Czy można wybudować piwnicę, jeśli m.p.z.p. dopuszcza zabudowę mieszkaniową jednorodzinną budynków parterowych z poddaszem użytkowym?
Pytanie pochodzi z publikacji Serwis Budowlany: Obowiązujący plan miejscowy wskazuje funkcję terenu jako zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem budynków parterowych z poddaszem użytkowym. Czy jest możliwość wykonania piwnicy w budynku?
Odpowiedź:
Wydaje się, że brak zakazu wykonania kondygnacji podziemnej powoduje możliwość jej realizacji.
Uzasadnienie:
Jeśli w treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wskazano dopuszczalnej ilości kondygnacji, a jedynie dopuszczono budynki parterowe z poddaszem użytkowym, to wprowadzanie zakazu wykonania kondygnacji podziemnej stanowiłoby nadinterpretację ze strony organu administracji architektoniczno-budowlanej.
Podkreślić należy, że jedną z podstawowych zasad prawa budowlanego jest zasada wolności budowlanej (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20.04.2011 r., Kp 7/09). Zasada ta została zamieszczona wśród przepisów ogólnych ustawy z 7.07.1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290) – dalej pr. bud. wyrażona w art. 4 pr. bud. Zgodnie z tym przepisem, istotą zasady wolności budowlanej jest przyznanie każdemu, kto wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, prawa zabudowy nieruchomości gruntowej, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami – por. też art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2016 r. poz. 778). Zasada wolności budowlanej nie jest jednak, podobnie jak prawo własności, prawem absolutnym. Co ważne, każde ograniczenie tej zasady jest zawsze ograniczeniem konstytucyjnie gwarantowanego prawa własności. Z tego też względu zakres i formy ingerencji administracji architektoniczno-budowlanej w procesy inwestycyjno-budowlane powinny być jasno, precyzyjnie i w sposób wyczerpujący określone w przepisach prawa materialnego, tak aby poza tym uregulowanym zakresem jednostka mogła swobodnie kształtować procesy budowlane. Ponadto, wykładnia przepisów z zakresu reglamentacji budowlanej powinna być ścisła, a wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść inwestora (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8.12.2008 r., II OSK 1467/07, LEX nr 516058 i z 16.03.2009 r., II OSK 1719/07, LEX nr 530046 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10.11.2011 r., II SA/Kr 1027/11, LEX nr 1152731).
Martyna Sługocka, autorka współpracuje z publikacją Serwis Budowlany
Odpowiedzi udzielono 10.05.2017 r.
