Przychody blogera – jak rozliczyć linki afiliacyjne pod filmami

Wynagrodzenie blogera za umieszczanie linków afiliacyjnych pod filmami na hobbystycznie prowadzonym kanale należy kwalifikować jako przychody z najmu prywatnego, opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym. Działania te odpowiadają modelowi najmu powierzchni reklamowej, które obligatoryjnie rozlicza się ryczałtem. Sprawa nie jest jednak całkowicie jednoznaczna.

Przyjrzyjmy się temu na przykładzie osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej (blogera), który hobbystycznie prowadzi blog o tematyce motoryzacyjnej. Portal, w zamian za umieszczanie linków pod filmami blogera na platformie do produktów dostępnych na ich stronie, oferuje prowizje od sprzedaży. Umowa dotyczy wyłącznie generowania linków do produktów dostępnych na stronie portalu; nie określa szczegółowych warunków współpracy. W zamian za umieszczanie linków do produktów portal wypłaca prowizję od zakupów dokonanych za pośrednictwem tych linków.

Bloger samodzielnie wybiera produkt z oferty portalu i generuje dedykowany link, który następnie może umieścić pod swoim materiałem wideo. Nie ma narzuconych wytycznych dotyczących konkretnych produktów ani terminów ich publikacji. Nie ma również obowiązku określonej aktywności na swoim profilu – liczba publikowanych materiałów oraz czas ich publikacji zależą wyłącznie od blogera. Jego rola ogranicza się do umieszczania wygenerowanych linków pod materiałami.

Bloger nie uczestniczy i nie pośredniczy w transakcjach sprzedaży produktów. Aby prowizja została naliczona, produkt musi zostać nabyty; jeśli nie dojdzie do zakupu, bloger nie otrzyma wynagrodzenia. Kanał blogera ma charakter hobbystyczny, dlatego linki są zamieszczane nieregularnie, w zależności od czasu, jaki może poświęcić na działalność w danym miesiącu.

Jak rozlicza się bloger

Pojawia się zatem pytanie, czy przychody z umieszczania linków afiliacyjnych pod filmami należy zaliczyć do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT (tzw. najem prywatny), czy też do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT (inne źródła).

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania zawartą w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych z podatku oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wskazał dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 28 marca 2025 r., 0115‑KDIT2.4011.64.2025.1.MM, o przychodzie podatkowym należy mówić w każdym przypadku, gdy u podatnika wystąpi realna korzyść majątkowa, w tym również w postaci nagrody.

Ustawa o PIT wyróżnia kilka źródeł przychodów. W omawianym zakresie istotne są:

• pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT),
• najem, podnajem, dzierżawa i umowy o podobnym charakterze, w tym najem prywatny (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT),
• inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT).

Przychody z najmu prywatnego

Przychody z najmu i dzierżawy mogą być kwalifikowane do źródła przychodów, jakim jest tzw. najem prywatny (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT), albo do pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT).

Co do zasady ustawodawca pozostawił podatnikowi wybór kwalifikacji i sposobu rozliczenia przychodów z najmu. Jednak gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT) albo gdy najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości należy kwalifikować jako przychód z działalności gospodarczej. Warto podkreślić, że art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT wyłącza z najmu prywatnego składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy i umów podobnych dotyczących składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT).

Jak wskazał NSA w uchwale z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21, przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy i umów podobnych co do zasady zalicza się do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, chyba że dotyczą składników majątku wprowadzonych do majątku związanego z działalnością gospodarczą.

Najem prywatny obligatoryjnie podlega opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym (art. 9a ust. 6 ustawy o PIT oraz art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a i 1b ustawy o zryczałtowanym PIT).

Minister finansów w interpretacji ogólnej z 5 września 2014 r., DD2/033/55/KBF/14/RD‑75000, wskazał, że osoba fizyczna udostępniająca na stronie internetowej miejsce na treści reklamowe uzyskuje przychód z umowy o charakterze podobnym do najmu lub dzierżawy. Przychody te należy kwalifikować do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, o ile nie są uzyskiwane w ramach działalności gospodarczej.

W praktyce organów podatkowych dominuje pogląd, że przychody z wyświetlania reklam w serwisie, na którym podatnik prowadzi kanał hobbystycznie, należy kwalifikować jako najem prywatny i opodatkować ryczałtem ewidencjonowanym. Nie są to przychody z „innych źródeł” (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Potwierdzają to m.in.: interpretacja KIS z 28 stycznia 2026 r., 0115‑KDIT1.4011.909.2025.2.ASZ, interpretacja KIS z 18 marca 2024 r., 0115‑KDIT1.4011.11.2024.2.MST i interpretacja KIS z 21 czerwca 2023 r., 0114‑KDIP3‑1.4011.174.2019.2023.10.AK

Do przychodów z najmu prywatnego zalicza się również umowy, w których właściciel strony internetowej oddaje fragment strony na wyłączność agencji reklamowej. W świetle art. 709 kodeksu cywilnego jest to dzierżawa praw (por. interpretacje KIS z 10 lutego 2023 r. oraz 5 sierpnia 2022 r.).

Nie jest to jednak pogląd jednolity. W niektórych interpretacjach wskazuje się, że przychody z reklam mogą stanowić inne źródła (art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT), np. interpretacja KIS z 15 lipca 2022 r., 0114‑KDIP3‑1.4011.267.2022.2.MS2.

Uwaga: jeśli przychody z reklam są uzyskiwane w ramach działalności gospodarczej, należy je kwalifikować jako przychody z działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT).

Przychody z tzw. innych źródeł

W praktyce pojawia się również pogląd, że przychody z nieregularnej, nieprowadzonej w ramach działalności gospodarczej działalności reklamowej (afiliacyjnej) na portalach społecznościowych należy kwalifikować do innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Potwierdza to interpretacja KIS z 23 czerwca 2021 r., 0115‑KDIT1.4011.301.2021.1.MR.

Za przychody z innych źródeł uważa się m.in. alimenty, stypendia, zasiłki, dotacje, nagrody oraz inne nieodpłatne świadczenia niewymienione w art. 12–14 i 17 ustawy o PIT (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT).

Taka kwalifikacja dotyczy wynagrodzeń influencerów za kampanie reklamowe prowadzone na podstawie umów o świadczenie usług (art. 750 kodeksu cywilnego), o ile nie mają one charakteru działalności gospodarczej. Są to umowy podobne do zlecenia, ale niebędące zleceniem w rozumieniu art. 734 par. 1 kodeksu cywilnego. NSA w wyroku z 5 lutego 2021 r., II FSK 2689/18, wskazał, że umowy o charakterze podobnym do zlecenia nie stanowią działalności wykonywanej osobiście. Przychody z takich umów należy kwalifikować do innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Potwierdza to interpretacja KIS z 4 października 2021 r.

Podsumowanie

W analizowanym przypadku wynagrodzenie blogera za umieszczanie linków afiliacyjnych pod filmami na hobbystycznie prowadzonym kanale należy kwalifikować jako przychody z najmu prywatnego, opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym.

Z opisu nie wynika, aby bloger prowadził kampanie reklamowe na podstawie umów o świadczenie usług w rozumieniu art. 750 kodeksu cywilnego. Bloger jedynie umieszcza linki reklamowe pod swoimi materiałami, co odpowiada modelowi najmu powierzchni reklamowej.