Wójt gminy ustalił dla skarżących opłatę adiacencką w związku ze stworzeniem warunków do korzystania z nowo wybudowanej drogi. W ocenie skarżącego wójt naruszył art. 145 par. 2 ustawy o gospodarcze nieruchomościami , ponieważ doręczenie decyzji nastąpiło po upływie 3 lat. SKO o utrzymało w mocy decyzję wójta.

WSA rozpatrując sprawę przypomniał, iż opłata adiacencka może być ustalana każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury, w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia do tych urządzeń. Przy ustalaniu tej opłaty istotny jest moment powodujący wzrost wartości nieruchomości, od którego biegnie 3-letni okres zobowiązania właściciela nieruchomości do poniesienia opłaty. Może się on okazać różny w zależności od rodzaju urządzenia wpływającego. Co do zasady początek biegu terminu do ustalenia opłaty adiacenckiej tj. datą, z którą należy wiązać termin stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi, jest data końcowego odbioru technicznego urządzeń infrastruktury. Oczywiście, nie można wykluczyć sytuacji, w których dzień stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo warunków do korzystania z wybudowanej drogi nie będzie pokrywał się z dniem odbioru końcowego sieci (drogi).

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[10138,4555,782,12,6,2],"dataValuesNormalized":[14,6,2,1,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Procedury","Akty prawne","Wzory i narz\u0119dzia"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#E5202E","#85BC20","#232323"],"maxValue":15495,"maxValueNormalized":20}

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX


WSA zwrócił uwagę, iż w rozpatrywanej sprawie oznacza to, że dniem tym, czyli dniem stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi - był dzień sporządzenia protokołu ostatecznego odbioru i przekazania do użytkowania obiektu. W ocenie WSA 3 leni okres określony w art. 145 ust. 2  ustawy o gospodarcze nieruchomościami   należy rozumieć jako termin do określenia wysokości należnej opłaty, a nie jako termin do wyrażenia przez organ chęci skorzystania ze swoich uprawnień. A więc w tym terminie winien ustać stan niepewności nie tylko co do samego obowiązku nałożenia opłaty ale również co do jej wysokości. Zatem do zachowania terminu określonego w art. 145 ust. 2  ustawy o gospodarcze nieruchomościami   musi istnieć w obrocie prawnym rozstrzygnięcie ustalające wysokość opłaty adiacenckiej wydane przed upływem okresu 3- letniego. Późniejsze wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej wysokość tej opłaty, jeżeli upłynął już 3- letni termin do jej wydania, powoduje, że organ traci uprawnienie do kształtowania praw lub obowiązków jednostki w ramach administracyjno-prawnego stosunku materialnego tj. traci kompetencje do wydania decyzji określającej wysokość opłaty adiacenckiej – podkreślił WSA w Poznaniu.

Na podstawie: Wyrok WSA w Poznaniu z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 183/12, nieprawomocny

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.)