Do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego trzeba dołączyć zaświadczenie wójta o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są związane tym zaświadczeniem. Jednakże nie oznacza to, że są one zwolnione z wyczerpującej oceny tak istotnego dowodu.
Starosta wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia obejmującego zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego z budynku zakwaterowania turystycznego na budynek mieszkalny jednorodzinny. W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazano, że zmiana jest niezgodna z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda utrzymał rozstrzygnięcie w mocy. Nie zakończyło to sporu, ponieważ inwestor wniósł skargę.
Sprawą zajął się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, organ wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innych aktów prawa miejscowego albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu. W zaskarżonej decyzji stwierdzono, że zapisy miejscowego planu sprzeciwiają się zlokalizowaniu na jednej działce wyłącznie budynków mieszkalnych jednorodzinnych. W ocenie organów, dopuszczalna była jedynie budowa jednego budynku mieszkalno-usługowego lub jednego budynku mieszkalnego i jednego budynku usługowego. Skoro więc na działce znajdował się już budynek mieszkalny, to zamierzenie dotyczące kolejnego budynku mieszkalnego było niedopuszczalne.
Sąd zwrócił uwagę, że do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego inwestor dołączył zaświadczenie wójta o zgodności planowanego zamierzenia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W treści decyzji obu instancji brak było jakiegokolwiek ustosunkowania się do tego zaświadczenia. WSA podkreślił, że organy badając, czy zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania budynku nie narusza obowiązującego miejscowego planu, nie są związane wydanym zaświadczeniem. Jednakże nie oznacza to, że są one zwolnione z wyczerpującej oceny tak istotnego dowodu w sprawie. Prawodawca w art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane nałożył obowiązek przedłożenia takiego zaświadczenia wraz ze zgłoszeniem. Tym samym organy powinny się do niego odnieść, czego w niniejszej sprawie nie uczyniły.
Nieruchomość była położona na obszarze, który zgodnie z miejscowym planem był przeznaczony pod funkcję mieszkaniowo-usługową, w tym obsługę turystyki, handel i gastronomię. Jeden z punktów karty terenu określał, że dla obiektów nowych oraz modernizowanych zabudowę można realizować w postaci obiektu mieszkalno-usługowego lub oddzielnych obiektów - mieszkalnego i usługowego, realizowanych w różnych etapach. W ocenie sądu na obszarze dopuszczalne były więc zarówno funkcja mieszkaniowa, jak i usługowa (w tym obsługa turystyki). Z treści karty terenu nie można było wywieść obowiązku realizacji na jednej działce obiektu budowlanego o funkcji mieszkalno-usługowej lub oddzielnych budynków - mieszkalnego i usługowego. WSA podkreślił, że wykładnia organów prowadziła do nałożenia na właścicieli nieruchomości obowiązku świadczenia usług, co narusza przepisy Konstytucji RP. Mając powyższe na uwadze, uchylono zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję oraz umorzono postępowanie administracyjne.
Wyrok WSA w Gdańsku z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 676/25, nieprawomocny
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
