Każdy podmiot wykonujący działalność leczniczą powinien unormować w zakresie nieuregulowanym w obowiązujących przepisach wewnętrzną organizację swojego przedsiębiorstwa i sposób wykonywania w jego ramach działalności leczniczej. W tym celu kierownik obowiązany jest nadać temu podmiotowi wewnętrzny akt normatywny, zwany na gruncie ustawy o działalności leczniczej regulaminem organizacyjnym. Podkreślenia wymaga fakt, iż w wyniku wejścia w życie nowych przepisów regulamin ten zyskał na znaczeniu.

Ustawa o działalności leczniczej dokonała szeregu modyfikacji stanu prawnego dotyczącego spraw ustrojowych uczestników rynku usług medycznych. Jednym z obszarów objętych zmianami są przepisy regulujące działalność dotychczasowych indywidualnych i grupowych praktyk lekarskich i pielęgniarskich. Ustawa o działalności leczniczej zmienia nazwy podmiotów tego typu, wprowadza modyfikacje w części dotyczącej miejsca wykonywania świadczeń, zmienia nadzór nad praktykami zawodowymi. Komentarz omawia zasady tworzenia, prowadzenia i działania praktyk zawodowych w świetle ustawy o działalności leczniczej. Autorka akcentuje problem miejsca wykonywania świadczeń zdrowotnych przez praktyki zawodowe w kontekście instytucji kontraktu na udzielanie świadczeń zdrowotnych.

Komentarz omawia wybrane dodatkowe obowiązki aptek dotyczące obrotu produktami refundowanymi. W opracowaniu przedstawiono regulacje prawne obowiązków aptek związanych z obrotem produktami refundowanymi. Wskazano także na praktyczne problemy stosowania ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych.

Komentarz omawia rynek świadczeń medycznych w Unii Europejskiej. W opracowaniu przedstawiono wspólne zasady, na jakich powinien być oparty system ochrony zdrowia w Unii. Opisano także znaczenie praw pacjenta, między innymi w kontekście kryzysu ekonomicznego i turystyki medycznej.