Od stycznia 2019 roku nie jest już potrzebny oryginał zaświadczenia o miejscu zamieszkania (siedzibie) podatnika. Preferencja ta znajdzie zastosowanie jedynie w przypadku niektórych usług i przy niskiej kwocie wypłat. Określone warunki powodują jednak, że tylko nieliczni podatnicy skorzystają z tego uproszczenia.
Chodzi przede wszystkim o dochody z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.
Aby skorzystać z kopii certyfikatu rezydencji, należności wypłacane na rzecz tego samego podmiotu nie mogą być wyższe niż 10 tys. zł rocznie. Istotnym warunkiem ma być także, aby informacje wynikające z przedłożonej kopii certyfikatu rezydencji nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym.
Warto przeczytać: Certyfikat rezydencji nie musi być papierowy
Przyjęcie tak niskiego limitu płatności objętych znowelizowanymi przepisami budzi wątpliwości w szczególności w przypadku takich branż jak cyfrowa, czy reklamowa. Umożliwienie posługiwania się kopią certyfikatu rezydencji to krok w dobrym kierunku, jednak nie sposób nie zauważyć, że celowe byłoby skierowanie przepisu do szerszego grona odbiorców.
Z pomocą procedury Kopia certyfikatu rezydencji - dopuszczalność stosowania łatwo można ustalić, czy posiadanie kopii certyfikatu rezydencji podatnika uprawnia płatnika do uwzględnienia postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
Zobacz więcej: Kopia certyfikatu rezydencji - dopuszczalność stosowania >>
