Indywidualną stawkę amortyzacyjną stosuje się tylko do środków trwałych

Nie można stosować indywidualnej stawki amortyzacyjnej w stosunku do spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Odpisów amortyzacyjnych od tego prawa dokonuje się przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej.

Konsekwencją zaliczenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do wartości niematerialnych i prawnych jest brak możliwości ustalenia indywidualnej stawki amortyzacyjnej, o której mowa w art. 22j ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Artykuł ten nie ma bowiem zastosowania do wartości niematerialnych i prawnych, a jedynie do środków trwałych.

Przepis ten stanowi, iż podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4-10 lat.

Zgodnie zatem z art. 22j ust. 1 ustawy stawkę indywidualną można stosować wyłącznie do składników majątku podatnika będących środkami trwałymi. Brak jest takiego rozwiązania w stosunku do wartości niematerialnych i prawnych, a więc również do spółdzielczego prawa do lokalu.

Można więc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z najmu, nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, opodatkowanego na zasadach ogólnych odpisy amortyzacyjne od spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jednakże tylko te dokonywane zgodnie z art. 22m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można w odniesieniu do przedmiotowego prawa zastosować indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10 proc.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 kwietnia 2012 r., ITPB1/415-42/12/PSZ