Co jest podstawą do anulowania sprzedaży na kasie fiskalnej, jeśli klient nie zwrócił paragonu fiskalnego?
W celu rozliczenia zwrotu towaru należy zaprowadzić ewidencje zwrotów (jeżeli dotychczas nie została zaprowadzona) i wykazać w niej wskazane w uzasadnieniu dane. Brakujący paragon można zastąpić innym dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży, np. oświadczeniem.
Pytanie
Co jest podstawą do anulowania sprzedaży na kasie fiskalnej, jeśli klient zwrócił towar, natomiast nie zwrócił paragonu fiskalnego, bo już go nie posiada?
W jaki sposób dokonać korekty?
Czy założyc ewidencję zwrotów?
Odpowiedź
W celu rozliczenia zwrotu towaru należy zaprowadzić ewidencje zwrotów (jeżeli dotychczas nie została zaprowadzona) i wykazać w niej wskazane w uzasadnieniu dane. Brakujący paragon można zastąpić innym dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży, np. oświadczeniem.
Uzasadnienie
Jak stanowi art. 29 ust. 4 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) – dalej u.p.t.u., podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze (z nieistotnym w omawianej sytuacji zastrzeżeniem przepisów art. 29 ust. 4a i 4b u.p.t.u.).
Do końca marca 2013 r. przepisy nie przewidywały jak należy ewidencjonować zwrot towaru w przypadku sprzedaży dokumentowanej paragonami (w przypadku sprzedaży "fakturowej" wystawiana jest faktura korygująca). Sytuacja zmieniła się z dniem 1 kwietnia 2013 r. Od tego dnia obowiązują przepisy § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia ministra finansów z 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r. poz. 363) – dalej r.k.r., z których wynika, że zwrotów towarów nie ewidencjonuje się za pomocą kas rejestrujących, lecz ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej:
- datę sprzedaży;
- nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
- termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
- wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
- zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
- dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży,
- protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.
Z przytoczonego przepisy wynika, że zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej, między innymi, dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży. Rodzi to wątpliwość czy nadal jest dopuszczalne rozliczanie zwrotów towarów czy uznanych reklamacji towarów i usług bez posiadania zwróconego przez nabywcę paragonu (na gruncie przepisów obowiązujących do końca marca 2013 r. przyjmowano, że jest to dopuszczalne - zob. przykładowo interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 lutego 2012 r., IPPP2/443-1428/11-2/KOM).
Uważam, że tak. Skoro minister finansów we wskazanych przepisach nie sprecyzował co należy rozumieć przez dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, dopuścić według mnie należy każdy taki dokument, a nie tylko oryginał paragonu. W konsekwencji dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży jest moim zdaniem również - przykładowo - sporządzone przez strony transakcje oświadczenie o tym, że dana sprzedaż miała miejsce. Uważam zatem, że nie ma przeszkód, aby w świetle § 3 ust. 3 i 4 r.k.r. rozliczane były zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, jeżeli ich nabywca nie przedstawił oryginału paragonu.
Co istotne, podobne stanowisko reprezentują organy podatkowe. Tytułem przykładu wskazać można interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 11 lipca 2013 r. (IBPP3/443-484/13/KG), w której czytamy, że "paragon fiskalny nie jest jedynym dokumentem przesądzającym o stanie faktycznym, który znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Dowodzenie zwrotu towaru, będącego podstawą dokonania korekty, na podstawie innych dokumentów aniżeli paragon fiskalny nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego".
A zatem w przedstawionej sytuacji w celu rozliczenia zwrotu towaru należy zaprowadzić ewidencje zwrotów (jeżeli dotychczas nie została zaprowadzona) i wykazać w niej wskazane powyżej dane. Brakujący paragon można zastąpić innym dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży, np. oświadczeniem.
