Firma działająca w specjalnej strefie ekonomicznej podjęła decyzję, że w okresie, kiedy będzie korzystała z pomocy publicznej w postaci zwolnienia z CIT, obniży maksymalnie stosowane wcześniej stawki amortyzacji. Skoro dochód i tak będzie zwolniony z CIT, bez znaczenia byłoby podwyższanie kosztów uzyskania przychodów odpisami amortyzacyjnymi. Spółka zdecydowała, że z amortyzacji skorzysta dopiero po wykorzystaniu pomocy publicznej, kiedy to utraci prawo do zwolnienia z CIT.

Zobacz również:
Konta emerytalne i strefy ekonomiczne to optymalizacja podatkowa? >>

Cała Polska jest już specjalną strefą ekonomiczną >>

Szef KAS potwierdził, że korzyścią podatkową, jaką firma osiągnie w efekcie obniżenia stawek amortyzacyjnych w okresie korzystania z pomocy publicznej i następnie ich podwyższenia, będzie możliwość zmniejszenia zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Nie ulega zatem wątpliwości, że spółka uzyska korzyść podatkową w rozumieniu ordynacji podatkowej.

 


Warunek zastosowania klauzuli

Z przepisów wynika, że jednym z warunków zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania jest stwierdzenie, że osiągnięcie w danych okolicznościach przez podatnika korzyści podatkowej jest sprzeczne z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej. Jak tłumaczy MF, ustawodawca za sprzeczną z celem fiskalnym postrzega sytuację, w której wystąpienie korzyści podatkowej wynika z rozbieżności pomiędzy – wynikającymi z przepisów – konsekwencjami podatkowymi określonych działań a ich skutkami ekonomicznymi i gospodarczymi. Użycie w art. 119a § 1 ordynacji podatkowej przez ustawodawcę w przepisie słów "w danych okolicznościach” wskazuje, że w zależności od okoliczności danej sprawy osiągnięcie konkretnej korzyści podatkowej może w jednej sytuacji pozostawać sprzeczne z celem i przedmiotem przepisu, zaś w innej być z nim zgodne. Unikanie opodatkowania jest więc wykorzystaniem w sposób sprzeczny z intencją ustawodawcy przepisów podatkowych oraz ich zastosowanie w innych sytuacjach niż te, dla których projektował je ustawodawca. Klauzula obejmuje więc takie formy optymalizacji podatkowej, których efektem jest nadużycie hipotezy norm prawnopodatkowych na skutek sztucznych czynności.

 


Zobacz również: Fuzje i przekształcenia jako element optymalizacji podatkowej >>
 

Nie każda korzyść jest zabroniona

Z wydanej opinii wynika, że nie każda uzyskana korzyść podatkowa jest sprzeczna przepisami. Szef KAS uznał, że obniżenie stawek amortyzacyjnych nie spowoduje zwiększenia wartości ewentualnych odpisów amortyzacyjnych, lecz rozłoży je w czasie. W aspekcie podatkowym, obniżenie stawek amortyzacyjnych pozwala jedynie na przesunięcie kosztów podatkowych w postaci odpisów amortyzacyjnych na przyszłe lata. Dlatego też – w opinii Szefa KAS – uzyskana przez spółkę korzyść podatkowa nie będzie także sprzeczna z przedmiotem i celem przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.