Spłata kredytu przez dłużnika solidarnego jest neutralna podatkowo

Spłata na rzecz banku przez współkredytobiorców (współdłużników solidarnych) nie powoduje dla pozostałych kredytobiorców powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego świadczenia

Zwolnienie z obowiązku zwrotu zadłużenia wynikającego z umowy kredytowej, powoduje u osoby, wobec której nastąpiło takie zwolnienie, powstanie trwałego przyrostu majątkowego. Stanowi więc co do zasady zdarzenie powodujące powstanie przychodu podatkowego. Kwotę umorzonego kredytu należy traktować w takiej sytuacji jako inne nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. W sytuacji więc, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.

Z chwilą spełnienia świadczenia przestaje istnieć jakikolwiek stosunek pomiędzy wierzycielem a współdłużnikami solidarnymi. Natomiast dłużnik, który spełnił świadczenie, przestaje być współdłużnikiem solidarnym i staje się wierzycielem dla pozostałych współdłużników. Dawni współdłużnicy są dalej dłużnikami - lecz wobec innego wierzyciela (dłużnika, który wierzyciela zaspokoił), w stosunku do którego odpowiadają każdy za przypadającą na niego część długu.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że spłata na rzecz banku całości zobowiązania wynikającego z zawartej umowy kredytu przez dłużników solidarnych również zobowiązanych z tytułu tej umowy, nie spowoduje w momencie jej dokonania powstania dla podatnika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji nie występuje bowiem u niego trwałe przysporzenie w majątku, a jedynie dochodzi do zmiany podmiotu, wobec którego pozostaje on zobowiązany w związku z wynikającą z umowy kredytowej wierzytelnością.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 8 lutego 2013 r., ITPB2/415-1023/12/TJ