W przedmiotowej sprawie miasto chciało przejąć tereny znajdujące się w wieczystym użytkowaniu spółki w związku zaplanowaną inwestycją celu publicznego. W zamian chciało przekazać spółce nieruchomość położoną w innym rejonie miasta wraz z dopłatą.

Spółka uznała, że skoro aktywa spółki nie wzrosną, to nie uzyska z tego tytułu dochodu, który podlegałby opodatkowaniu. W ocenie spółki zamiana dokonywana jest między podmiotami, które mają do wykonania wspólne zadania, służące celom publicznym, których nie można mierzyć wartością pieniądza, lecz tylko miarą użyteczności publicznej.

W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:

Gospodarka nieruchomościami

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[11144,4617,840,319,33,12],"dataValuesNormalized":[14,6,1,1,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Wzory i narz\u0119dzia","Procedury"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#85BC20","#232323","#E5202E"],"maxValue":16965,"maxValueNormalized":20}

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

Fiskus nie zgodził się z tym stanowiskiem. Zdaniem fiskusa skutki zamiany należało rozliczyć na takich zasadach, jakie obowiązują w transakcji odpłatnego zbycia. Dlatego spółka do przychodu powinna zaliczyć cenę odpowiadającą wartości rynkowej zbywanych (przekazywanych w formie zamiany) składników majątkowych oraz wysokość przyznanej dopłaty, a do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na ich nabycie, zaktualizowane, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Sprawa ostatecznie trafiła do NSA. Zdaniem sądu kasacyjnego nie można uznać, że z uwagi na brak przyrostu aktywów spółka nie otrzymała dodatkowego przysporzenia. Przy określaniu przychodu na użytek ustawy o CIT nie można rozpatrywać globalnie stanu aktywów spółki na podstawie prawa bilansowego, lecz należy analizować jego poszczególne źródła. Wejście i wyjście określonych składników majątkowych do mienia podatnika, w tym także w postaci nieruchomości, należy bowiem analizować, jako rachunek, którego wynikiem ma być określony dochód.

Dlatego ceną, za jaką strony dokonują odpłatnego przeniesienia własności, także w przypadku umowy zamiany, jest wartość rzeczy zamienianych i ewentualnie dodatkowo stosowana dopłata, tak aby zachować pełną ekwiwalentność takiej operacji. Tym samym zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o CIT u każdej ze stron umowy przenoszącej własność, przychodem jest wartość nieruchomości, innej rzeczy lub prawa zbywanego w drodze zamiany.

Sąd podkreślił jednocześnie, że na prezentowaną wykładnię nie wpływają cele publiczne określone w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Kwestia ta nie ma znaczenia dla określenia przychodów spółki z transakcji zamiany.

Wyrok NSA z 19 lipca 2013 r., II FSK 2290/11