Ustawa o zmianie ustawy o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych uchwalona przez Sejm 21 listopada 2019 r. nie została skonsultowana z zainteresowanymi środowiskami - zauważa Danuta Dryba, główny legislator Senatu. - Obowiązek konsultacji wynika z zasady demokratycznego państwa prawnego - i dodaje, że krótkie vacatio legis jest sprzeczne z Konstytucją.
Konsultacje rozumie się nie tylko jako obowiązek zapewnienia informacji o projekcie, ale także jako obowiązek przedyskutowania merytorycznej treści projektu - stwierdza główny legislator.
Legislator podkreśla, że przeprowadzenie konsultacji jest co do zasady stałym elementem procedury ustawodawczej (zgodnie z art. 34 ust. 3 Regulaminu Sejmu uzasadnienie powinno przedstawiać wyniki przeprowadzanych konsultacji oraz informować o przedstawionych wariantach i opiniach). A w tych przypadkach, w których prawo do opiniowania projektów aktów normatywnych wynika z przepisów prawa, niedochowanie konsultacji stanowi naruszenie trybu postępowania ustawodawczego.
Ustawa ma na celu rozszerzenie zakresu zadań Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych, o udzielanie wsparcia finansowego emerytom i rencistom. Ze środków Funduszu ma być finansowane jednorazowe roczne świadczenie pieniężne dla emerytów i rencistów wraz kosztami obsługi wypłaty tego świadczenia, a także renta socjalna i zasiłek pogrzebowy oraz koszty ich obsługi.
Czytaj: Trzynastka dla emerytów z funduszu dla niepełnosprawnych
Ustawa przewiduje, że środki na refundację jednorazowego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów, wypłacone w 2019 r. z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych będą stanowiły koszty Funduszu. W roku 2019 Funduszowi ma zostać udzielona nieoprocentowana pożyczka w kwocie do 9 000 000 tys. zł ze środków Funduszu Rezerwy Demograficznej.
Legislator zwraca uwagę, że zakładany termin wejścia w życie ustawy 1 stycznia 2020 r. może być niekonstytucyjny. Nie uwzględnia bowiem wszystkich etapów procedury parlamentarnej oraz terminu na jej podpisanie.
Konstytucyjne terminy na rozpatrzenie ustawy przez Senat i podpisanie ustawy przez Prezydenta to odpowiednio 30 dni od dnia przekazania i 21 dni od dnia przedstawienia do podpisu. Senat zajmie się ustawą dopiero 17 grudnia br.
Przyznany Prezydentowi czas na podjęcie decyzji nie może być iluzoryczny, a już sama sugestia w postaci określenia terminu wejścia jej w życie z pomięciem terminu na podpisanie ustawy może być uznana za naruszającą Konstytucję.
