WSA: rada gminy nie ustala sposobu obliczania wskaźnika zabudowy
Rada gminy nie jest uprawniona do regulowania ani doprecyzowywania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego sposobu ustalania wskaźnika zabudowy uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Wojewoda zażądał stwierdzenia nieważności uchwały zmieniającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pięciu wsi należących do gminy.
Zastrzeżenie organu nadzoru wzbudził zapis, w którym rada zdefiniowała pojęcie "intensywność zabudowy". Rada uznała, że należy przez to rozumieć wskaźnik określony w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy czym powierzchnię całkowitą zabudowy należy rozumieć jako sumę powierzchni zabudowy wszystkich budynków lokalizowanych na jednej działce budowlanej.
Natomiast zdaniem wojewody, według ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199 ze zm.) w planie miejscowym określa się m.in. maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej.
WSA przyznał rację wojewodzie.
Sąd uznał, że rada nie była uprawniona do regulowania, czy też raczej doprecyzowania w planie zagospodarowania przestrzennego, sposobu ustalania wskaźnika intensywności zabudowy, skoro ustawodawca uczynił to w przepisie rangi ustawy.
Zgodnie z ustawą intensywność zabudowy stanowi "wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej".<img src="http://cdn.wolterskluwer.pl/image/image_gallery?uuid=621463ab-220b-44dd-a582-8a6cde3b2d8f&groupId=5138627&t=1444197193470"" width="600" alt="" />Uregulowanie w planie znaczenia omawianego wskaźnika w sposób odmienny od określenia ustawowego - co w uchwale polegało na dodaniu sformułowania "przy czym powierzchnię całkowitą zabudowy należy rozumieć jako sumę powierzchni zabudowy wszystkich budynków lokalizowanych na jednej działce budowlanej" – wykraczało, zdaniem sądu, poza zakres upoważnienia ustawowego.
Na podstawie:
Wyrok WSA w Olsztynie z 20 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Ol 508/15, nieprawomocny
