Radca prawny ukarany za bezczynność
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy karę upomnienia wobec radcy prawnego Roberta G., który przez 1,5 roku od przyjęcia sprawy nie podjął żadnych kroków w celu jej załatwienia. Kodeks etyki zawodowej nakazuje radcom prawnym wykonywać czynności zawodowe zgodnie z prawem, uczciwie, rzeczowo i z należytą starannością.
Radca prawny Robert G. z Torunia został ukarany w czerwcu 2005 roku przez sąd dyscyplinarny upomnieniem i karą pieniężną w wysokości 819 zł. Postawiono mu dwa zarzuty: nadużycia zaufania zdefiniowane w art.6 kodeksu etyki oraz bezczynności w sprawie klienta. Robert G. przez 1,5 roku po przyjęciu zlecenia nic nie zrobił, aby załatwić sprawę. Zgodnie z art. 6 pkt.1 Radca prawny obowiązany jest wykonywać czynności zawodowe zgodnie z prawem, uczciwie, rzeczowo i z należytą starannością
Obwiniony odwołał się od wyroku. Wniósł zarzut błędnego ustalenia faktów przez sąd dyscyplinarny, niemożność zapoznania się z aktami i błędne rozstrzygnięcie wynikające z wadliwie przeprowadzonego postępowania. Wyższy Sąd Dyscyplinarny przy KIRP w Warszawie utrzymał orzeczenie w mocy. Wobec czego obwiniony złożył kasację do Sądu Najwyższego żądając uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zastępca Rzecznika Dyscypliny Andrzej Hard wniósł o oddalenie kasacji.
- Mimo częstych telefonów i maili klienta obwiniony pozostawał bezczynny, obiecywał załatwienie sprawy z PZU, powoływał się na znajomości, ale nic się nie działo – mówił Andrzej Hard. - Takie postępowanie jest sprzeczne z zasadami etyki radców prawnych. Co do zarzutu niemożności zapoznania się z aktami sprawy, to Robert G. mógł się z nimi zapoznać, ale nie chciał. W rozprawach sadu nie uczestniczył, ale zaświadczeń od lekarza sądowego nie przedstawiał.
Sąd Najwyższy 15 grudnia oddalił kasację jako bezzasadną. Stwierdził, że żaden z sądów nie naruszył art.1 kpk, obwinionemu wykazano winę w sposób dostateczny. Świadczą o tym dowody z dokumentów potwierdzające brak działań, takie jak rozmowy telefoniczne i SMS-y z pokrzywdzonym klientem. Według SN nietrafny tez jest zarzut, że zasady etyki zostały zmienione i art.4 uchylono. Jednak treść powołanego artykułu przeniesiono do art.6 Kodeksu etyki. Z dowodami obwiniony mógł się zapoznać, gdyż miał dość czasu i możliwości.
SN zwrócił uwagę, że podstawa kasacji może być tylko ustawa o radcach prawnych, nie zaś Kodeks etyki zawodowej.
