W przedmiotowej sprawie podatnik w skardze do WSA w Krakowie wskazał, że sporządzony przez biegłego operat szacunkowy podawał rażąco zawyżoną wartość przedmiotu transakcji i jest nietrafny pod względem faktycznym i metodologicznym. Zdaniem podatnika, w wyniku zastosowania nie obowiązujących przepisów, poszukiwanie przeciętnych cen w obrocie nieruchomościami podobnymi do przedmiotowej zawężone zostało do "miejsca jej położenia", podczas gdy biegły powinien wskazać przeciętne ceny stosowane "w danej miejscowości" (czyli de facto we wszystkich dzielnicach miasta).

W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:

Podstawa opodatkowania

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[22379,6290,705,89,62],"dataValuesNormalized":[16,5,1,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Procedury"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#85BC20","#E5202E"],"maxValue":29525,"maxValueNormalized":20}

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

NSA, do którego trafiła sprawa uznał, że określone w art. 6 ust. 2 PCC w brzmieniu z 2004 r. pojęcia "przeciętnych cen rzeczy stosowanych w danej miejscowości" oraz "przeciętnych cen z uwzględnieniem miejsca położenia rzeczy" - nie muszą być tożsame, a mogą być istotnie różne, jeżeli za miejsce położenia rzeczy uzna się dzielnicę miejscowości podzielonej na wiele dzielnic. Z opinii biegłego wynika, że biegły przeprowadził, a organy podatkowe i WSA zaakceptowały, badanie przeciętnych cen porównywalnych nieruchomości w relacji do 4 dzielnic, podczas gdy podatnik podnosi, że miasto ("miejscowość") podzielone jest na wiele więcej dzielnic. Zdaniem NSA organy podatkowe i Sąd pierwszej instancji powinny były zwrócić uwagę na to, że odniesienie się do przeciętnych cen w wybranych tylko dzielnicach a nie do przeciętnych cen w danej miejscowości - przy prawidłowym stosowaniu art. 6 ust. 2 PCC - mogło mieć istotny wpływ na określenie wartości rynkowej przedmiotu analizowanej czynnoścU cywilnoprawnej, a przez to i na wynik sprawy. Dlatego też organy podatkowe powinny zlecić biegłemu uzupełnienie sporządzonej opinii, tak aby, uwzględniając prawidłową treść art. 6 ust. 2 PCC , wypowiadała się ona w przedmiocie cen porównywalnych nieruchomości w miejscowości, a nie tylko w wybranych przez biegłego dzielnicach miejscowości, chyba że biegły ustali, wskaże i uzasadni, że porównywalnych nieruchomości w innych dzielnicach, aniżeli dotąd wzięte pod uwagę, nie ma.

Wyrok NSA z 5 września 2012 r., II FSK 2377/10, LEX nr 1216606

Przywołane akty prawne:

Ustawa z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 t.j.)