Wprowadzanie ścieków do ziemi
W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne wprowadzony został odrębny system zakazw i ograniczeń, ktry już na wstępie determinuje środowisko gruntowe jako naturalny odbiornik ściekw.
Jednym z istotnych aspektów, które należy mieć na uwadze przy rozwiązywaniu problemów gospodarki ściekowej jest wybór miejsca wprowadzania ścieków.
Środowisko gruntowe, a zasadniczo powierzchniowa warstwa ziemi, jako aktywna biologicznie i charakteryzująca się dobrą zdolnością samooczyszczania, może być traktowana jako potencjalny odbiornik ścieków. Gleba może działać jako filtr zatrzymujący zawiesiny i dlatego też tak ważny jest dobór odpowiedniego rodzaju gleb będących odbiornikiem ścieków. Z punktu widzenia takiego kryterium, korzystne będą grunty o wysokiej przepuszczalności (pospółka, piaski gruboziarniste, żwir) oraz o dobrej przepuszczalności (piaski średnio i drobnoziarniste, piaski gliniaste). Ponadto w środowisku glebowym zachodzą procesy biochemicznego rozkładu substancji organicznych, które uzależnione są m.in. od panujących warunków tlenowych. Przy obecności tlenu powstają związki przyswajalne przez rośliny, a przy jego niedoborze mogą powstawać związki nieprzyswajalne, a nawet toksyczne.
