Czy sportowiec odliczy wydatki na catering
Fiskus potwierdza, że wydatki ponoszone przez zawodowego sportowca na catering w wariancie sportowym mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez zawodowego sportowca pozarolniczej działalności gospodarczej. Prawidłowe żywienie wpływa bowiem na utrzymanie wysokiej wydolności, szybką regenerację oraz ograniczenie ryzyka kontuzji, co przekłada się na możliwość wykonywania działalności i osiągania przychodów.

Przyjrzyjmy się temu na przykładzie zawodowego piłkarza prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą. Zawodnik występuje w klubie I ligi, co wymaga od niego wysokiej wydolności fizycznej, intensywnej pracy tlenowej i beztlenowej, szybkiej regeneracji oraz utrzymania odpowiedniej masy mięśniowej. W tym celu korzysta z cateringu dietetycznego dostarczanego codziennie do miejsca zamieszkania. Wybrał wariant „sportowy”, który – w odróżnieniu od standardowego – charakteryzuje się zwiększoną podażą białka, odpowiednio dobranymi węglowodanami i tłuszczami oraz wyższą kalorycznością, wspierającą regenerację i zdolność wysiłkową.
Catering ma charakter powtarzalny i jest zamawiany regularnie. Nie jest przygotowywany indywidualnie przez osobistego dietetyka, lecz stanowi standardową usługę oferowaną przez firmę cateringową w pakiecie „sportowym”. Dostarczanie posiłków o odpowiednich porach – po treningach i przed meczami – ma istotne znaczenie dla utrzymania optymalnej wydolności i regeneracji organizmu.
Powstaje zatem pytanie: czy wydatki ponoszone przez zawodowego sportowca na catering dietetyczny w wariancie sportowym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów?
Warunki odliczenia kosztów
Kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o PIT (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).
Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, musi spełniać następujące warunki:
-
został poniesiony przez podatnika, tj. pokryty z jego własnych środków (wydatki finansowane przez inne podmioty nie stanowią kosztu podatnika),
-
ma charakter definitywny, czyli jego wartość nie została podatnikowi zwrócona,
-
pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
-
został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może wpływać na ich wysokość,
-
jest właściwie udokumentowany,
-
nie znajduje się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ustawy o PIT.
W odniesieniu do analizowanego zagadnienia należy uznać, że wydatki ponoszone przez zawodowego sportowca – piłkarza grającego w I-ligowym klubie – na catering dietetyczny w wariancie sportowym spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Wydatki te pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo‑skutkowym ze źródłem przychodów i służą osiąganiu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów. Nie są również objęte wyłączeniami wskazanymi w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.
Kiedy żywienie ma związek z biznesem
Prawidłowe żywienie zawodowego sportowca wpływa na utrzymanie wysokiej wydolności, szybką regenerację oraz ograniczenie ryzyka kontuzji, co przekłada się na możliwość wykonywania działalności i osiągania przychodów. Z kolei niewłaściwa dieta mogłaby prowadzić do spadku formy, zwiększonej podatności na urazy i ograniczenia dyspozycyjności, a tym samym negatywnie wpływać na przychody sportowca.
Podsumowując, wydatki na catering dietetyczny w wariancie sportowym mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez zawodowego sportowca.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 stycznia 2026 r., 0114-KDIP3-1.4011.938.2025.1.AK).
W kontekście podatku VAT warto wskazać, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o PIT, kosztem uzyskania przychodów może być podatek naliczony w sytuacjach, gdy podatnik nie ma prawa do jego odliczenia, o ile podatek ten nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Na marginesie należy zauważyć, że organy podatkowe przyjmują, iż wyłączenie z prawa do odliczenia VAT, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie usług gastronomicznych rozumianych jako usługi restauracyjne. Nie obejmuje ono natomiast usług cateringowych. Potwierdzają to m.in. . interpretacje indywidualne Dyrektora KIS z 31 października 2023 r. (0112‑KDIL2‑3.4012.117.2019.10.LS) oraz z 5 kwietnia 2022 r. (0111‑KDIB3‑1.4012.8.2022.1.KO; 0111‑KDIB3‑1.4012.13.2022.1.AB). W przypadku usług cateringowych podatnik może zatem korzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych.



