Prokurator zaskarżył decyzję o umorzeniu śledztwa przez kolegę. A sąd rejonowy miał wątpliwości, czy jest on osobą pokrzywdzoną. Sąd Najwyższy odpowiedział, że testem, który pozwala na ustalenie, czy prawa zawiadamiającego zostały naruszone, jest stwierdzenie, że skutkiem był negatywny wpływ na prawem chronione dobra tej osoby.
Prokurator rejonowy w Tarnowie odmówił wszczęcia śledztwa, które zostało zainicjowane przez innego prokuratora Piotra D. w sprawie nadużycia uprawnień przez innego kolegę.
Sąd I instancji w Kolbuszowej po wniesionym zażaleniu na odmowę wszczęcia postępowania wystąpił o wykładnię kodeksu postępowania karnego. Zagadnienie sprowadzało się do pytania, czy osobą nieuprawnioną jest żalący się na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 kk, w sytuacji gdy skarżona decyzja "dotyczy" prokuratora. Słowem, czy nadużyciem uprawnień jest odmowa wszczęcia postępowania co do innego prokuratora, który rozstrzygał o innym zawiadomieniu dotyczącym również prokuratora. Czy rozstrzygnięcie miało faktycznie bezpośredni związek z prawami zawiadamiającego?
Ta piramida oskarżeń pochodziła od prokuratora, który składa kilkanaście zawiadomień rocznie o popełnieniu przestępstwa przez swoich kolegów -prokuratorów.
Czytaj: Prokuratura chce wyższej kary za molestowanie przez wychowawcę>>
Prokurator Krajowy wnosił o odmowę podjęcia uchwały. I Sąd Najwyższy w Izbie Karnej 25 czerwca br. przychylił się do tego wniosku. Według sędziego sprawozdawcy Marka Pietruszyńskiego, Sąd Najwyższy nie może wskazywać Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej, jak rozstrzygnąć sprawę. -Interpretacja prawa nie jest tu potrzebna - dodał.
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu zaznaczył, że naruszenie praw osoby, która złożyła zawiadomienie nie musi wynikać bezpośrednio z przestępstwa. Sędzia Marek Pietruszyński stwierdził, że skoro za wystarczające uznano naruszenie w sposób pośredni, to naruszenie prawa w rozumieniu art. 306 § 1 pkt 3 k.p.k. będzie miało miejsce także w razie wystąpienia ogniw pośredniczących między tym naruszeniem a przestępstwem. Innymi słowy, zakres podmiotowy art. 306 § 1 pkt 3 k.p.k. obejmuje także osoby, których dotknęły dalsze skutki przestępstwa. Ocena w tym zakresie musi być dokonywana w szczególności w płaszczyźnie bezpośredniego, jak i ubocznego przedmiotu ochrony przestępstwa, o którym zawiadomił skarżący.
Według SN testem, który pozwala na ustalenie, czy prawa zawiadamiającego zostały naruszone, będzie zbadanie, czy w razie stwierdzenia zaistnienia czynu zabronionego jego skutkiem był negatywny wpływ na prawem chronione dobra tej osoby. W razie odpowiedzi twierdzącej zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania należy uznać za dopuszczalne.
Sygnatura akt I KZP 2/20, postanowienie z 25 czerwca 2020 r.
