Trzeba udowodnić, że podjęte czynności wpłynęły na przekroczenie terminu
Organ musi wykazać, iż był zmuszony przeprowadzić lub powtórzyć czynności konieczne do wydania decyzji i jednocześnie wykaże, że wpłynęły one na przekroczenie terminu wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny.
Wojewoda nałożył wójta karę za 8 dni zwłoki w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Wójt w skardze do sądu administracyjnego wyjaśnił, iż nie doszło do bezczynności, a przekroczenie terminu na wydanie decyzji nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu.
Przyczyną opóźnienia była konieczność dwukrotnego awizowania zawiadomienia o toczącym się postępowaniu, ponownego wysłania tego zawiadomienia na właściwy adres, odebrania przez stronę przesyłki po 16 dniach od jego nadania i dalszego oczekiwania organu na wniesienie przez stronę ewentualnych uwag, wniosków i zastrzeżeń.
NSA uznał skargę za niezasadną.
Sąd zwrócił uwagę, iż nie można wykluczyć, iż w określonych sytuacjach konieczność powtórzenia przez organ czynności koniecznych dla zapewnienia prawidłowego toku postępowania administracyjnego może uzasadniać naruszenie terminu do wydania decyzji.
Poznaj Linie Orzecznicze Lex >>>
Konieczność ustalania aktualnych adresów stron postępowania, wielokrotnego wysyłania pism stronom i rozszerzania postępowania dowodowego, powtarzające się nieprawidłowości w doręczaniu pism przez operatora pocztowego, można w pewnych sytuacjach uznać za okoliczności powodujące niezależne od organu opóźnienie w wydaniu decyzji.
Organ musi jednak wykazać, iż na skutek tych zdarzeń był zmuszony przeprowadzić lub powtórzyć czynności konieczne do wydania decyzji i jednocześnie wykaże, że czynności takich faktycznie dokonał i wpłynęły one na przekroczenie terminu.
W ocenie sądu w sprawie, wójt nie wykazał, że przeprowadził dodatkowe, konieczne czynności, bez dokonania których nie było możliwe wydanie decyzji i które w istocie wpłynęły na przekroczenie terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.).
Na podstawie:
Wyrok NSA z 16 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1490/14, prawomocny
