W sprawie powstał negatywny spór o właściwość pomiędzy prezydentem miasta a wójtem gminy.

Oba organy uznały się za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania wniosku Instytutu Medycyny o potwierdzenie prawa kobiety do świadczeń opieki zdrowotnej.

Kobieta została przywieziona do Instytutu Medycyny z ulicy. Z akt sprawy nie wynikało aby jej centrum spraw życiowych było powiązanie z którąkolwiek z miejscowości. Kobieta nie posiadała stałego miejsca pobytu oraz nie utrzymywała kontaktów z rodziną. Nie można zatem było ustalić jej miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego.

W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:

Zasiłki i usługi w ramach pomocy społecznej

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[5251,3594,112,92,1,1],"dataValuesNormalized":[12,8,1,1,1,1],"labels":["Pytania i odpowiedzi","Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Procedury","Wzory i narz\u0119dzia"],"colors":["#940C72","#EA8F00","#007AC3","#85BC20","#E5202E","#232323"],"maxValue":9051,"maxValueNormalized":20}

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni
Więcje informacji i narzędzi znajdziesz w programie
LEX Samorząd Terytorialny
Bądź na bieżąco ze zmianami prawnymi i korzystaj z aktualnych materiałów

NSA uznał, iż skoro nie można ustalić miejsca zamieszkania kobiety, o jakim mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 581), ani miejsca jej pobytu, to organ właściwy miejscowo w sprawie potwierdzenia prawa świadczeniobiorcy do świadczeń zdrowotnych, trzeba ustalić według reguł przewidzianych w art. 21 § 2 k.p.a., czyli według miejsca powodującego wszczęcie postępowania.

Na podstawie:
Postanowienie NSA z 23 października 2015 r., sygn. akt I OW 114/15, prawomocne