Prof. Katner: Dyskryminacja ze względu na wiek dotyczy wszystkich sędziów SN po 65 roku życia
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie przymusowego przejścia w stan spoczynku sędziów po ukończeniu 65 roku życia dotyczyć będzie nie tylko sędziów z Izby Pracy, którzy zadali pytanie, ale także wszystkich, których objęła nowa ustawa - uważa prof. Wojciech Katner, sędzia z Izby Cywilnej SN.
Zdaniem cywilisty prof. Katnera orzeczenie Trybunału w Luksemburgu obejmie sędziów Sądu Najwyższego, którzy nie złożyli żadnego oświadczenia o dalszym orzekaniu. A także tych, których nowa ustawa wykluczyła z dalszego orzekania z powodu wieku, a przedstawili zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia. Nawet jeśli otrzymali negatywną opinię członków Krajowej Rady Sądownictwa.
Czytaj: Sąd Najwyższy pyta Trybunał UE i zawiesza stosowanie niektórych przepisów ustawy o SN>>
Trudne warunki pracy
Orzeczenie zatem obejmie wszystkich sędziów po 65 roku życia z Izby Karnej i Cywilnej.
- W Sądzie Najwyższym panuje niepewność, choć wyznaczane są wokandy z udziałem sędziów po 65 roku życia - mówi prof. Katner. - Przygotowujemy się do rozpraw z mniejszym wyprzedzeniem niż dotychczas nie znając kolejnych decyzji władzy -dodaje.
Zawieszenie przepisów
- Zawieszenie przepisów dotyczy ich wykonywania, a nie obowiązywania, jak niektórzy błędnie sądzą - wyjaśnia prof. Katner.
Jeśli idzie o ten środek zabezpieczający, to sprawa nie jest nowa. Na przykład w wyroku z 19 czerwca 1990 r. w sprawie Factortame, Trybunał UE stwierdził, że „skuteczność prawa wspólnotowego zostałaby ograniczona, gdyby norma prawa krajowego mogła uniemożliwić sądowi zarządzenie środków tymczasowych”. A nawet, że „sądy krajowe zobowiązane są nie zastosować normy prawa krajowego, jeżeli uznają, że stanowi ona jedyną przeszkodę dla zarządzenia przez nie środków tymczasowych”
Czytaj też: W SN orzekają sędziowie, którzy ukończyli 65 lat>>
Kolejnym przykładem jest wyrok Trybunału UE z 13 marca 2007 r. w sprawie Unibet. Trybunał orzekł wtedy, że zasadę skutecznej ochrony sądowejnależy interpretować w ten sposób, że wymaga ona istnienia w porządku prawnym państwa członkowskiego możliwości skorzystania ze środków tymczasowych polegających na zawieszeniu stosowania przepisów krajowych do czasu wydania rozstrzygnięcia co do zgodności z prawem wspólnotowym. Stanowisko to jest źródłem łącznego zastosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego i Traktatów polegającego na orzeczeniu zabezpieczenia.
