Pacjent niechodzący kończy leczenie szpitalne. Placówka ma obowiązek odwieźć go do domu. Pytanie tylko czy karetka ma go przewieźć do miejsca zamieszkania, zameldowania czy tam gdzie wskaże, że mieszka, np. u dzieci w innym mieści?
Pytanie:
Co w sytuacji, jeśli pacjent wcześniej nie mieszkał w miejscu zamieszkania jego dzieci, gdzie chce być odwieziony, ponieważ stał się osobą niesamodzielną, a jest ono oddalone kilkadziesiąt lub nawet kilkaset km od szpitala, w którym przebywa?
Czy należy policzyć koszt transportu wynikający z różnicy w odległości między miejscem dotychczasowego zamieszkania, skąd pacjent był zabrany do szpitala i powinien być odwieziony, a miejscem do którego ma być odwieziony na życzenie jego czy też rodziny, bo tam będzie miał opiekę?
?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?Odpowiedź:
Jeśli z oświadczenia pacjenta będzie wynikało, że jego miejscem zamieszkania będzie miejsce zamieszkania/pobytu jego dzieci, to w mojej ocenie, również przysługuje mu transport bezpłatny - bez względu na odległość - miejsca zamieszkania można zmienić, przepisy tego nie zakazują, może to nastąpić również w trakcie.
Pacjent składa oświadczenie woli, za prawdziwość którego ponosi odpowiedzialność, a podmiot publiczny może tego rodzaju oświadczenie kwestionować wyłącznie wówczas gdy jest w stanie wykazać, że ma poważne wątpliwości co do jego prawdziwości. Natomiast, w przypadku gdy z oświadczenia pacjenta wynikałoby, że pobyt u dzieci jest jedynie chwilowy tj. na czas opieki nad nim w ramach rekonwalescencji, to wówczas tego miejsca nie można traktować jako miejsca zamieszkania pacjenta i wówczas należy stosować zasady dot. odpłatności za transport sanitarny,przy czym odległość miejsca zamieszkania/ zameldowania, z którego pacjent został dowieziony nie ma tutaj znaczenia.
Z treści pytania wynika, iż dotyczy ono pacjenta w stanie tzw. przypadku dysfunkcji narządu ruchu uniemożliwiającej korzystanie ze środków transportu publicznego. Pacjentowi w takim stanie przysługuje bezpłatny przejazd środkami transportu sanitarnego - w celu odbycia leczenia - do najbliższego podmiotu leczniczego udzielającego świadczeń we właściwym zakresie, i z powrotem - art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1373 ze zm. ) – dalej u.ś.o.z.
Przywołany przepis wskazuje zatem, iż pacjentowi przysługuje transport po zakończeniu szpitalnym. Przepisy regulujące kwestię udzielania świadczeń zdrowotnych i towarzyszących im świadczeń np. transportu sanitarnego nie zawierają definicji "miejsca zamieszkania". Nie można również utożsamiać pojęcia "zamieszkania" z pojęciem "zameldowania", które jest czynnością rejestrową - informacyjną. A zatem, w przypadku wskazania "miejsca zamieszkania" można posłużyć się definicją zawartą w art. 25 ustawy z 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r. poz 1145 ze zm.), która stanowi, iż miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Zestawiając powyższe z treścią pytania – w mojej ocenie - będzie przysługiwał bezpłatny transport sanitarny do miejsca zamieszkania jego dzieci, o ile on tam również przebywa co do zasady na stałe i tam koncentrują się jego interesy życiowe. Fakt zameldowania pod innym adresem – jak już zostało wskazane – ma w tym przypadku znaczenie drugorzędne.
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
