Zakupy będą zwolnione z PCC do 3 tys. zł

Ministerstwo Finansów planuje podniesienie limitu zwolnienia z PCC od sprzedaży rzeczy ruchomych z 1 tys. zł do 3 tys. zł. Chce też umożliwić nałożenie opłaty miejscowej i uzdrowiskowej niezależnie od celów pobytu, poprzez powiązanie tych opłat z korzystaniem z usług hotelarskich. Wprowadzone mają być też kryteria różnicowania opłaty miejscowej i uzdrowiskowej w zależności od długości pobytu, sezonu pobytu i kategorii obiektu.

We wtorek w wykazie prac legislacyjnych rządu poinformowano, że Ministerstwo Finansów pracuje nad projektem nowelizacji ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

PCC od zakupów rzeczy ruchomych wzrośnie do 3 tys. zł. - W celu urealnienia kwoty zwolnienia proponuje się podniesienie limitu zwolnienia sprzedaży rzeczy ruchomych z 1000 zł do 3000 zł, co pozytywnie wpłynie na uwolnienie od podatku drobnego obrotu nieprofesjonalnego - informuje MF.

Obowiązek podatkowy ciąży na kupującym. Płaci on PCC w przypadku zakupu używanych rzeczy o wartości przekraczającej limit.

Stawka PCC od sprzedaży rzeczy ruchomych wynosi 2 proc., co oznacza, że koszty rozliczenia podatku przez podatnika (koszt przesyłki pocztowej oraz przelewu), a także koszty postępowań podatkowych w przypadku nieuiszczenia podatku (koszt przesyłki oraz koszty osobowe), „zbliżają się bądź mogą przewyższać kwotę należnego podatku”.

- Podwyżka limitu to krok w dobrym kierunku, ponieważ próg 1000 zł obowiązuje od wielu lat i od dawna nie przystaje do realiów gospodarczych. Jednak 3 tys. zł również nie wydaje się wystarczająco wysoką kwotą, więc warto, by Ministerstwo Finansów rozważyło jej zwiększenie. Z drugiej strony można przypuszczać, że część transakcji pozostaje poza zakresem PCC, ponieważ wiele osób nie ma świadomości, że od zakupu rzeczy używanych trzeba zapłacić podatek  – mówi Grzegorz Grochowina, szef zespołu zarządzania wiedzą w departamencie podatkowy w KPMG w Polsce.

Projekt zakłada też, że opłata miejscowa i uzdrowiskowa mają być pobierane niezależnie od celu pobytu, a od faktu korzystania z obiektów hotelowych. Pobieranie opłat ma być powiązane z faktem korzystania z usług hotelarskich, przy ograniczeniu poboru jedynie do pobytów nieprzekraczających 30 kolejnych dni. Zapobiegnie m.in. nałożeniu opłat na osoby przebywające w tych miejscowościach w związku z wykonywaniem pracy, w tym sezonowej.

Obie opłaty mają charakter fakultatywny, a o ich wprowadzeniu i wysokości decyduje rada gminy, która może różnicować stawki. Resort podkreślił, że nie ma obecnie przepisów precyzujących kryteria tego różnicowania; projektowana ustawa ma to zmienić. Mają to być m.in.: długość pobytu, sezon pobytu i kategoria obiektu. Obecnie rada gminy określa inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso, co może wymagać każdorazowego podjęcia uchwały określającej imiennie inkasentów. MF proponuje zastąpić to obowiązkiem poboru opłat przez płatników, który nałożony będzie na podmioty świadczące usługi hotelarskie.