WSA: skargę na bezczynność można wnieść tylko jeśli istnieje uchwałodawczy obowiązek gminy
Skarga na bezczynność może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim jedynie zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
Grupa mieszkańców gminy złożyła wniosek o podjęcie uchwały dotyczącej przejęcia dwóch działek w zasób mienia gminnego.
W odpowiedzi otrzymali pisemne wyjaśnienie, że wniosek pozostawiony zostanie bez rozpoznania. Także na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa rada gminy odpowiedziała negatywnie.
Mieszkańcy gminy uznali, że brak stosownej uchwały narusza ich prawa, bowiem nabyli działki jako budowlane i one powinny mieć prawnie zapewniony dojazd. Podział gruntu miał miejsce w 1995 roku a gmina nie przejęła własności działek wydzielonych jako droga, które faktycznie jako droga dojazdowa są wykorzystywane. W ewidencji gruntów natomiast figurują jako działki budowlane.
W rezultacie mieszkańcy złożyli skargę do sądu administracyjnego.
WSA zwrócił uwagę, iż składana w trybie art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 446) skarga na bezczynność może dotyczyć działalności uchwałodawczej rady gminy w takim jedynie zakresie, w jakim przepisy prawa nakładają na organ stanowiący gminy obowiązek podjęcia uchwały.
Poznaj Linie Orzecznicze Lex >>>
Sąd podkreślił, że chodzi w tym wypadku o obowiązek podjęcia uchwały a nie o uprawnienie do podjęcia uchwały zależne od woli organu.
Sąd mógłby uznać skargę za uzasadnioną i nakazać radzie podjęcie uchwały, gdyby przepisy prawa nakazywały w danym przedmiocie uchwałodawczy obowiązek organu samorządowego.
Takich regulacji nie sposób się doszukać, nie ma przepisu prawa nakazującego radzie gminy podjęcie w stanie faktycznym i prawnym jak w rozpatrywanej sprawie pozytywnej lub negatywnej uchwały w przedmiocie przejęcia działek do zasobu mienia komunalnego – uznał sąd.
Na podstawie:
Wyrok WSA w Białymstoku z 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Bk 92/16, nieprawomocny
