Zakup jachtu a estoński CIT

Wydatki związane z nabyciem, amortyzacją i eksploatacją jachtu, w sytuacji gdy są ponoszoną wyłącznie prowadzonej działalności gospodarczej (wykorzystywanego wyłącznie w ramach kampanii marketingowych), nie stanowią dochodu z tytułu ukrytego zysku, ani wydatku niezwiązanego z działalnością. Nie podlegają więc opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (estońskim CIT) .

Spółka z branży deweloperskiej, opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek (estońskim CIT), realizuje luksusowe projekty mieszkaniowe. Na podstawie strategii marketingowej przygotowanej przez wyspecjalizowaną agencję ustalono, że grupa docelowa – nabywcy ekskluzywnych apartamentów – koncentruje się w prestiżowych marinach w basenie Morza Śródziemnego. Aby skutecznie dotrzeć do tej grupy, agencja rekomendowała wykorzystanie narzędzi marketingowych odpowiadających jej stylowi życia.

Kluczowym elementem kampanii ma być zakup luksusowego jachtu, który będzie mobilnym nośnikiem reklamy oraz miejscem organizacji eventów promocyjnych. Jednostka ma cumować w prestiżowych marinach, zostać oznakowana logotypami Spółki, a na jej pokładzie mają odbywać się wydarzenia reklamowe z udziałem przedstawicieli Spółki i wynajętego personelu. W przyszłości Spółka planuje również wynajmować jacht innym firmom na potrzeby ich działań marketingowych, bez możliwości wypłynięcia w morze.

Spółka podkreśla, że jacht nie będzie wykorzystywany prywatnie przez udziałowców ani zarząd. Wprowadzone zostaną procedury i regulaminy wykluczające użycie jednostki do celów osobistych, a każde wydarzenie będzie dokumentowane. Wydatki mają charakter wyłącznie gospodarczy i nie stanowią świadczenia na rzecz wspólników. Zakup jachtu i usług towarzyszących nie nastąpi od podmiotów powiązanych.

W związku z tym powstaje pytanie, czy wydatki na nabycie, amortyzację i eksploatację jachtu wykorzystywanego wyłącznie w kampaniach marketingowych można uznać za koszty związane z działalnością gospodarczą, które nie stanowią ani ukrytego zysku, ani wydatku niezwiązanego z działalnością, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Opodatkowaniu ryczałtem w estońskim CIT podlega dochód odpowiadający:

• ukrytym zyskom (art. 28m ust. 1 pkt 2 CIT),
• wydatkom niezwiązanym z działalnością gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 CIT).

Kiedy powstaje dochód z ukrytych zysków

Zgodnie z art. 28m ust. 3 CIT, ukryte zyski to wszelkie świadczenia (pieniężne i niepieniężne, odpłatne i nieodpłatne) wykonane w związku z prawem do udziału w zysku, których beneficjentem jest udziałowiec, akcjonariusz, wspólnik lub podmiot powiązany. Przepisy wskazują przykładowo m.in.: pożyczki dla wspólników, świadczenia na rzecz fundacji rodzinnych i trustów, nadwyżki wartości rynkowej transakcji, darowizny, wydatki na reprezentację czy świadczenia związane ze zmniejszeniem udziału kapitałowego.

Art. 28m ust. 4 CIT wyłącza z kategorii ukrytych zysków m.in.:

• wynagrodzenia pracownicze i zleceniowe do określonego limitu, 
• wydatki i amortyzację składników majątku wykorzystywanych w działalności (w całości lub 50 proc.),
• zwrócone pożyczki (bez odsetek i opłat).

Estoński CIT obejmuje nie tylko dywidendy, lecz także inne formy dystrybucji zysku do wspólników lub podmiotów powiązanych. Opodatkowaniu podlegają świadczenia, które ekonomicznie odpowiadają wypłacie zysku, nawet jeśli formalnie nie są dywidendą. Ukryty zysk powstaje, gdy świadczenie:

• jest związane z prawem do udziału w zysku,

• ma charakter ekwiwalentny wobec dywidendy,

• jest wykonane na rzecz wspólnika lub podmiotu powiązanego,

• wynika z relacji powiązań i wpływu na decyzje spółki.

W praktyce ukrytym zyskiem jest każde świadczenie, które – gdyby nie zostało wykonane – mogłoby zostać wypłacone wspólnikowi jako dywidenda.

Kiedy powstają wydatki niezwiązanych z działalnością 

Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą odpowiada wartości takich wydatków. Kategoria ta może częściowo pokrywać się z ukrytymi zyskami, jednak w jej przypadku nie bada się powiązań między podatnikiem a odbiorcą świadczenia.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji ani katalogu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Jak wskazuje praktyka i interpretacje KIS, należy odwołać się do znaczenia potocznego oraz do istoty działalności gospodarczej, której cechą jest zarobkowy charakter. Za wydatki niezwiązane z działalnością można więc uznać te, które nie służą osiąganiu przychodów ani zabezpieczeniu ich źródła. Pomocniczo można korzystać z dorobku orzecznictwa dotyczącego kosztów uzyskania przychodów, choć przepisy estońskiego CIT nie posługują się tym pojęciem.

Kwalifikacja wydatku jako niezwiązanego z działalnością zależy od konkretnego stanu faktycznego. Dochód z tego tytułu powstaje niezależnie od dokonania zapłaty — wystarczy ujęcie operacji w wyniku finansowym. Zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 2 CIT dochód rozpoznaje się w miesiącu wykonania świadczenia lub poniesienia wydatku.

Ustawodawca przewidział wyłączenie: wydatki i odpisy amortyzacyjne dotyczące samochodów, statków powietrznych, taboru pływającego i innych składników majątku nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością, jeśli są wykorzystywane wyłącznie w działalności (100 proc.) lub częściowo (50 proc.).

Podsumowując, wydatki, które nie służą realizacji celu zarobkowego przedsiębiorstwa i nie pozostają w związku z prowadzoną działalnością, mogą zostać uznane za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegać opodatkowaniu ryczałtem.

Podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi suma dochodu z tytułu ukrytych zysków i dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą ustalona w miesiącu, w którym wykonano świadczenie lub dokonano wypłaty lub wydatku (art. 28n ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). Podatnik jest obowiązany do zapłaty ryczałtu do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty, wydatku lub wykonania świadczenia (art. 28t ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT).

Spółka nie zapłaci podatku

W analizowanym przypadku należy uznać, że wydatki związane z nabyciem, amortyzacją i eksploatacją jachtu nie stanowią:

•  dochodu z tytułu ukrytego zysku

Wydatki te nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Zakup jachtu, jego wyposażenia oraz części zamiennych nastąpi od podmiotu niepowiązanego ze Spółką. Ukryte zyski obejmują świadczenia, których beneficjentem – bezpośrednio lub pośrednio – jest udziałowiec, akcjonariusz, wspólnik lub podmiot z nimi powiązany. Skoro wydatki nie są ponoszone na rzecz podmiotu powiązanego, przepis ten nie znajduje zastosowania.

Dodatkowo, zgodnie z opisem stanu faktycznego, zakup jachtu nie ma żadnego związku z prywatnymi potrzebami udziałowców ani członków zarządu. Jacht ma być wykorzystywany wyłącznie w ramach kampanii marketingowych spółki. W konsekwencji wydatki na jego nabycie, amortyzację i eksploatację nie stanowią ukrytego zysku.

• dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą

Wydatki te są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z opisu sprawy wynika, że spółka ponosi je ze względu na rzeczywiste potrzeby biznesowe. Jacht ma służyć wyłącznie celom reklamowym i marketingowym, a Spółka będzie dysponować szczegółową dokumentacją potwierdzającą jego służbowe wykorzystanie. Nie ma zatem podstaw do uznania tych wydatków za niezwiązane z działalnością gospodarczą.

Skoro wydatki związane z nabyciem, amortyzacją i eksploatacją jachtu wykorzystywanego wyłącznie w kampaniach marketingowych nie stanowią ani ukrytego zysku, ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, nie podlegają one opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. Nie mieszczą się również w żadnej innej kategorii wydatków objętych tzw. estońskim CIT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2026 r. (0114-KDIP2-2.4010.534.2025.5.IN).