Osoba, która zrezygnowała z oszczędzania w PPK, może zmienić decyzję
Powrót do oszczędzania w pracowniczych planach kapitałowych po złożeniu deklaracji o rezygnacji, następuje poprzez złożenie wniosku o dokonywanie wpłat do PPK. Należy go złożyć pracodawcy w formie pisemnej. Wniosek ten jest skuteczny już od momentu przekazania go pracodawcy. Pracodawca nie uwzględni jednak wniosku złożonego przez uczestnika PPK po osiągnięciu 70. roku życia.

Zarówno osoba zatrudniona, która nie jest jeszcze uczestnikiem PPK, jak i uczestnik PPK, mogą złożyć pracodawcy deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. W przypadku osoby niebędącej uczestnikiem PPK złożenie deklaracji o rezygnacji powoduje, że pracodawca nie zawiera - w jej imieniu i na jej rzecz - umowy o prowadzenie PPK. Jeżeli deklarację o rezygnacji złożył uczestnik PPK, pracodawca zaprzestaje obliczania, pobierania i dokonywania wpłat do PPK za tę osobę. Osoba zatrudniona niebędąca uczestnikiem PPK albo uczestnik PPK mogą jednak zmienić zdanie w sprawie oszczędzania w tym programie. W takim przypadku trzeba powiadomić o tym pracodawcę, składając mu odpowiedni wniosek.
Zobacz procedurę w LEX: Zasady rezygnacji z wpłat do PPK >
Czytaj również: Zatrudniając ponownie pracownika zwykle nie trzeba „zapisywać” go do PPK>>
„Zapisanie” osoby zatrudnionej do PPK
Osoba zatrudniona, która złożyła deklarację o rezygnacji przed „zapisaniem” jej do PPK, ale chce zostać uczestnikiem tego programu, składa pracodawcy wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Jeżeli jednak w międzyczasie osiągnęła 55. rok życia składa pracodawcy wniosek o zawarcie w jej imieniu umowy o prowadzenie PPK. Jeżeli ma już okres zatrudnienia potrzebny dla zawarcia w jej imieniu tej umowy, pracodawca - niezwłocznie po otrzymaniu właściwego wniosku - zawiera dla niej umowę o prowadzenie PPK. Wpłaty do PPK są obliczane i pobierane poczynając od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego tej osobie po zawarciu w jej imieniu umowy o prowadzenie PPK. Pracodawca ma obowiązek przekazać je do instytucji finansowej do 15 dnia następnego miesiąca.
Przykład. Pracodawca wdrożył PPK w 2021 roku. Zatrudniał wówczas 2 pracowników, którzy złożyli mu deklaracje o rezygnacji, w związku z czym nie zostali „zapisani” do PPK. W związku z tzw. ponownym autozapisem deklaracje te utraciły skuteczność 1 marca 2023 r., ale już w tym samym dniu pracownicy złożyli ponownie deklaracje o rezygnacji. W maju zmienili jednak zdanie. Jeden z tych pracowników ma 49 lat – jeżeli chce zostać uczestnikiem PPK, musi złożyć pracodawcy wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Drugi pracownik 30 kwietnia 2023 r. osiągnął 55. rok życia – w związku z tym, jeśli chce, aby pracodawca „zapisał” go do PPK, musi złożyć pracodawcy wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK. Pracownicy ci mają okres zatrudnienia potrzebny do zawarcia dla nich umów o prowadzenie PPK, w związku z czym pracodawca – niezwłocznie po otrzymaniu właściwych wniosków – „zapisze” ich do tego programu.
Sprawdź w LEX: W jakiej formie pracownik powinien poinformować pracodawcę, że już po 14 dniach od zatrudnienia chce przystąpić do PPK? >
Ważne: Wniosek o dokonywanie wpłat do PPK należy złożyć pracodawcy w formie pisemnej. W ustawie o PPK nie przewidziano takiego wymogu w odniesieniu do wniosku o zawarcie umowy o prowadzenie PPK - zapewnienie możliwości wykazania złożenia tego wniosku leży jednak zarówno w interesie pracodawcy, jak i pracownika. Pracodawca nie zawrze umowy o prowadzenie PPK dla osoby, która osiągnęła już 70 lat.
Zobacz procedurę w LEX: Osoby uprawnione do przystąpienia do PPK >
Wznowienie wpłat za uczestnika PPK
Jeżeli pracownik jest już uczestnikiem PPK, to - po złożeniu deklaracji o rezygnacji - wraca do oszczędzania w tym programie poprzez złożenie wniosku o dokonywanie wpłat do PPK (także wówczas, gdy jest w wieku 55+). Pracodawca nie uwzględni jednak wniosku złożonego przez uczestnika PPK po osiągnięciu 70. roku życia. Pracodawca pobiera i oblicza wpłaty do PPK poczynając od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego po złożeniu przez uczestnika skutecznego wniosku o dokonywanie wpłat do PPK. W takim przypadku pracodawca przekazuje pierwsze wpłaty do instytucji finansowej od 1 do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek o dokonywanie wpłat.
Sprawdź w LEX: Co się stanie w przypadku, gdy umowa o pracę zostanie rozwiązana przed zgłoszeniem pracownika do PPK w ustawowym terminie? >
Przykład. Pracownik został „zapisany” do PPK w 2022 roku. W marcu 2023 roku złożył deklarację o rezygnacji, a 9 maja 2023 r. - wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Wynagrodzenie zostanie wypłacone mu 29 maja. Już od tego wynagrodzenia pracodawca obliczy i pobierze wpłaty do PPK oraz przekaże te wpłaty do instytucji finansowej w terminie od 1 do 15 czerwca. Gdyby wynagrodzenie uczestnika było wypłacane mu tylko na początku miesiąca (np. 5 maja, 5 czerwca itd.), to pierwsze wpłaty do PPK za tego uczestnika - po złożeniu przez niego wniosku o dokonywanie wpłat – zostałyby obliczone i pobrane z wynagrodzenia wypłaconego mu 5 czerwca 2023 r. Pracodawca mógłby przekazać je do instytucji finansowej od razu po ich obliczeniu i pobraniu w dniu 5 czerwca i miałby na to czas do 17 lipca 2023 r. (15 i 16 lipca to sobota i niedziela). Gdyby pracownik - w dniu złożenia wniosku o dokonywanie wpłat do PPK - miał ukończone 70 lat, pracodawca nie wznowiłby za niego wpłat do PPK.
Zobacz procedurę w LEX: Zasady dokonywania wpłat do PPK >
Warto zwrócić uwagę, że jeżeli - po złożeniu deklaracji o rezygnacji - uczestnik PPK złoży wniosek o dokonywanie wpłat, to jego deklaracje w zakresie wysokości wpłaty podstawowej i wpłaty dodatkowej, złożone przed złożeniem deklaracji o rezygnacji, pozostają skuteczne. Uczestnik PPK może zmienić wysokość wpłaty podstawowej lub wpłaty dodatkowej bądź zrezygnować z finansowania wpłaty dodatkowej poprzez zmianę deklaracji dotyczącej wpłat do PPK.
Przykład: Uczestnik PPK, oprócz wpłaty podstawowej do PPK, finansował także wpłatę dodatkową w wysokości 2% wynagrodzenia. W marcu 2023 roku złożył deklarację o rezygnacji, a 5 maja 2023 r. - wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Z wynagrodzenia wypłaconego mu 10 maja pracodawca pobrał nie tylko wpłatę podstawową, ale także wpłatę dodatkową w wysokości 2%. Uczestnik PPK może oczywiście obniżyć swoją wpłatę dodatkową albo zrezygnować z jej finansowania – jego deklaracja w tym zakresie będzie obowiązywać od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożył zmianę deklaracji dotyczącą wpłaty dodatkowej. Gdyby np. zadeklarował rezygnację z finansowania wpłaty dodatkowej 6 maja, to pracodawca zaprzestałby pobierania wpłaty dodatkowej z jego wynagrodzenia poczynając od czerwca.
Czytaj w LEX: Pracownicze Programy Kapitałowe - księgowanie oraz opodatkowanie >
Więcej na temat PPK na www.mojeppk.pl i pod nr telefonu 800 775 775. Zachęcamy również do korzystania z bezpłatnych szkoleń prowadzonych przez ekspertów PFR Portal PPK. Na szkolenia można zapisać się tutaj.
Podstawa prawna: Ustawa z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 46)
Autorka jest ekspertem PFR Portal PPK.
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.









