Czy należy uzgodnić z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego proporcję sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej w przypadku sprzedaży wyposażenia, od którego nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT?
Czy należy uzgodnić z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego proporcję sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej w przypadku sprzedaży wyposażenia, od którego nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT?
Podatnik VAT kupił w 2007 r. okazyjnie narzędzia stolarskie: pilarkę za 1000 zł oraz strugarkę również za 1000 zł. Wartość rynkowa tych urządzeń jest znacznie wyższa. Zakup był zwolniony z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm). Nie zaliczył tych narzędzi do środków trwałych, ani też nie zostały wpisane do ewidencji wyposażenia z uwagi na niską cenę zakupu. Nakładów na remont tych maszyn praktycznie nie ponosił, tylko koszty bieżącej eksploatacji. Obecnie chce te maszyny sprzedać za ok. 6000 zł za sztukę.
Podatnik VAT kupił w 2007 r. okazyjnie narzędzia stolarskie: pilarkę za 1000 zł oraz strugarkę również za 1000 zł. Wartość rynkowa tych urządzeń jest znacznie wyższa. Zakup był zwolniony z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm). Nie zaliczył tych narzędzi do środków trwałych, ani też nie zostały wpisane do ewidencji wyposażenia z uwagi na niską cenę zakupu. Nakładów na remont tych maszyn praktycznie nie ponosił, tylko koszty bieżącej eksploatacji. Obecnie chce te maszyny sprzedać za ok. 6000 zł za sztukę.
Jak w tej sytuacji należy postąpić?
Podatnik do tej pory dokonywał wyłącznie sprzedaży opodatkowanej. Praktycznie w dalszym ciągu będzie występowała głównie sprzedaż opodatkowana, z wyjątkiem tej sprzedaży.
Czy w tej sytuacji podatnik jest zobligowany do rozliczania strukturą sprzedaży zakupów związanych z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa takich jak czynsz, telefon, usługi księgowe i kadrowe?
Rozliczanie sprzedaży strukturą zakupów rzeczywiście będzie w tej sytuacji nieuniknione. Uzgadnianie jednak wartości tej struktury z naczelnikiem urzędu skarbowego jest tu w mojej ocenie niecelowe.
Prawo do odliczenia od VAT należnego kwoty VAT naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm. – dalej u.p.t.u.). Należy podkreślić, że rozgraniczanie VAT naliczonego przy zakupach na podatek, który podlega odliczeniu od VAT należnego (w tym odliczeniu wg tzw. proporcji sprzedaży) i na podatek, który takiemu odliczeniu nie podlega, zasadne jest jedynie w przypadku gdy nabywane towary i usługi służą do wykonywania zarówno sprzedaży opodatkowanej jak i zwolnionej z VAT. Niewątpliwie wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, jak m.in. wydatki z tytułu czynszu, usług księgowych i kadrowych dotyczą w analizowanym przypadku nie tylko standardowych czynność opodatkowanych VAT, ale również czynności zwolnionych od podatku (dostawy narzędzi). W takiej sytuacji rozliczenie VAT naliczonego zawartego w cenie tych wydatków wg tzw. struktury sprzedaży należy uznać za nieuniknione.
Co istotne, nie mamy tu do czynienia ze sprzedażą środków trwałych podlegających amortyzacji, a zatem obrót uzyskany ze sprzedaży narzędzi powinien być przy ustalaniu ww. proporcji uwzględniony (wniosek z art. 90 ust. 5 u.p.t.u.).
Autor pytania wskazuje, że podatnik wykonuje z zasady wyłącznie czynności opodatkowane VAT. Domniemywać więc należy, że w poprzednim roku wykonywał on w 100% sprzedaż opodatkowaną. Proporcja zatem wstępna, wg której podatnik rozlicza zakupy związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa wynosi 100%. Podatnik więc co do zasady powinien tu odliczać VAT naliczony w 100%, a po zakończeniu roku podatkowego dokonać ewentualnej korekty odliczonego VAT (art. 91 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.t.u.). Przy czym należy pamiętać, że w przypadku gdy różnica pomiędzy proporcją wstępną a ostateczną nie przekroczy dwóch punktów procentowych, to dokonywanie korekty odliczonego VAT będzie niecelowe (art. 91 ust. 1 zdanie drugie u.p.t.u.).
Odnosząc się do kwestii ustalania proporcji szacunkowo, w oparciu o prognozę uzgadnianą z naczelnikiem urzędu skarbowego, należy pamiętać, iż przesłankami do takiego działania jest:
• uzyskanie w poprzednim roku podatkowym obrotu w wysokości niższej niż 30.000 zł. (art. 90 ust. 8 u.p.t.u.), albo
• uznanie przez podatnika, że w odniesieniu do niego ustalona w sposób standardowy proporcja byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 u.p.t.u.).
Pierwsza z przytoczonych przesłanek raczej nie wymaga wyjaśnień. Jeżeli natomiast chodzi o drugą przesłankę, to należy podkreślić, że w praktyce działanie podatnika w dużej mierze uzależnione jest tu od jego woli – ustawodawca nie wskazuje bowiem przede wszystkim co należy rozumieć pod pojęciem "niereprezentatywności", a ponadto owa niereprezentatywność zależeć ma od uznania podatnika. Nawet więc gdyby w ocenie organów podatkowych podatnik dopuścił tu się błędu, to zawsze może się z tego wytłumaczyć, że zgodnie z jego uznaniem taki błąd nie miał miejsca i w myśl literalnego brzmienia przytoczonych regulacji organ podatkowy takim wyjaśnieniom nie będzie mógł się sprzeciwić.
Sprzedaż narzędzi ze stawką ZW nie powinna w analizowanym przypadku znacząco wpłynąć na różnicę pomiędzy proporcją wstępną i ostateczną. Nie ma więc w tej sytuacji powodów, dla których podatnik miałby uznać, że wyliczona przez niego w standardowy sposób proporcja, wg której ustala się odsetek VAT naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego miałaby być niereprezentatywna. Zakładając przy tym, że wartość obrotu uzyskanego przez podatnika w poprzednim roku przekroczyła 30.000 zł., ustalanie proporcji szacunkowo wg prognozy ustalonej z naczelnikiem urzędu skarbowego jest niecelowe.
Podatnik do tej pory dokonywał wyłącznie sprzedaży opodatkowanej. Praktycznie w dalszym ciągu będzie występowała głównie sprzedaż opodatkowana, z wyjątkiem tej sprzedaży.
Czy w tej sytuacji podatnik jest zobligowany do rozliczania strukturą sprzedaży zakupów związanych z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa takich jak czynsz, telefon, usługi księgowe i kadrowe?
Rozliczanie sprzedaży strukturą zakupów rzeczywiście będzie w tej sytuacji nieuniknione. Uzgadnianie jednak wartości tej struktury z naczelnikiem urzędu skarbowego jest tu w mojej ocenie niecelowe.
Prawo do odliczenia od VAT należnego kwoty VAT naliczonego przysługuje podatnikowi w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm. – dalej u.p.t.u.). Należy podkreślić, że rozgraniczanie VAT naliczonego przy zakupach na podatek, który podlega odliczeniu od VAT należnego (w tym odliczeniu wg tzw. proporcji sprzedaży) i na podatek, który takiemu odliczeniu nie podlega, zasadne jest jedynie w przypadku gdy nabywane towary i usługi służą do wykonywania zarówno sprzedaży opodatkowanej jak i zwolnionej z VAT. Niewątpliwie wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa, jak m.in. wydatki z tytułu czynszu, usług księgowych i kadrowych dotyczą w analizowanym przypadku nie tylko standardowych czynność opodatkowanych VAT, ale również czynności zwolnionych od podatku (dostawy narzędzi). W takiej sytuacji rozliczenie VAT naliczonego zawartego w cenie tych wydatków wg tzw. struktury sprzedaży należy uznać za nieuniknione.
Co istotne, nie mamy tu do czynienia ze sprzedażą środków trwałych podlegających amortyzacji, a zatem obrót uzyskany ze sprzedaży narzędzi powinien być przy ustalaniu ww. proporcji uwzględniony (wniosek z art. 90 ust. 5 u.p.t.u.).
Autor pytania wskazuje, że podatnik wykonuje z zasady wyłącznie czynności opodatkowane VAT. Domniemywać więc należy, że w poprzednim roku wykonywał on w 100% sprzedaż opodatkowaną. Proporcja zatem wstępna, wg której podatnik rozlicza zakupy związane z ogólnym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa wynosi 100%. Podatnik więc co do zasady powinien tu odliczać VAT naliczony w 100%, a po zakończeniu roku podatkowego dokonać ewentualnej korekty odliczonego VAT (art. 91 ust. 1 zdanie pierwsze u.p.t.u.). Przy czym należy pamiętać, że w przypadku gdy różnica pomiędzy proporcją wstępną a ostateczną nie przekroczy dwóch punktów procentowych, to dokonywanie korekty odliczonego VAT będzie niecelowe (art. 91 ust. 1 zdanie drugie u.p.t.u.).
Odnosząc się do kwestii ustalania proporcji szacunkowo, w oparciu o prognozę uzgadnianą z naczelnikiem urzędu skarbowego, należy pamiętać, iż przesłankami do takiego działania jest:
• uzyskanie w poprzednim roku podatkowym obrotu w wysokości niższej niż 30.000 zł. (art. 90 ust. 8 u.p.t.u.), albo
• uznanie przez podatnika, że w odniesieniu do niego ustalona w sposób standardowy proporcja byłaby niereprezentatywna (art. 90 ust. 9 u.p.t.u.).
Pierwsza z przytoczonych przesłanek raczej nie wymaga wyjaśnień. Jeżeli natomiast chodzi o drugą przesłankę, to należy podkreślić, że w praktyce działanie podatnika w dużej mierze uzależnione jest tu od jego woli – ustawodawca nie wskazuje bowiem przede wszystkim co należy rozumieć pod pojęciem "niereprezentatywności", a ponadto owa niereprezentatywność zależeć ma od uznania podatnika. Nawet więc gdyby w ocenie organów podatkowych podatnik dopuścił tu się błędu, to zawsze może się z tego wytłumaczyć, że zgodnie z jego uznaniem taki błąd nie miał miejsca i w myśl literalnego brzmienia przytoczonych regulacji organ podatkowy takim wyjaśnieniom nie będzie mógł się sprzeciwić.
Sprzedaż narzędzi ze stawką ZW nie powinna w analizowanym przypadku znacząco wpłynąć na różnicę pomiędzy proporcją wstępną i ostateczną. Nie ma więc w tej sytuacji powodów, dla których podatnik miałby uznać, że wyliczona przez niego w standardowy sposób proporcja, wg której ustala się odsetek VAT naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego miałaby być niereprezentatywna. Zakładając przy tym, że wartość obrotu uzyskanego przez podatnika w poprzednim roku przekroczyła 30.000 zł., ustalanie proporcji szacunkowo wg prognozy ustalonej z naczelnikiem urzędu skarbowego jest niecelowe.
Autor:
