Konsekwencją zaliczenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do wartości niematerialnych i prawnych jest brak możliwości ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej, o której mowa w art. 22j ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Artykuł ten nie ma bowiem zastosowania do wartości niematerialnych i prawnych, a jedynie do środków trwałych.

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[940,917,58,19,7],"dataValuesNormalized":[10,10,1,1,1],"labels":["Pytania i odpowiedzi","Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Procedury"],"colors":["#940C72","#EA8F00","#007AC3","#85BC20","#E5202E"],"maxValue":1941,"maxValueNormalized":20}

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Przepis ten stanowi, iż podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4-10 lat.

Zgodnie zatem z art. 22j ust. 1 ustawy stawkę indywidualną można stosować wyłącznie do składników majątku podatnika będących środkami trwałymi. Brak jest takiego rozwiązania w stosunku do wartości niematerialnych i prawnych, a więc również do spółdzielczego prawa do lokalu.

Można więc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z najmu, nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, opodatkowanego na zasadach ogólnych odpisy amortyzacyjne od spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jednakże tylko te dokonywane zgodnie z art. 22m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można w odniesieniu do przedmiotowego prawa zastosować indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10 proc.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 kwietnia 2012 r., ITPB1/415-42/12/PSZ