej. Brakiem formalnym będzie też brak złożonego wniosku o zapewnienie dostępności, który składa się najpierw, przed skargą. I dopiero, jeśli podmiot nie zapewni dostępności, można złożyć skargę. – Jeśli zaś chodzi o rozstrzygnięcia skarg, to obecnie mamy jedną odmowę zapewnienia dostępności i sześć nakazów jej wprowadzenia – zaznacza naczelnik PFRON. Jak dodaje, najczęściej skarżone są szkoły, uczelnie, urzędy i spółdzielnie mieszkaniowe.
Czytaj też w LEX: Zadania jst związane z zapewnianiem dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami >>>
Nadzór konserwatora zabytków nie zwalnia z zapewnienia dostępności
W całym województwie podkarpackim dotąd wpłynęły trzy skargi. – Dotychczas nikt nie złożył skargi ani wniosku o zapewnienie dostępności w naszym urzędzie – mówi Katarzyna Nalepa, koordynator ds. dostępności w Podkarpackim Urzędzie Wojewódzkim w Rzeszowie. Budynek urzędu jest pod nadzorem konserwatora zabytków, ale wprowadził już wiele udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami, jak chociażby żółte oznaczenia krawędzi schodów, parking z miejscami dla osób z niepełnosprawnością, winda czy dwie pętle indukcyjne.
Czytaj też w LEX: Wyznaczenie koordynatora do spraw dostępności w urzędzie JST >
– Mogę swobodnie poruszać się po budynku urzędu, a wiadomo, że wózek elektryczny wymaga więcej miejsca, ale nie doświadczyłem tutaj trudności – mówi Krystian Nowak z portalu Rampa. Łukasz Iwancio zwraca uwagę, że jeśli budynek jest pod nadzorem konserwatora zabytków bywa to dużym wyzwaniem dla podmiotów publicznych, jeśli chodzi o zapewnienie dostępności.
– Jednak mamy już szereg przykładów dobrych rozwiązań w takiej sytuacji – zaznacza. Przyznaje, że niekiedy instytucja odpowiada osobie zgłaszającej wniosek o zapewnienie dostępności, argumentując, że budynek jest pod nadzorem konserwatora. Taka odpowiedź nie jest wystarczająca.
- Ważne jest to, czy instytucja publiczna próbowała podjąć jakiekolwiek działania, aby zapewnić dostępność. To, że budynek ma nadzór konserwatora zabytków, nie jest przeszkodą samą w sobie – podkreśla Iwancio.
Polecamy nagranie szkolenia w LEX: Postępowanie skargowe na podstawie ustaw dostępnościowych >
Tworzenie dostępności to inwestycja
Mariusz Jedynak, wiceprezes ZUS, informuje, że dotąd do ZUS-u wpłynęło 17 skarg na brak dostępności (na 14 mln klientów). Podkreśla, że Zakład wprowadził już wiele udogodnień dla osób ze szczególnymi potrzebami m.in. e-wizyty, dwie aplikacje mobilne, zakup drukarki brajla do drukowania oznaczeń pomieszczeń w placówce czy pętle indukcyjne we wszystkich jednostkach. – Wprowadziliśmy także standardy wewnętrzne ZUS, które opierają się na projektowaniu uniwersalnym. Przeszkoliliśmy dotąd 1300 pracowników Zakładu w zakresie dostępności. Zlikwidowaliśmy dotychczas 2,5 tys. barier – mówi Mariusz Jedynak. Dodaje, że tworzenie dostępności jest szansą i inwestycją, bo problem z brakiem dostępności, może dotyczyć na różnych etapach każdego z nas.
Zobacz wzór dokumentu: Skarga na niezapewnienie dostępności >
Jak złożyć skargę na brak dostępności
Każdy, nie tyko osoba ze szczególnymi potrzebami, może poinformować instytucję publiczną o braku dostępności. Natomiast wniosek o zapewnienie dostępności lub skargę na brak dostępności może złożyć osoba ze szczególnym potrzebami lub jej opiekun. Warto pamiętać, że osoby ze szczególnymi potrzebami to nie tylko osoby z niepełnosprawnościami. Może być nią każda osoba w określonej sytuacji np. ze złamaną nogą, dźwigająca w podróży ciężki bagaż, kobieta w ciąży.
Aby móc złożyć skargę na brak dostępności, najpierw należy złożyć wniosek o zapewnienie dostępności. Złożenie samej skargi spowoduje braki formalne i to, że nie zostanie ona rozpatrzona. Zarówno wniosek, jak i skargę składamy w instytucji publicznej, która nie zapewnia dostępności. Ma ona 14 dni na usunięcie bariery, a jeśli nie jest to możliwe w tym czasie, musi poinformować o przyczynie opóźnienia wnioskującego. Wyznacza wtedy nowy termin zapewnienia dostępności, ale nie dłuższy niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. Dopiero gdy instytucja nie wywiąże się z tych zobowiązań, można złożyć skargę na brak dostępności.
Czytaj też w LEX: Zapewnianie dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami w urzędach gmin w województwie podlaskim – aspekty finansowe i prawne >
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.





