Fiskus wydając interpretację nie bada dokumentów

Fiskus wydaje interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wtedy, gdy treść wniosku jest poprawna pod względem formalnym i to niezależnie od tego, czy przedstawiony stan faktyczny jest prawdziwy. Nie bada przy tym dokumentów.

Tak wynika z wyroku WSA w Poznaniu z 13 marca 2014 r. W przedmiotowej sprawie spółka zwróciła się do fiskusa z wnioskiem o interpretację. Spółka w złożonym wniosku zadała pytanie czy wymieniony przez nią dokument jest wystarczający do zaliczenia przez nią nieściągalnej wierzytelności w stosunku do innej spółki do kosztów uzyskania przychodu.

Fiskus odmówił wydania interpretacji. Stwierdził, że podstawą dla dokonania odpowiedzi na przedstawione pytanie musiałaby być ocena przez organ tego dokumentu. Ocena taka wymaga natomiast przeprowadzenia postępowania dowodowego, a to nie jest możliwe w trybie wydawania interpretacji indywidualnych.

Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem fiskusa i w skardze do WSA wskazała, że fiskus nie był uprawniony do tego, aby odmawiać oceny jej stanowiska. Spółka nie żąda od organu, aby ten dokonał analizy jakichkolwiek dokumentów spółki. Żadne dokumenty mogące stanowić dowód w ewentualnym postępowaniu np. podatkowym, czy kontrolnym, lub też w toku kontroli skarbowej nie zostały przez spółkę załączone do wniosku.

Spółka podkreśliła, że przyjmując tok myślenia organu - nie mógłby on wydać żadnej interpretacji indywidualnej. W każdej sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej występuje bowiem jakiś określony stan faktyczny oparty bądź to na czynnościach prawnych (np. na umowach, oświadczeniach woli), bądź na orzeczeniach sądów powszechnych (w tym orzeczeniach w sprawach cywilnych, karnych), bądź też zdarzeniach faktycznych (np. zdarzenia losowe, wystąpienie okoliczności siły wyższej). Zadaniem organu jest z kolei to, aby stany faktyczne / zdarzenia przyszłe oceniać zgodnie z treścią wniosku, a ewentualne wątpliwości co do okoliczności stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wyjaśniać poprzez wezwanie wnioskodawcy do złożenia informacji uzupełniających.

Sprawa trafiła do WSA w Poznaniu. Sąd zgodził się ze spółką. Zdaniem sądu poza sporem jest, że przeprowadzenie postępowania dowodowego w ramach postępowania zmierzającego do wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie jest dopuszczalne. Jednak zdaniem sądu podstawą odpowiedzi na przedstawione w sprawie pytanie nie musi być ocena przez organ postanowienia sądu oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości. Spółka opisała bowiem stan faktyczny w sposób niebudzący wątpliwości. Organ rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego winien więc odnieść się wyłącznie do elementów stanu faktycznego przedstawionych przez podatnika we wniosku i wyłącznie na tej podstawie ocenić prawidłowość stanowiska podatnika. I bez znaczenia dla wydawanych przez organ interpretacji jest natomiast to, czy przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stan faktyczny odzwierciedla przebieg rzeczywistych zdarzeń.

Istotne jest to, że treść wniosku, sposób przedstawienia stanu faktycznego, zadane pytanie oraz zaprezentowane przez spółkę własne stanowisko w sprawie są poprawne pod względem formalnym. W sprawie nie było więc przeszkód do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Omówienie pochodzi z programu Lex Administracja Skarbowa