Z ulgi na powrót, obejmującej zwolnieniem z opodatkowania przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, można skorzystać w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego. Zatem powracający pod koniec 2024 r. mogą skorzystać z ulgi odpowiednio za lata 2024 – 2027 lub za lata 2025-2028. Zwolnienie przysługuje tylko raz.
Ulga na powrót obowiązuje w naszym systemie podatkowym od 1 stycznia 2022 r. Jest to zatem stosunkowo młoda preferencja podatkowa i budzi jeszcze różne wątpliwości podatników. Załóżmy, że podatniczka w okresie od 2020 r. prawie do końca 2024 r. przebywała na stałe w Hiszpanii, gdzie znajdowało się jej centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Posiadała rezydencję podatkową w Hiszpanii i podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z hiszpańskimi przepisami podatkowymi. Pod koniec 2024 r. przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na stałe i podjęła pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z polskim pracodawcą uzyskując dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. Czy ma ona prawo skorzystać z ulgi na powrót począwszy od roku podatkowego 2025?
Ulga ta uregulowana jest w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte m.in. ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, z pozarolniczej działalności gospodarczej, z zasiłku macierzyńskiego
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego (z zastrzeżeniami).
Warunki ulgi na powrót, czyli zwolnienia z podatku przychodów do kwoty 85 528 zł określa art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Zwolnienie przysługuje, jeśli podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i nie mieszkał w Polsce w ciągu 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu. Podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż RP państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres 3 lat w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej i kilku innych lub - na terytorium Polski nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres wyjazdu.
Ponadto podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Dla podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium RP jest dodatkowy warunek, aby nie korzystali uprzednio, w całości lub w części, z omawianego zwolnienia. Zwolnienie to przysługuje tylko raz.
Podane powyżej przesłanki muszą zostać spełnione. Brak którejkolwiek z nich wyłącza możliwość skorzystania z ulgi.
Zatem w opisanym przypadku istnieje możliwość skorzystania z ulgi na powrót odpowiednio za lata 2024 – 2027 lub za lata 2025-2028. Takie stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca br. (0115-KDIT2.4011.74.2026.2.ŁS).
