Bezpłatne webinary Cykl szkoleń: Akademia CUW eksperckie szkolenia online
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Pożyczkę z PUP na rozpoczęcie działalności gospodarczej należy wliczyć do dochodu

W orzecznictwie przeważa stanowisko, że pożyczkę należy wliczać do dochodu na gruncie u.p.s., co w konsekwencji oznacza (przy przekroczeniu pięciokrotności kryterium dochodowego) konieczność doliczenia jej do dochodu przez kolejne 12 miesięcy od wypłaty.

Pytanie:
Strona otrzymała w czerwcu 2014 r. pożyczkę z PUP na rozpoczęcie działalności gospodarczej w kwocie przekraczającej pięciokrotność kryterium dochodowego rodziny.
Czy pożyczkę należy wliczyć do dochodu rodziny dzieląc ją na 12 kolejnych miesięcy poczynając od miesiąca, w którym została wypłacona?

Odpowiedź:
W orzecznictwie przeważa stanowisko, że pożyczkę należy wliczać do dochodu na gruncie u.p.s., co w konsekwencji oznacza (przy przekroczeniu pięciokrotności kryterium dochodowego) konieczność doliczenia jej do dochodu przez kolejne 12 miesięcy od wypłaty.

Uzasadnienie:

Jeśli pytanie dotyczy dochodu na gruncie u.p.s., to należy zważyć, że w myśl art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej – dalej u.p.s., za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Kredyty i pożyczki są kontrowersyjnymi źródłami dochodu, które mogą stanowić źródło utrzymania w okresie dysponowania środkami z nich pochodzącymi (zob. Iwona Sierpowska Ustawa o pomocy społecznej. Komentarz, wyd. II, uwagi do art. 8 u.p.s.).
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym uzyskane kredyty i pożyczki powinny być wliczane do dochodu na potrzeby u.p.s.

W wyroku z dnia 8 grudnia 2006 r. w sprawie I OSK 700/06, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że katalog obciążeń pomniejszających dochód jak i katalog przychodów odliczanych od dochodu są na gruncie ustawy o pomocy społecznej zamknięte. Zarówno katalog odliczeń jak i katalog pomniejszeń nie obejmują kwot uzyskanych z tytułu pożyczki. W żadnym przepisie ustawy nie postanowiono, iż kwota pożyczki nie polega zaliczeniu do dochodu bądź, że kwota ta podlega odliczeniu od dochodu.

<img src="http://cdn.wolterskluwer.pl/image/image_gallery?uuid=c474baf8-4e1c-461a-af04-ea9c71a71681&groupId=5138627&t=1444197189116"" width="600" alt="" />

Pomoc społeczna jest instytucją publiczną mającą na celu zapewnienie niezbędnych środków utrzymania osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, które nie dysponują środkami finansowymi na poziomie ustalonego kryterium dochodowego - w dacie ubiegania się o pomoc społeczną.

Z tej przyczyny nie ma znaczenia tytuł i źródło uzyskiwania tych środków, albowiem pożyczka, podobnie jak kredyt, jest przychodem mogącym stanowić źródło utrzymania w okresie dysponowania kwotą pożyczki (kredytu). Dlatego też nawet kwoty pożyczek, kredytów, wydatkowanych na podstawowe utrzymanie stanowią z punktu widzenia ustawy o pomocy społecznej przychód podlegający wliczeniu do dochodu.

W tym stanie prawnym uznać należy, iż kwoty uzyskane z tytułu pożyczek kreują dochód, nie zmniejszając go, a więc kwoty te organ administracji publicznej winien uwzględniać przy ustalaniu dochodu osoby ubiegającej się o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej.

Podobnie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 grudnia 2010 r., IV SA/Gl 418/10 zawarto poglądy, że ustawodawca sprecyzował katalog wydatków zmniejszających uzyskiwany przez wnioskodawcę dochód, a także katalog przychodów, których nie traktuje się jako dochód w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej (art. 8 ust. 4 u.p.s.). Oba te katalogi mają charakter zamknięty, co nie dopuszcza możliwości wykładni rozszerzającej.

Wśród wpływów, które nie są z woli ustawodawcy traktowane jako dochód, nie zamieszczono kwot pożyczek czy kredytów bankowych, a jednolite w tym zakresie stanowisko orzecznictwa sądów administracyjnych pozwala bezspornie przyjąć, iż przychody te stanowią z punktu widzenia ustawy o pomocy społecznej dochód podlegający wliczeniu do dochodu.

W przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku, kredytu bankowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty kryterium dochodowego dwuosobowej rodziny, należy wliczyć ten rodzaj przychodu do jej o dochodu obliczanego dla potrzeb załatwienia jej wniosku o udzielnie pomocy społecznej.

Zważyć jednak trzeba, iż kwotę tę, po myśli art. 8 ust. 11 u.p.s. rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. W sytuacji, gdy pożyczkobiorca samodzielnie stworzył sobie możliwość zabezpieczenia niezbędnych potrzeb życiowych poprzez dysponowanie niezbędnymi do utrzymania środkami finansowymi pochodzącymi z kredytu bankowego, pomoc społeczna zwolniona jest od konieczności jego wspierania, jako że działa wyłącznie subsydiarnie.

Obliczając jednakże dochód osób korzystających z kredytów nie można tratować jako ich przychody kwot stanowiących wynagrodzenie banku z tytułu udzielanych pożyczek, czy innych opłat ponoszonych przez kredytobiorcę w chwili zawierania umowy. Jako dochód pożyczkobiorcy z tytułu pobranej pożyczki może być uznana wyłącznie kwota netto przyznana przez bank i wypłacana do rąk kredytobiorcy.

Wniosek taki wyprowadzić można z treści art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazuje, iż dochody, które mają wpływ na ustalanie prawa do świadczeń pomocowych, to dochody netto.

W wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 maja 2014 r., III SA/Kr 111/14; oraz w wyroku WSA z dnia 16 lutego 2012 r., I SA/Wa 2412/11 znajdziemy poglądy, że pożyczka stanowi dochód w rozumieniu art. 8 ust. 4 u.p.s. Przepis ten niewątpliwie określa zamknięty katalog świadczeń, których nie wlicza się do dochodu, W katalogu tym nie znajduje się pożyczka, stąd też należałoby ją uwzględnić przy obliczaniu dochodu wnioskodawcy.

Podobnie w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 7 sierpnia 2014 r., IV SA/Gl 1089/13; sąd wskazał, że organ powinien między innymi badać źródła finansowe utrzymania strony, a tym samym także kwestie otrzymywanych od osób trzecich pożyczek, które zasadniczo w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.s. stanowią dochód strony.

Podobnie w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 19 marca 2013 r., IV SA/Wr 709/12; sąd zauważył, że katalog obciążeń pomniejszających dochód, jak i katalog przychodów odliczanych od dochodu są zamknięte na gruncie ustawy o pomocy społecznej. Zarówno katalog odliczeń, jak i katalog pomniejszeń nie obejmują kwot uzyskanych z tytułu pożyczki.

W żadnym przepisie ustawy nie postanowiono, że kwota pożyczki nie polega zaliczeniu do dochodu bądź, że kwota ta podlega odliczeniu od dochodu (powołał się przy tym na wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2006 r. I OSK 700/06, i wyroki WSA w Warszawie: z dnia 16 lutego 2012 r. I SA/Wa 2412/11, oraz z dnia 7 czerwca 2011 r. VII SA/Wa 75/11). Zdaniem tego sądu pomoc społeczna jest instytucją publiczną mającą na celu zapewnienie niezbędnych środków utrzymania osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, które nie dysponują środkami finansowymi na poziomie ustalonego kryterium dochodowego.

Dlatego też nie ma znaczenia tytuł i źródło uzyskiwania tych środków, albowiem pożyczka, podobnie jak kredyt, jest przychodem mogącym stanowić źródło utrzymania w okresie dysponowania kwotą pożyczki (kredytu). Dlatego też należy uznać, że kwoty uzyskane z tytułu pożyczek kreują dochód, nie zmniejszając go, a więc kwoty te organ administracji publicznej winien uwzględniać przy ustalaniu dochodu osoby ubiegającej się o przyznanie zasiłku z pomocy społecznej.

W nowszym orzecznictwie zdarzają się jednak mniej radykalne stanowiska – np. odnoszący się do pożyczki wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2013 r., II SA/Rz 113/13.
Zdaniem autorki stanowisko orzecznictwa pozostawia wątpliwości. Zarówno kredyt jak i pożyczka ze swej natury podlegają zwrotowi. Kwalifikowanie ich jako dochodu pozostaje w sprzeczności z niedefinitywnym charakterem tego rodzaju przychodu.

Ponadto w wypadku pożyczki z powiatowego urzędu pracy pożyczkobiorca nie ma swobody w zakresie wydania środków pieniężnych z niej pochodzących. Musi spożytkować je na określone ustawą cele – warunki i możliwość przyznania pożyczki na rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej określa bowiem art. 61e ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - dalej u.p.z.

<img src="http://cdn.wolterskluwer.pl/image/image_gallery?uuid=c474baf8-4e1c-461a-af04-ea9c71a71681&groupId=5138627&t=1444197189116"" width="600" alt="" />

Przyjmując jednak stanowisko orzecznictwa, należy konsekwentnie zastosować art. 8 ust. 11 u.p.s., stanowiący, że w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty:

1) kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej,
2) kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie
- kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony.

Polecamy prawnicze książki samorządowe