Zgodnie z kwestionowanym przepisem art. 49 ust. 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika  opłatę  stosunkową  ustaloną  od  wartości  wyegzekwowanego świadczenia, z zastrzeżeniem jej minimalnej oraz maksymalnej wysokości.
Zdaniem Sądu Rejonowego w Rybniku kwestionowana regulacja została podporządkowana ogólnej zasadzie powiązania wysokości opłaty egzekucyjnej z nakładem pracy komornika i skutecznością podejmowanych przez niego czynności. Wyjątki od tej zasady powinny być racjonalne i proporcjonalne. Sąd pytający podważył spełnienie tych wymogów w sytuacji umorzenia postępowania egzekucyjnego z mocy prawa na podstawie art. 823 k.p.c. Umorzenie postępowania egzekucyjnego jest w tym wypadku skutkiem bezczynności wierzyciela, zaś wcześniejsza aktywność komornika jest zazwyczaj znikoma - co nie uzasadnia, zdaniem sądu pytającego, obciążenia dłużnika opłatą egzekucyjną.
Z tymi argumentami zgodził się Trybunał Konstytucyjny i orzekł 26 czerwca br. o naruszeniu ustawy zasadniczej.
Sygnatura akt P 13/11

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[1331,192,153,15,5],"dataValuesNormalized":[16,3,2,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Procedury","Akty prawne"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#E5202E","#85BC20"],"maxValue":1696,"maxValueNormalized":20}

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Źródło: TK