Donejty otrzymywane przez streamerów – darowizna czy przychód podlegający PIT?
Prowadzenie transmisji internetowych stało się dla wielu osób regularnym źródłem przychodów. Streamerzy zarabiają m.in. na reklamach, płatnych subskrypcjach, współpracach z reklamodawcami, sprzedaży produktów, a także na dobrowolnych wpłatach przekazywanych przez widzów, określanych powszechnie jako „donejty”. To właśnie ostatnia kategoria od kilku lat budzi największe wątpliwości podatkowe. Problem sprowadza się do ustalenia, czy dobrowolna wpłata od widza stanowi przychód podlegający PIT, czy też darowiznę, do której stosuje się ustawę o podatku od spadków i darowizn. Rozróżnienie ma bardzo istotne konsekwencje. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Sama nazwa wpłaty nie przesądza jeszcze o sposobie jej opodatkowania. Zgodnie z art. 888 par. 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Dla kwalifikacji donejta kluczowe jest więc ustalenie, czy widz przekazuje pieniądze rzeczywiście nieodpłatnie. Jeżeli każdy może oglądać transmisję bez zapłaty, przekazanie środków jest całkowicie dobrowolne, a streamer nie zobowiązuje się w zamian do wykonania określonej czynności, istnieją mocne podstawy do uznania wpłaty za darowiznę.
Inaczej należy ocenić sytuację, gdy określona wpłata daje widzowi konkretne świadczenie – przykładowo dostęp do dodatkowych treści, pierwszeństwo w ocenie przesłanego materiału, możliwość uczestnictwa w zamkniętej transmisji, określony benefit w grze czy inne świadczenie ze strony streamera. W takim przypadku trudno mówić o świadczeniu pod tytułem darmym.
Fiskus niekorzystnie podchodził do anonimowych donejtów
Szczególnym problemem stały się wpłaty dokonywane przez osoby, których streamer nie jest w stanie zidentyfikować z imienia i nazwiska. Platformy streamingowe bardzo często przekazują twórcy jedynie nick użytkownika, informacje o wysokości wpłaty albo zbiorczy raport z transmisji.
Organy podatkowe przez dłuższy czas przyjmowały, że anonimowość wpłacającego uniemożliwia uznanie wpłaty za darowiznę.
Dobrze pokazuje to interpretacja z 16 września 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.389.2024.6.ASZ. Sprawa dotyczyła osoby prowadzącej transmisje w mediach społecznościowych, która otrzymywała dobrowolne wpłaty od widzów. Nie była zobowiązana do wykonywania jakiegokolwiek świadczenia na rzecz wpłacających, a fani przekazywali środki jako wyraz wdzięczności za udostępniane treści. Podatniczka nie mogła jednak ustalić tożsamości poszczególnych osób dokonujących wpłat.
Dyrektor KIS uznał, że taka anonimowość wyklucza darowiznę.
W piśmie tym możemy przeczytać: „(…)Skoro nie jest Pani w stanie zweryfikować ani tożsamości osób wpłacających ani wysokości dokonanych przez poszczególne osoby wpłat, to nie można kwalifikować tych wpłat jako umowy darowizny. Przy braku takich informacji nie sposób bowiem określić podmiot umowy, jej dokładną treść oraz wysokość wpłaty od konkretnej osoby, a elementy te są nieodzowne dla zweryfikowania charakteru umowy w kontekście możliwości opodatkowania jej podatkiem od spadków i darowizn.
Jak już wcześniej wskazano, skutki prawnopodatkowe nabycia rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne można oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn tylko pod warunkiem, że nabycie nastąpiło tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, a więc m.in. tytułem darowizny w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.
Reasumując, anonimowość osób przekazujących Pani donejty nie pozwala na uznanie, że wpłaty otrzymuje Pani tytułem darowizny. Skoro więc środków pieniężnych z przekazanych na Pani rzecz donejtów nie nabyła Pani tytułem darowizny, to ich otrzymanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem nie ma znaczenia czy wpłaty przekraczają kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn czy też nie.
W konsekwencji odpowiedź na Pani pytanie o kwestie sumowania otrzymanych wpłat jest bezzasadna, ponieważ nabycie to w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. (…)”.
Konsekwencją było zastosowanie ustawy o PIT. Organ uznał, że zarówno donejty, jak i płatne subskrypcje stanowią w opisanym stanie faktycznym przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
Jeszcze wyraźniej problem ten pokazuje interpretacja dyrektora KIS z 9 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4015.65.2025.3.MM. Podatnik prowadził działalność gospodarczą związaną z produkcją filmów i nagrań, a dodatkowo rozpoczął streaming. Podczas transmisji oceniał m.in. ogłoszenia samochodów przesyłane przez widzów. Nie pobierał za to wynagrodzenia. Donejt nie był wymagany do uczestnictwa w transmisji, nie istniał system nagród ani innych świadczeń za przekazanie pieniędzy. Problemem było jedynie to, że platforma nie udostępniała podatnikowi pełnych danych osób wpłacających.
Dyrektor KIS uznał, że wpłat anonimowych nie można traktować jako darowizn, ponieważ nie można dostatecznie określić podmiotu umowy darowizny i przypisać konkretnej wpłaty konkretnej osobie. W piśmie tym można przeczytać:
„(…) Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że osoby oglądające Pana transmisje (streaming), w geście solidarności i sympatii przesłały Panu środki pieniężne tzw. donejty. Przekazywane przez widzów wsparcie nie wiąże się z żadnym świadczeniem wzajemnym z Pana strony. Nie ma Pan możliwości ustalenia tożsamości osób, które przekazują Panu środki pieniężne. Również platforma Y nie udostępnia listy osób, które dokonały wpłaty. Otrzymuje Pan jedynie raport z ilości wpłat i ich wartości, bez informacji o konkretnych danych wpłacających.
Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca (darujący daną kwotę) był możliwy do zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też - w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba fizyczna - innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten podmiot. Ważne tym samym jest, aby można było przypisać, że dana kwota (darowizna) została przekazana przez ściśle określoną osobę.
Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących - w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia. Przy anonimowych wpłatach nie można mówić o wskazaniu konkretnego darczyńcy.
Wszystkie zatem wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować (oznaczone mailem, nickiem, loginem, samym imieniem, itp.) nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest darczyńcą.
Skoro więc środków pieniężnych z przekazanych na Pana rzecz donejtów nie nabył Pan tytułem darowizny, to ich otrzymanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (…)”.
Interpretację zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
WSA stanął po stronie fiskusa
WSA w Bydgoszczy w wyroku z 4 listopada 2025 r., sygn. I SA/Bd 488/25, oddalił skargę podatnika.
Sąd uznał, że dla zastosowania przepisów o podatku od spadków i darowizn darczyńca powinien być możliwy do zidentyfikowania. W przypadku anonimowej wpłaty nie można – zdaniem WSA – przesądzić, czy została ona rzeczywiście dokonana tytułem darowizny.
WSA wskazał, że nie można stwierdzić, iż doszło do złożenia oświadczenia przez darczyńcę i wykonania darowizny, jeżeli nie wiadomo, kto jest darczyńcą oraz z jakiego tytułu dokonał wpłaty.
Takie podejście było szczególnie niekorzystne dla streamerów. Zamiast analizować każdą wpłatę jako potencjalną darowiznę, organy mogły kwalifikować otrzymywane środki jako przychód podlegający PIT.
NSA: anonimowy donejt może być darowizną
Przełomowe znaczenie ma wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2026 r., sygn. III FSK 113/26. NSA uchylił zarówno wyrok WSA w Bydgoszczy, jak i interpretację dyrektora KIS z 9 lipca 2025 r. Sąd nie zgodził się z twierdzeniem, że brak znajomości pełnych danych osobowych wpłacającego automatycznie wyklucza możliwość zawarcia umowy darowizny.
NSA odwołał się m.in. do postanowienia Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2024 r., sygn. II CSKP 1839/22, wskazując, że dla darowizny istotne jest ustalenie jej przedmiotu, dokonanie świadczenia kosztem majątku darczyńcy oraz jego nieodpłatny charakter.
Zdaniem NSA donejty opisane przez podatnika spełniały te warunki. Ich wysokość była znana, były dokonywane kosztem majątku wpłacającego, a streamer nie świadczył niczego w zamian.
W wyroku możemy przeczytać: „(…)To, że dane darczyńcy nie są ujawniane publicznie, ani automatycznie obdarowanemu nie oznacza, że podmiot ten nie istnieje i że darowizna nie miała miejsca. Opisywane wpłaty miały charakter konkretny (znana jest ich wartość), zostały dokonane kosztem majątku darczyńcy i nastąpiły nieodpłatnie. To oznacza, że spełniają wszystkie wyżej wskazane essentialia negotii umowy darowizny. O tym, czy umowa spełnia warunki darowizny nie może również decydować wzór zeznania podatkowego, w którym wyszczególniono dane osobowe stron. Zawartość druku formularza podatkowego nie może determinować charakteru prawnego czynności prawnej. (…)”.
NSA podkreślił również, że formularze podatkowe i wymagane w nich dane nie mogą decydować o cywilnoprawnej kwalifikacji czynności. Sam fakt trudności z ustaleniem personaliów darczyńcy nie zmienia więc automatycznie darowizny w przychód podlegający PIT.
Czytaj też w LEX: Rynek e-sportu i formy ekspozycji logo sponsorów w kontekście globalnego wzrostu popularności gier wideo >
Wyrok NSA ma bezpośrednie znaczenie dla PIT Wprawdzie sprawa rozpoznawana przez NSA formalnie dotyczyła podatku od spadków i darowizn, ale rozstrzygnięcie ma bardzo istotne znaczenie dla PIT.
Jeżeli bowiem donejt rzeczywiście stanowi darowiznę podlegającą przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, zastosowanie znajduje art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Otrzymanej kwoty nie należy wtedy dodatkowo kwalifikować jako przychodu podlegającego podatkowi dochodowemu.
W przypadku wpłat od osób niespokrewnionych zasadniczo mamy do czynienia z III grupą podatkową. Obecna kwota wolna wynosi 5733 zł od jednego darczyńcy. Przy kolejnych darowiznach od tej samej osoby należy stosować zasady sumowania określone w art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Przykład Streamer prowadzi ogólnodostępną transmisję z gry. Każdy może ją oglądać bez opłat. Jeden z widzów przekazuje 50 zł. Nie uzyskuje w zamian dostępu do dodatkowego materiału, przedmiotu w grze ani żadnego innego świadczenia.
Po wyroku NSA sam fakt, że streamer zna wpłacającego wyłącznie pod nickiem, nie powinien automatycznie powodować kwalifikacji 50 zł jako przychodu podlegającego PIT. Jeżeli wpłata rzeczywiście ma charakter nieodpłatny, może stanowić darowiznę.
Prowadzenie działalności gospodarczej nadal komplikuje sprawę
Wyroku NSA nie można jednak odczytywać w ten sposób, że każdy donejt otrzymywany przez streamera jest automatycznie darowizną i pozostaje poza PIT.
Sam NSA wyraźnie zaznaczył, że w rozpoznawanej sprawie nie oceniał związku streamingu z działalnością gospodarczą podatnika. Sąd dopuścił możliwość, że streaming może spełniać kryteria działalności gospodarczej określone w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, np. gdy służy pozyskiwaniu klientów.
Problem ten pokazuje interpretacja dyrektora KIS z 28 maja 2026 r., sygn. 0115-KDST2-1.4011.134.2026.3.RH. Podatnik transmitował rozgrywki w gry komputerowe i równocześnie uzyskiwał przychody ze sprzedaży benefitów związanych z tymi grami. Organ uznał, że transmisje stanowią formę promocji prowadzonej działalności, dlatego osiągane w takich okolicznościach donejty należy zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej. W piśmie tym, możemy przeczytać:
„(…)opisane działania w zakresie udostępniania transmisji w czasie rzeczywistym na internetowej platformie streamingowej, podczas której grał Pan w rożne gry wideo, miały charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam Pan bowiem wskazał, na udostępnianych transmisjach na kanale grał Pan między innymi w grę, w której można było używać sprzedawane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej benefity, a zatem ten rodzaj aktywności pozostawał w bezpośrednim związku z przedmiotem Pana działalności tj.: sprzedażą konkretnych benefitów w grach, transmisje z których prezentował Pan na swoim kanale na platformie streamingowej X. Prowadzone przez Pana transmisje z rozgrywek na platformie streamingowej stanowiły pewną formę promocji (reklamy) gier, w które Pan grał, i z których następnie czerpał zyski w postaci sprzedaży benefitów do gier. Reasumując, w powyższej sytuacji zachodzi ścisły związek pomiędzy Pana działalnością gospodarczą w zakresie sprzedaży benefitów w grach, a transmisjami z rozgrywek w gry video na platformie streamingowej. Zatem w opisanych okolicznościach Pana działalność, polegająca na udostępnianiu transmisji w czasie rzeczywistym na internetowej platformie streamingowej, podczas której grał Pan w gry wideo, należy uznać za pozarolniczą działalność gospodarczą.
Dlatego też osiągnięte przez Pana przychody z dobrowolnych wpłat od widzów (donejty), należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (…)”.
Oznacza to, że przy każdym streamerze należy badać rzeczywisty model zarabiania. Inaczej należy ocenić dobrowolne 20 zł przekazane wyłącznie z sympatii do twórcy, a inaczej wpłatę stanowiącą faktycznie element zorganizowanego modelu sprzedaży usług, dostępu do treści czy promocji własnych produktów.
Wyrok istotnie zmienia sytuację streamerów
Wyrok NSA III FSK 113/26 podważa przede wszystkim stosowaną przez organy prostą zasadę: „nie znamy danych darczyńcy – nie ma darowizny – trzeba zastosować PIT”.
Takie automatyczne podejście po wyroku NSA nie powinno być już akceptowane. O charakterze wpłaty powinny decydować jej rzeczywiste cechy, przede wszystkim dobrowolność, nieodpłatność oraz brak świadczenia wzajemnego.
Nie oznacza to jednak całkowitego rozwiązania problemu. Streamer powinien być w stanie wykazać sposób działania platformy, zasady przekazywania donejtów oraz przede wszystkim to, że wpłata nie dawała widzowi żadnego świadczenia w zamian. Szczególnej analizy wymagają również osoby prowadzące działalność gospodarczą, gdy streaming jest bezpośrednio związany z jej przedmiotem.
Zobacz procedurę w LEX: Podatek od spadków i darowizn - aspekt terytorialny >
Podsumowując, wyrok NSA z 7 lipca 2026 r., sygn. III FSK 113/26, jest bardzo korzystny dla streamerów oraz innych twórców otrzymujących dobrowolne wpłaty od widzów. Sam brak pełnych danych osoby wpłacającej nie pozbawia donejta charakteru darowizny. Jeżeli wpłata jest rzeczywiście nieodpłatna i nie wiąże się z żadnym świadczeniem wzajemnym, może podlegać ustawie o podatku od spadków i darowizn, a tym samym pozostawać poza zakresem PIT. Wyrok nie daje jednak podstaw do automatycznego traktowania wszystkich wpływów z transmisji jako darowizn – każdorazowo trzeba ocenić rzeczywisty charakter wpłaty i jej związek z działalnością zarobkową streamera.
Czytaj też w LEX: Influencer marketing a pokolenie Z. Studium przypadków kampanii skierowanych do młodych konsumentów >
Autor: Rafał Styczyński, doradca podatkowy
