Zasiedzenie daje legitymację do żądania rozgraniczenia nieruchomości
Postanowienie sądu cywilnego stwierdzające nabycie w drodze zasiedzenia przygranicznych pasów gruntu, daje beneficjentom zasiedzenia legitymację do żądania rozgraniczenia nieruchomości w kształcie wynikającym z zasiedzenia, z nieruchomością sąsiednią uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
Burmistrz umorzył wszczęte postepowanie rozgraniczeniowe nieruchomości małżonków wszczęte na ich wniosek.
Burmistrz uznał postępowanie za bezprzedmiotowe. Tłumaczył, iż biegły geodeta powołany w sprawie o zasiedzenie nieruchomości przez małżonków, potwierdził zastabilizowanie punktów granicznych w toku sprawy cywilnej o zasiedzenie.
Zatem w ocenie organu należało uznać, że nie istnieje przedmiot sprawy o rozgraniczenie tj. potrzeba ustalenia przebiegu granic nieruchomości.
Małżonkowie odwołali się od decyzji. Zakwestionowali uznanie postepowania o rozgraniczenie za bezprzedmiotowe. Podkreślili, iż przebieg granicy miedzy ich nieruchomością a nieruchomością sąsiednią jest nadal sporny.
WSA uznał skargę za zasadną.
W ocenie sądu uznanie postepowania o rozgraniczenie za bezprzedmiotowe z uwagi na wyjaśnienie biegłego geodety, nastąpiło z naruszeniem prawa.
Poznaj Linie Orzecznicze Lex >>>
W rozpatrywanej sprawie, przedmiot postępowania o rozgraniczenie (ustalenie granic nieruchomości) nie przestał istnieć w następstwie zastabilizowania przez geodetę w toku sprawy o zasiedzenie punktów granicznych na gruncie.
Istota bowiem postępowania rozgraniczeniowego polega na prawnym wyodrębnieniu nieruchomości gruntowej z otaczającej przestrzeni poprzez określenie zasięgu prawa własności w stosunku do gruntów sąsiednich.
Skoro zatem w następstwie stwierdzenia zasiedzenia przez małżonków przygranicznych pasów gruntu, zasięg prawa własności ich nieruchomości uległ zmianie, to ewidentnie powstała potrzeba ustalenia przebiegu granic ich powiększonej nieruchomości w stosunku do gruntów sąsiednich – wyjaśnił sąd.
Na podstawie:
Wyrok WSA w Białymstoku z 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 320/16, nieprawomocny
