Webinar Kontrola Klauzul WIBOR 17 III 2026
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Przedsiębiorcy mają nowe obowiązki informacyjne wobec konsumentów

Od 25 grudnia obwowiązuje nowa ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta - dalej u.p.k. Zmienią się zasady sprzedaży internetowej oraz w tradycyjnych sklepach. Przedsiębiorcy będą musieli w szerszym niż dotychczas zakresie informować swoich klientów o warunkach zawieranych umów, a klienci zyskają większe prawa do odstąpienia od nich.

dokumenty podpis
Źródło: iStock

Nowa ustawa o prawach konsumenta wdraża do polskiego systemu prawnego przepisy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów. Dzięki ujednoliceniu przepisów przedsiębiorcom będzie łatwiej działać na rynkach zagranicznych.

Ustawa określa prawa przysługujące konsumentom, a w szczególności:
– obowiązki przedsiębiorcy zawierającego umowę z konsumentem,
– zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa,
– zasady i tryb wykonywania przysługującego konsumentowi prawa odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa oraz
– zasady i tryb zawierania z konsumentem umowy na odległość dotyczącej usług finansowych.
Obecnie kwestie te reguluje ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny oraz ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie ustawy Kodeks cywilny. Z dniem 25 grudnia 2014 r. przepisy te tracą moc.
Przedsiębiorcy dokonujący sprzedaży konsumenckiej powinni przygotować się na nadchodzące zmiany, a w szczególności dostosować swoje regulaminy oraz wzory umów do nowych przepisów.
Przedsiębiorcy będą musieli w szerszym niż dotychczas zakresie informować swoich klientów o warunkach zawieranych umów. W przypadku sprzedaży tradycyjnej musi w sposób jasny i zrozumiały poinformować konsumenta o:
a) głównych cechach świadczenia, z uwzględnieniem jego przedmiotu i sposobu porozumiewania się z nim,
b) swoich danych identyfikujących, w szczególności o firmie, organie, który zarejestrował działalność gospodarczą, numerze, pod którym została ona zarejestrowana (NIP lub KRS), adresie pod którym prowadzi przedsiębiorstwo (to istotne w przypadku sporu sądowego) i jego numerze telefonu,
c) łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami, a gdy charakter przedmiotu świadczenia nie pozwala na wcześniejsze obliczenie ich wysokości – o sposobie, w jaki będą one obliczane, jak również o istnieniu opłat dodatkowych (np. kosztów dostawy) oraz ich wysokości lub obowiązku ich uiszczenia (jeżeli nie jest znana wysokość),
d) sposobie i terminie spełnienia świadczenia i stosowanej procedurze rozpatrywania reklamacji,
e) przewidzianej przez prawo odpowiedzialności przedsiębiorcy za jakość świadczenia – np. poprzez wskazanie, że ponosi on odpowiedzialność za wadę produktu na zasadach określonych w przepisach dotyczących rękojmi,
f) treści usług posprzedażnych i gwarancji,
g) czasie trwania umowy lub – gdy umowa jest zawarta na czas nieokreślony lub ma ulegać automatycznemu przedłużeniu – o sposobie i przesłankach jej wypowiedzenia,
h) funkcjonalności treści cyfrowych oraz stosowanych technicznych środkach ich ochrony – np. informacja o zabezpieczeniu płyty CD przed kopiowaniem,
i) mających znaczenie interoperacyjnościach treści cyfrowych ze sprzętem komputerowym i oprogramowaniem – np. informacja na temat systemu operacyjnego wymaganego do prawidłowej obsługi oprogramowania (art. 8 u.p.k.).
Powyższe zasady nie dotyczą umów związanych z drobnymi sprawami życia codziennego wykonywanych natychmiast po zawarciu.
W przypadku sprzedaży poza lokalem i na odległość przedsiębiorcy mają szereg obowiązków informacyjnych zarówno przed zawarciem umowy, jak i później. Wśród takich obowiązków warto wskazać na informację o:
a) sposobie i terminie zapłaty,
b) sposobie i terminie spełnienia świadczenia i stosowanej przez przedsiębiorcę procedurze rozpatrywania reklamacji,
c) sposobie i terminie wykonania prawa odstąpienia od umowy, a także wzorze formularza odstąpienia od umowy,
d) kosztach zwrotu towaru w przypadku odstąpienia od umowy, które ponosi konsument; w odniesieniu do umów zawieranych na odległość – o kosztach zwrotu rzeczy, jeżeli ze względu na swój charakter produkt nie może zostać w zwykłym trybie odesłany pocztą,
e) obowiązku zapłaty przez konsumenta uzasadnionych kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę, jeżeli kupujący odstąpi od umowy po zgłoszeniu rozpoczęcia świadczenia usługi, a przed upływem terminu na odstąpienie od umowy,
f) przypadkach, w których konsument traci prawo do odstąpienia od umowy,
g) obowiązku przedsiębiorcy dostarczenia rzeczy bez wad,
h) istnieniu a także treści gwarancji i usług posprzedażnych oraz sposobie ich realizacji (więcej art. 12 u.p.k.).
W przypadku umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa informacje o których mowa muszą być utrwalone na papierze, a jeżeli konsument wyrazi zgodę na innym trwałym nośniku.
Gdy umowa jest zawierana na odległość za pomocą środków komunikacji elektronicznej i nakłada na konsumenta obowiązek zapłaty, przedsiębiorca musi poinformować o wszelkich opłatach i kosztach. Kupujący musi mieć też możliwość wyraźnego potwierdzenia, że wie, iż składane zamówienie wiąże się z obowiązkiem zapłaty. Jeżeli zamówienie odbywa się przez naciśnięcie przycisku lub użycie podobnej funkcji, sprzedawca musi zadbać o ich czytelne oznaczenie słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty".
(...)
Czytaj więcej: Kompas Księgowo-Kadrowy

Polecamy książki biznesowe