Każdy następny zwierzak umieszczony w kojcu oznacza wymóg jego zwiększenia co najmniej o połowę podstawowego metrażu przewidzianego dla pojedynczego czworonoga. Propozycja resortu rolnictwa (MRiRW) stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w znowelizowanym w lipcu art. 9 ust. 7 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580). Od 28 lipca przyszłego roku ma obowiązywać zakaz utrzymywania psów i kotów na uwięzi. Psy będą mogły mieszkać w kojcach, pod warunkiem, że miałyby one powierzchnię umożliwiającą czworonogom swobodne poruszanie się i możliwość realizacji naturalnych potrzeb oraz trwałą i stabilną konstrukcję, a co najmniej dwa jego boki zawierają prześwity przepuszczające światło i zapewniające swobodny przepływ powietrza. Dodatkowo zwierzęciu należy zapewnić codzienny ruch poza kojcem, adekwatny do wieku psa, jego stanu zdrowia oraz potrzeb gatunkowych i behawioralnych.
Nakazuje się zapewnienie psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym stałego dostępu do ogrodzonego terenu. Dopiero brak ogrodzenia działki, na której pies ma być utrzymywany lub stwarzanie przez psa niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia może stanowić uzasadnienie do utrzymywania psa w kojcu. Zatem utrzymywanie psa na uwięzi zostało zastąpione przez utrzymywanie psa na ogrodzonym terenie. Na konieczność określenia minimalnych warunków utrzymywania psów od lat wskazują organizacje, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt – wyjaśnia MRiRW w uzasadnieniu do planowanych przepisów określających minimalny metrażu psich mieszkań.
Cztery metry plus buda to absolutne minimum
Chodzi o projekt rozporządzenia w sprawie minimalnych warunków utrzymywania psa w kojcu (numer w RCL - 350). Rozporządzenie wykonuje upoważnienie ustawowe do wskazania minimalnej powierzchni kojca – uzależnia ją od tego, czy zwierzę w kojcu przebywa samo, jaką ma wysokość w kłębie, przewiduje dodatkowe warunki dla suki karmiącej szczenięta do trzeciego miesiąca życia oraz konieczność zapewniania możliwości swobodnego poruszania się oraz realizacji naturalnych potrzeb zwierzęcia. Wymogi metrażowe dla psów określa precyzyjnie załącznik do rozporządzenia. Najmniejsi milusińscy (do 40 centymetrów w kłębie) muszą mieć pojedyncze kojce o metrażu minimum czterech metrów kwadratowych – liczonych jednak bez powierzchni zajmowanej przez budę. Gdy takich psów jest w kojcu dwa, to ich wspólny metraż to minimum sześć metrów. W przypadku największych zwierząt – w kłębie mających powyżej 70 centymetrów – metraż kojca to odpowiednio 10 i 15 metrów.
Jest to nieco mniejsza powierzchnia niż określona w rozporządzeniu UE, które nakazuje zwiększenie powierzchni kojców dla psów w hodowlach odpowiednio o 3, 3,5, 4, 5 i 6 mkw. w zależności od wysokości w kłębie psów utrzymywanych w tych kojcach – podkreśla MRiRW.
Czytaj też w LEX: Krajowy Rejestr Oznakowanych Psów i Kotów (KROPiK) – obowiązki właścicieli, gmin i praktyka stosowania nowych przepisów >
To jednak nie wszystko.
Kojec stanowi również wyjątek od docelowego sposobu utrzymania psa, jakim jest zapewnienie psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym stałego dostępu do ogrodzonego terenu. Ponadto psu utrzymywanemu w kojcu należy zapewnić codzienny ruch poza kojcem, adekwatny do wieku psa, jego stanu zdrowia oraz potrzeb gatunkowych i behawioralnych – podkreśla MRiRW.
Ustawa nakazuje też utrzymującemu zwierzę domowe, zapewnienie zwierzęciu m.in. odpowiedniej karmy i stałego dostępu do wody. Kto utrzymuje psa w kojcu, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na otwartej przestrzeni, ma obowiązek zapewnić psu budę, wykonaną z drewna lub materiałów drewnopochodnych stanowiących barierę termiczną, z izolacją cieplną, chroniącą przed warunkami atmosferycznymi oraz o wielkości dostosowanej do wielkości psa. Budę ustawia się w sposób zapewniający izolację od podłoża.
Inne wymagania dla kojców
W projektowanym rozporządzeniu proponuje się, aby kojec dla psa był zbudowany z trwałych materiałów umożliwiających jego czyszczenie i dezynfekcję. Nie może też powodować urazów lub uszkodzeń ciała u zwierzęcia, a jednocześnie ma uniemożliwiać ucieczkę. Dodatkowo kojec powinien mieć zadaszenie co najmniej połowy powierzchni oraz co najmniej dwa metry wysokości. Buda wykonana z drewna umieszczona w kojcu powinna być zabezpieczona środkami impregnującymi nieszkodliwymi dla psa.
Do powierzchni kojca nie wlicza się powierzchni zajętej przez budę lub budy umieszczone w tym kojcu. Dopuszcza się utrzymywanie psów pojedynczo lub w grupach, przy czym psy agresywne utrzymuje się wyłącznie pojedynczo, a w jednym kojcu nie utrzymuje się razem suk i samców niepoddanych ubezpłodnieniu. W przypadku utrzymywania w kojcu grupy psów o różnej wysokości w kłębie za podstawę do obliczenia minimalnej powierzchni kojca dla tej grupy psów przyjmuje się minimalną powierzchnię kojca przeznaczoną dla najwyższego psa w grupie – proponuje ministerstwo.
Jak powinien postąpić burmistrz z porzuconym psem o nieustalonym właścicielu, aby umożliwić jego adopcję i odzyskać koszty pobytu w schronisku? - sprawdź w LEX >
W przypadku suki karmiącej ze szczeniętami w wieku do trzeciego miesiąca życia powierzchnię kojca wylicza się według wymiarów psiej matki. Szczenięta po ukończeniu trzeciego miesiąca życia trzeba będzie jednak przenieść do oddzielnych kojców o powierzchni odpowiadającej ich wysokościom w kłębie. Dodatkowo kojec dla suki powinien być wyposażony w dodatkowe pomieszczenie lub przedział umożliwiające czasową separację suki od szczeniąt.
Teraz projekt rozporządzenia trafi do konsultacji publicznych, uzgodnień i opiniowania. Przepisy mają wejść w życie 28 lipca 2027 r.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
