Czy deweloper może dokonywać pomiaru w stanie surowym, czy musi stosować się do normy?
Pytanie pochodzi z publikacji Serwis Budowlany: W umowie deweloperskiej w formie aktu notarialnego jest zapis: Strony postanawiają, że ostateczna powierzchnia Przedmiotu Umowy zostanie określona na podstawie pomiaru Przedmiotu Umowy dokonanego w oparciu i normę PN-ISO 9836-1997 tzn. powierzchnia Przedmiotu Umowy będzie liczona w stanie surowym, bez uwzględnienia oblicowania (okładziny lub wyprawy) nie stanowiącego części konstrukcyjnej danej przegrody.
Czy dany zapis nie jest sprzeczny z normą, na którą powołuje się deweloper? Norma mówi wyraźnie, że pomiaru dokonuje się w stanie całkowicie wykończonym. Czy przy takim zapisie w umowie deweloper może dokonywać pomiaru w stanie surowym? Czy deweloper musi stosować się do normy, na którą się powołał?
Odpowiedź:
Na przedstawiony w pytaniu problem należy spojrzeć przede wszystkim przez pryzmat przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462) – dalej r.z.f.p.b. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 9 r.z.f.p.b. tego rozporządzenia, w przypadku projektu budowlanego budynków, w części opisowej projektu określa się powierzchnię zabudowy ustaloną zgodnie z zasadami zawartymi w Polskiej Normie dotyczącej określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych wymienionej w załączniku do rozporządzenia. Ta norma to PN-ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Choć tzw. „stara” norma z lat 70. formalnie nie została wycofana, to jednak wskazanie w powyższym akcie prawnym normy PN-ISO 9836: 1997 oznacza, że właśnie według tej normy ustawodawca nakazuje liczyć powierzchnię we wszystkich nowo powstających budynkach. Norma ta została też przywołana wprost w treści aktu notarialnego i nawet jeśli – być może omyłkowo – źle doprecyzowano zasady pomiaru według tej normy, nie zmienia to faktu, iż należy się stosować do wytycznych normy, a nie tego, co zostało błędnie, bądź nieprecyzyjnie napisane w treści aktu notarialnego.
Anna Kamińska, autorka współpracuje z publikacją Serwis Budowlany
Odpowiedzi udzielono 21.12.2016 r.
